AΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΝΙΚΑΙΑΣ: ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2. ΝΕΙΛΟΣ ΟΣΙΟΣ ΓΗΡΟΜΕΡΙΤΗΣ ΠΑΡΑΚΛΗΣΙΣ.

Σάββατο 2 Ιανουαρίου 2016

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2. ΝΕΙΛΟΣ ΟΣΙΟΣ ΓΗΡΟΜΕΡΙΤΗΣ ΠΑΡΑΚΛΗΣΙΣ.

Παρακλητικοσ Κανων

Οσιου Νειλου του Ηγιασμενου

Κτιτοροσ τησ Ιερασ Μονησ Κοιμησεωσ τησ Θεοτοκου Γηρομεριου

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΘΕΡΜΑ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΓΗΡΟΜΕΡΙΟΥ

Εὐλογήσαντος τοῦ ἱερέως, ἀρχόμεθα τοῦ

Ψαλμοῦ ρμβ'(142)

Κύριε, εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τήν δέησίν μου ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου, εἰσάκουσόν μου ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου. Καί μή εἰσέλθῃς εἰς κρίσιν μετά τοῦ δούλου σου, ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν. ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρός τήν ψυχήν μου, ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τήν ζωήν μου. Ἐκάθισέ με ἐν σκοτεινοῖς, ὡς νεκρούς αἰῶνος, καί ἠκηδίασεν ἐπ’ ἐμέ τό πνεῦμα μου, ἐν ἐμοί ἐταράχθη ἡ καρδία μου. Ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐμελέτησα ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου, ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων. Διεπέτασσα πρός σέ τάς χεῖρας μου· ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρός σοι. Ταχύ εἰσάκουσόν μου, Κύριε, ἐξέλιπε τό πνεύμα μου. Μή ἀποστρέψεις τό πρόσωπόν σου ἀπ’ ἐμοῦ καί ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκον. Ἀκουστόν ποίησόν μοι τό πρωΐ τό ἔλεός σου, ὅτι ἐπί σοί ἤλπισα. Γνώρισόν μοι, Κύριε, ὁδόν ἐν ᾗ πορεύσομαι, ὅτι πρός σέ ἧρα τήν ψυχήν μου. Ἐξελοῦ με ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, Κύριε, πρός σέ κατέφυγον· δίδαξόν με τοῦ ποιεῖν τό θέλημά σου, ὅτι σύ εἶ ὁ Θεός μου. Τό πνεῦμά σου τό ἀγαθόν ὁδηγήσει με ἐν γῇ εὐθείᾳ· ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου, Κύριε, ζήσεις με. Ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ἐξάξεις ἐκ θλίψεως τήν ψυχήν μου, καί ἐν τῷ ἐλέει σου ἐξολοθρεύσεις τούς ἐχθρούς μου. Καί ἀπολεῖς πάντας τούς θλίβοντας τήν ψυχήν μου, ὅτι ἐγώ δοῦλος σου εἰμί.

Καί εθύς·

Θεός Κύριος καί ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.

Στίχ.Ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ, ὅτι ἀγαθός· ὅτι εἰς τόν αἰῶνα τό ἔλεος Αὐτοῦ.

Θεός Κύριος καί ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.

Στίχ.Πάντα τά ἔθνη ἐκύκλωσάν με, καί τῷ ὀνόματι Κυρίου ἠμυνάμην αὐτούς.

Θεός Κύριος καί ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.

Στίχ. Παρά Κυρίου ἐγένετο αὔτη καί ἔστι θαυμαστή ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν.

Θεός Κύριος καί ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.

Εἶτα τά παρόντα τροπάρια.

῏Ηχος δ'. ῾Ο ὑψωθείς ἐν τῷ Σταυρῷ.

ό τῶν πατέρων ἱερώτατον κλέος καί μοναστῶν καθηγητήν καί προστάτην, τόν ἐν ὁσίοις μέγιστον καί θεῖον ἀσκητήν, Νεῖλον εὐφημήσωμεν καί βοήσωμεν πίστει, φύλαττε τούς πόθῳ σε ἐκ καρδίας τιμώντας, καί ἐκ κινδύνων λύτρωσαι ἡμᾶς, ἐπηρειῶν τε πασῶν τοῦ ἀλάστορος.

Δόξα Πατρί καί Υἱῷ καί Ἁγίῳ Πνεύματι.

Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

῞Ομοιον Θεοτοκίον

ὐ σιωπήσωμέν ποτέ, Θεοτόκε τάς δυναστείας σου λαλεῖν οἱ ἀνάξιοι· εἰμή γάρ σύ προΐστασο πρεσβεύουσα, τίς ἡμᾶς ἐῤῥύσατο ἐκ τοσούτων κινδύνων; Τίς δέ διεφύλαξεν ἕως νῦν ἐλευθέρους; Οὐκ ἀποστῶμεν, Δέσποινα ἐκ σοῦ· σούς γάρ δούλους σώζεις ἀεί, ἐκ παντοίων δεινῶν.

Εἶτα (χῦμα) ὁ Ν' Ψαλμός.

Ε᾿λέησον μέ, ὁ Θεός, κατὰ τὸ μέγα ἔλεός σου, καὶ κατὰ τὸ πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἐξάλειψον τὸ ἀνόμημά μου. Ἐπὶ πλεῖον πλῦνόν με ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου, καὶ ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισον μέ. Ὅτι τὴν ἀνομίαν μου ἐγὼ γινώσκω, καὶ ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μου ἐστὶ διὰ παντός. Σοὶ μόνῳ ἥμαρτον καὶ τὸ πονηρὸν ἐνώπιόν σου ἐποίησα, ὅπως ἂν δικαιωθῆς ἐν τοῖς λόγοις σου καὶ νικήσης ἐν τῷ κρίνεσθαί σε. Ἰδοὺ γὰρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην, καὶ ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησε μὲ ἡ μήτηρ μου. Ἰδοὺ γὰρ ἀλήθειαν ἠγάπησας· τὰ ἄδηλα καὶ τὰ κρύφια της σοφίας σου ἐδήλωσάς μοι. Ῥαντιεῖς μὲ ὑσσώπῳ καὶ καθαρισθήσομαι· πλυνεῖς με καὶ ὑπὲρ χιόνα λευκανθήσομαι. Ἀκουτιεῖς μοὶ ἀγαλλίασιν καὶ εὐφροσύνην· ἀγαλλιάσονται ὀστέα τεταπεινωμένα. Ἀπόστρεψον τὸ πρόσωπόν σου ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν μου, καὶ πάσας τάς ἀνομίας μου ἐξάλειψον. Καρδίαν καθαρὰν κτίσον ἐν ἐμοὶ ὁ Θεός, καὶ πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου. Μὴ ἀπορρίψῃς με ἀπὸ τοῦ προσώπου σου, καὶ τὸ πνεῦμά σου τὸ ἅγιον μὴ ἀντανέλῃς ἀπ' ἐμοῦ. Ἀπόδος μοι τὴν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου σου, καὶ πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με. Διδάξω ἀνόμους τάς ὁδούς σου, καὶ ἀσεβεῖς ἐπὶ σὲ ἐπιστρέψουσι. Ῥῦσαί με ἐξ αἱμάτων ὁ Θεός, ὁ Θεὸς τῆς σωτηρίας μου· ἀγαλλιάσεται ἡ γλῶσσά μου τὴν δικαιοσύνην σου. Κύριε, τὰ χείλη μου ἀνοίξεις, καὶ τὸ στόμα μου ἀναγγελεῖ τὴν αἴνεσίν σου. Ὅτι εἰ ἠθέλησας θυσίαν, ἔδωκα ἄν· ὁλοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις. Θυσία τῷ Θεῷ πνεῦμα συντετριμμένον· καρδίαν συντετριμμένην καὶ τεταπεινωμένην ὁ Θεὸς οὐκ ἐξουδενώσει. Ἀγάθυνον, Κύριε, ἐν τῇ εὐδοκίᾳ σου τὴν Σιών καὶ οἰκοδομηθήτω τὰ τείχη Ἱερουσαλήμ. Τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, ἀναφορὰ καὶ ὁλοκαυτώματα. Τότε ἀνοίσουσιν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριόν σου μόσχους.

Καί ψάλλομεν τόν Κανόνα.

῾Η ἀκροστιχίς <<Πρόσδεξαι δέησιν σῶν δούλων θεῖε Νεῖλε>>

῾Ωιδή α'. ῏Ηχος πλ.δ'. ῾Υγράν διοδεύσας.

῞Οσιε τοῦ Θεοῦ πρέσβευε ὑπέρ ἡμῶν.

ρός σέ καταφεύγω ο δυσμενής, καί τήν σήν αἰτοῦμαι προστασίαν καί τῶν δεινῶν κόπασον τόν τάραχον, ὦ Νεῖλε, καί τήν εἰρήνην παράσχου τοῖς δούλοις σου.

῞Οσιε τοῦ Θεοῦ πρέσβευε ὑπέρ ἡμῶν.

῾εόντων τόν φόρτον καί γεηρῶν ἀπέφυγες, πάτερ, καί ἀπήλαυσας τῶν τερπνῶν τοῦ πνεύματος θείων χαρισμάτων, δι᾿ ὧν τούς δούλους σου φύλαττε πάντοτε.

Δόξα Πατρί καί Υἱῷ καί Ἁγίῳ Πνεύματι.

῾ κτίτωρ καί φύλαξ τῆς σῆς Μονῆς καί καύχημα, Νεῖλε, σύ ὑπάρχεις ὡς ἀληθώς, διό σκέπε ταύτην ἐκ παντοίων πειρατηρίων δεινῶν τε καί θλίψεων.

Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

ωμάτων τήν ῥώσιν καί τῶν ψυχῶν καί τῶν ἰαμάτων ἀφθονώτατον χορηγόν ἀπέτεκες, Κόρη Παναγία, ἡ προστασία ἡμῶν τῶν ὑμνούντων σε.

᾿Ωιδή γ'. Οὐρανίας ἁψῖδος.

῞Οσιε τοῦ Θεοῦ πρέσβευε ὑπέρ ἡμῶν.

έξαι, Νεῖλε θεόφρον, σῶν ἱκετῶν δέησιν, καί τῶν διαβόλου παγίδων ἡμᾶς διάσωζε, καί φρούρει πάντοτε ἀπό παθῶν τε καί νόσων καί ποικίλων θλίψεων τούς προσιόντας σοι.

῞Οσιε τοῦ Θεοῦ πρέσβευε ὑπέρ ἡμῶν.

᾿λευθέρωσον, πάτερ θαυματουργέ ὅσιε, πάντας τούς ἐν θέρμῃ καίπίστει προσκαλουμένους σε, τοῦ πολεμήτορος δεινῆς μανίας καί ζάλης, καί αὐτούς ἐνίσχυσον τῇ θείᾳ χάριτι.

Δόξα Πατρί καί Υἱῷ καί Ἁγίῳ Πνεύματι.

ενητείαν καί πάσαν ἀσκητικήν ὥδευσας τρίβον, καί διῆλθες τοῦ κόσμου, Νεῖλε τρισόλβιε, ἐν κακουχίᾳ πολλῇ πλείστας Μονάς καί ἐσχάτως ἐν ᾿Ηπείρῳ ἔφθασας, ἧν διαφύλαττε.

Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

῾μαρτῖαι παντοῖαι καί λογισμοί πάντοθεν σώματα μολύνουσι Κόρη καί τήν διάνοιαν, ἀχρείων δούλων σου, Παρθένε Μῆτερ Κυρίου, ἀλλά σύ προφθάσασα, τούτων ἀπάλλαξον.

ιάσωσον, ἀπό κινδύνων καί θλίψεων, πάτερ Νεῖλε, τούς ἐν πίστει καί πόθῳ σέ μεγαλύνοντας καί λύτρωσαι νόσων καί πάσης βλάβης.

᾿πίβλεψον, ἐν εὐμενείᾳ πανύμνητε Θεοτόκε, ἐπί τήν ἐμήν χαλεπήν τοῦ σώματος κάκωσιν καί ἴασαι τῆς ψυχῆς μου τό ἄλγος.

῾Η δέησις ὑπό τοῦ ἱερέως καί τό ἐπόμενον Κάθισμα.

῏Ηχος β'. Τά ἄνω ζητῶν.

ροστάτης θερμός καί σκέπη καί κραταίωμα, ὑπάρχεις πιστῶν ἀπάντων καί βοήθεια, πρεσβεύεις γάρ ῞Οσιε ἀεννάως πρός τόν Κύριον, τοῦ δωρηθῆναι ἡμῖν ἱλασμόν καί τῶν παραπτωμάτων τήν διόρθωσιν.

᾿Ωιδή δ'. Εἰσακήκοα Κύριε.

῞Οσιε τοῦ Θεοῦ πρέσβευε ὑπέρ ἡμῶν.

῾κετεύων μή παύσῃ τοῦ συγχωρηθῆναι ἡμῖν τά πταίσματα, καί δοθῆναι πᾶσιν ἄφεσιν τοῖς τό σόν ὑμνοῦσι μέγα ὄνομα.

῞Οσιε τοῦ Θεοῦ πρέσβευε ὑπέρ ἡμῶν.

υναστείας ἁπάσης τοῦ μισανθρώπου δολίου ὄφεως, καί παντοίας ἐπηρείας τε βλάβης καί δεινῶν μέ ἐλευθέρωσον.

Δόξα Πατρί καί Υἱῷ καί Ἁγίῳ Πνεύματι.

᾿νδυνάμωσον, ῞Οσιε Νεῖλε πάτερ, πάντας τούς δεομένους σου καί παράσχου τῇ πρεσβείᾳ σου, θεῖον φωτισμόν καί μέγα ἔλεος.

Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

῾ οὐράνιος πύλη καί τοῦ βασιλέως θρόνος ὁ πάγχρυσος, σύ ὑπάρχεις Παναμώμητε, ὅθεν τήν εἰρήνην ἡμῖν δώρησαι.

᾿Ωιδή ε'. Φώτισον ἡμᾶς.

῞Οσιε τοῦ Θεοῦ πρέσβευε ὑπέρ ἡμῶν.

τύλος ἀρραγής τῶν δογμάτων καί τῆς πίστεως ἀνεδείχθης, πάτερ Νεῖλε θαυμαστέ, διό ἐν ταύτη ἡμᾶς πάντοτε στερέωσον.

῞Οσιε τοῦ Θεοῦ πρέσβευε ὑπέρ ἡμῶν.

῞λαθι ἡμῖν, καθ᾿ ἑκάστην ἁμαρτάνουσι καί ἱκέτευε τόν μόνον ἀγαθόν, πλημελημάτων δωρηθῆναι τήν συγχώρησιν.

Δόξα Πατρί καί Υἱῷ καί Ἁγίῳ Πνεύματι.

όσων ἀλγεινῶν καί παθῶν καί περιστάσεων καί κινδύνων μέ ἀπάλλαξον ταχύ, καί τήν εἰρήνην παράσχου ταῖς ἱκεσίαις σου.

Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

ῶσον μέ, ᾿Αγνή Θεοτόκε ᾿Αειπάρθενε, ἡ τεκοῦσα τόν Σωτήρα τοῦ παντός, ἔχεις γάρ ἄνωθεν τό θέλειν καί τό δύνασθαι.

᾿Ωιδή ς'. Τήν δέησιν.

῞Οσιε τοῦ Θεοῦ πρέσβευε ὑπέρ ἡμῶν.

ράϊσμα ἀσκητῶν καί στήριγμα μοναζόντων, σύ ὑπάρχεις, παμμάκαρ, ὁ σός γάρ βίος ἐγένετο τύπος καί φωτεινότατον ὅντως ὑπόδειγμα τοῖς ἐκ ψυχῆς διακαῶς σωτηρίαν ποθούσι καί ἔλεος.

῞Οσιε τοῦ Θεοῦ πρέσβευε ὑπέρ ἡμῶν.

εότητος κατεφρόνησας, Νεῖλε, ἀπολαύσεων καί πλούτου καί δόξης καί τήν πτωχείαν ἡγάπησας, πάτερ, καί τόν σταυρόν σου ἐπ᾿ ὤμων ἀράμενος, διό βοήθει μοι, σοφέ, πορευθῆναι ὁδόν τήν ἐνάρετον.

Δόξα Πατρί καί Υἱῷ καί Ἁγίῳ Πνεύματι.

ιάνοιξον, τούς ὀφθαλμούς τῆς ψυχῆς μου, θεοφόρε πάτερ Νεῖλε, καί δός μοι πηγάς δακρύων, τοῦ κλαῦσαι πταισμάτων, ὑπέρ ἐν βίῳ ὁ τάλας ὧν ἔπραξα, καί αἴτησαι τόν ἱλασμόν τῷ σῷ δούλῳ δωρήσασθαι πάντοτε.

Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

῾δήγησον, Θεοτόκε Δέσποινα, πρός ὁδόν με σωτηρίας καί ῥῦσαι τῆς τοῦ ἐχθροῦ δεσποτείας τόν νοῦν μου, καί εἰς χαράν τήν πικρίαν μετάβαλε, ὑπάρχεις γάρ καταφυγή καί βοήθεια πάντων Θεόνυμφε.

῎χραντε, ἡ διά λόγου τόν Λόγον ἀνερμηνεύτως, ἐπ᾿ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν τεκοῦσα, δυσώπησον, ὡς ἔχουσα μητρικήν παῤῥησίαν.

῾Η δέησις ὑπό τοῦ ἱερέως καί τό ἐπόμενον Κάθισμα.

῏Ηχος β'. Προστασία τῶν Χριστιανῶν.

ροστασία τῶν προσφευγόντων σοι, ῞Οσιε, καί στεῤῥά ὑπάρχεις σκέπη καί ἀντίληψις, πρόσδεξαι οὔν τά πρός σωτηρίαν αἰτήματα ἡμῶν καί διαφύλαξον πάντας ἡμᾶς ἀπό ποικίλλων πειρασμῶν καί παθῶν τε καί θλίψεων· πρόφθασον ἐν ἀνάγκαις, καί ῥῦσαι παντός κινδύνου, Νεῖλε ἡμῶν ἡ χαρμονή, καί βεβαία ἀντίληψις.

Εἶτα τό α' ἀντίφωνον τῶν ᾿Αναβαθμῶν τοῦ δ' ἤχου ὡς σύνηθες.

Ἐκ νεότητός μου, πολλὰ πολεμεῖ μὲ πάθη· ἀλλ' αὐτὸς ἀντιλαβοῦ, καὶ σῶσον, Σωτήρ μου. (δίς)

Οἱ μισοῦντες Σιών, αἰσχύνθητε ἀπὸ τοῦ Κυρίου· ὡς χόρτος γὰρ πυρί, ἔσεσθε ἀπεξηραμμένοι. (δίς)

Δόξα Πατρί καί Υἱῷ καί Ἁγίῳ Πνεύματι.

Ἁγίῳ Πνεύματι πᾶσα ψυχὴ ζωοῦται καὶ καθάρσει ὑψοῦται, λαμπρύνεται τῇ τριαδικῇ μονάδι ἱεροκρυφίως.

Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Ἁγίω Πνεύματι ἀναβλύζει τὰ τῆς χάριτος ῥεῖθρα, ἀρδεύοντα ἅπασαν τὴν κτίσιν πρὸς ζωογονίαν.

Καί εὐθύς τό Προκείμενον.

Τίμιος ἐναντίον Κυρίου ὁ θάνατος τοῦ ὁσίου αὐτοῦ.(δίς)

Στίχ. Μακάριος ἁνήρ ὁ φοβούμενος τόν Κύριον.

Καί πάλιν· Τίμιος ἐναντίον Κυρίου ὁ θάνατος τοῦ ὁσίου αὐτοῦ.

Εἶτα ἀναγινώσκεται ὑπό τοῦ ῾Ιερέως τό Εὐαγγελικόν ᾿Ανάγνωσμα

᾿Εκ τοῦ Κατά Ματθαῖον (ζήτει τήν 5ην Δεκεμβρίου εἰς τήν Λειτουργίαν)

Καί εἶτα ψάλλομεν.

῏Ηχος β'

Δόξα Πατρί καί Υἱῷ καί Ἁγίῳ Πνεύματι.

Ταῖς τοῦ σοῦ ῾Οσίου πρεσβείαις, ᾿Ελεῆμον, ἐξάλειψον τά πλήθη τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.

Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Ταῖς τῆς Θεοτόκου πρεσβείαις, ᾿Ελεῆμον, ἐξάλειψον τά πλήθη τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.

Στίχ. ᾿Ελέησόν με ὁ Θεός...

῏Ηχος πλ.β'. ῞Ολην ἀποθέμενοι

εῖλε παμμακάριστε, τῶν μοναστῶν ὡραιότης, καί ὁ τῆς ἀσκήσεως στύλος ἀδιάσειστος καί ἑδραίωμα· τῶν πιστῶν στήριγμα, ᾿Εκκλησίας δόξα, κακοφρόνων ἡ καθαίρεσις, σοφός διδάσκαλος καί δογμάτων πίστεως πρόμαχος· καί πάντων τῶν τιμώντων σε, φύλαξ καί ἀσφάλεια γέγονας, ὅθεν σοί βοῶμεν, δυσώπει τόν Χριστόν ὑπέρ ἡμῶν τῶν εὐλαβῶς προσκυνούντων σου τό σεπτόν εἰκόνισμα.

῾Ο ῾Ιερεύς τό Σῶσον ὁ Θεός τόν λαόν σου...

Καί ἐν συνεχείᾳ τάς λοιπάς ᾠδάς τοῦ Κανόνος.

᾿Ωιδή ζ'. Οἱ ἐκ τῆς ᾿Ιουδαίας.

῞Οσιε τοῦ Θεοῦ πρέσβευε ὑπέρ ἡμῶν.

῾πέρ ἄνθρωπον ὅντως, ὁ σός βίος, θεόφρον Νεῖλε μακάριε, κανών ὁμοῦ καί τύπος, ὑπάρχει τοῖς ποθοῦσι θεαρέστως πορεύεσθαι, ὅθεν παράσχου κἀμοί σωτήριον πορείαν.

῞Οσιε τοῦ Θεοῦ πρέσβευε ὑπέρ ἡμῶν.

υτρωτήν ἐν κινδύνοις καί προστάτην σέ πάντες πάτερ, κεκτήμεθα, προφθάνεις γάρ καί σώζεις ἐκ πάσης ἐπηῤῥείας τούς εἰς σέ καταφεύγοντας καί ἐκβοῶντας θερμῶς· Θεός εὐλογητός εἶ.

Δόξα Πατρί καί Υἱῷ καί Ἁγίῳ Πνεύματι.

῟ τῆς θείας προνοίας, δι᾿ ἧς ὤφθη σοι, Νεῖλε, φῶς τό οὐράνιον, ἀνήγειρας δέ οὔτω Μονήν σου τήν ἁγίαν, ἧν καί νῦν διαφύλαττε καί διατήρει ἀεί ἀλώβητον κινδύνων.

Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

ικητάς ἡμᾶς πάντας, εἰς ἀγώνα τόν θεῖον τῆς τελειώσεως, ἀνάδειξον, Παρθένε καί θύραν τοῦ ἐλέους τοῦ Υἱοῦ σου ὑπάνοιξον, ἵνα βοῶμεν ἀεί· Εὐλογημένη Χαῖρε.

᾿Ωιδή η'. Τόν Βασιλέα.

῞Οσιε τοῦ Θεοῦ πρέσβευε ὑπέρ ἡμῶν.

εολογίας τῆς ἀληθοῦς ὑποφήτης, ἀνεδείχθης ἀληθῶς, Νεῖλε πάτερ, ὅθεν ἡμῖν δίδου λαλεῖν ὁσίους λόγους.

῞Οσιε τοῦ Θεοῦ πρέσβευε ὑπέρ ἡμῶν.

᾿ν τοῖς ἀγώσιν, ὑπέρ τῆς δόξης Κυρίου, βιοτήν τήν σήν ἐμπόνως διῆλθες, χάρισαι οὔν μάκαρ, ἀγώνα μετανοίας.

Εὐλογοῦμεν Πατέρα, Υἱόν καί Ἅγιον Πνεῦμα τόν Κύριον.

῞λαθι, πάτερ, ἡμῖν τοῖς πάντοθεν νόσων καί ποικίλλων πειρασμῶν βαλλομένοις καί μανίας τούτων ἀπάλλαξον καί ζάλης.

Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

᾿παγγελίας καρπός ὑπάρχεις, Παρθένε καί ἐκπλήρωσις προφητικῶν λογίων, ἄκουσον οὔν Κόρη, ἱκέσιον φωνήν μου.

᾿Ωιδή θ'. Κυρίως Θεοτόκον.

῞Οσιε τοῦ Θεοῦ πρέσβευε ὑπέρ ἡμῶν.

εάζων κἄν ἐν γήρει, προθύμως ὑπακούσας καί ὡκοδόμησας Νεῖλε, σεμνεῖον τό σόν, ἐν ᾧ προσφεύγουσιν πάντες καί σέ γεραίρουσι.

῞Οσιε τοῦ Θεοῦ πρέσβευε ὑπέρ ἡμῶν.

ἰκόνα σου τήν θείαν πίστει προσκυνοῦμεν καί τῷ σῷ μνήματι πάντες προσπίπτομεν καί τῆς σῆς θείας πρεσβείας, Νεῖλε δεόμεθα.

῞Οσιε τοῦ Θεοῦ πρέσβευε ὑπέρ ἡμῶν.

῎λεως φάνηθί μοι, Νεῖλε θεοφόρε καί τῆς δεήσεως ταύτης ἐπάκουσον καί γάρ μου σκέπη ὑπάρχεις καί καταφύγιον.

Δόξα Πατρί καί Υἱῷ καί Ἁγίῳ Πνεύματι.

αμπρῶς ἀνακηρύττω καί ὁμολογῶ σου τήν κραταιάν προστασίαν καί τήν πολλήν ἧν πρός Θεόν παῤῥησίαν ἔχεις θεσπέσιε.

Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

᾿λέους ἡ τεκοῦσα ἄβυσσον Παρθένε, μή διαλίπης πρεσβεύειν Χριστῷ ἑκτενῶς, ὑπέρ ἡμῶν τῶν ὑμνούντων τά μεγαλεία σου.

῎ξιόν ἐστίν ὡς ἀληθῶς, μακαρίζειν σέ τήν Θεοτόκον, τήν ἀειμακάριστον καί παναμώμητον καί μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Τήν τιμιωτέραν τῶν Χερουβείμ καί ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ, τήν ἀδιαφθόρως Θεόν Λόγον τεκοῦσαν· τήν ὄντως Θεοτόκον σέ μεγαλύνομεν.

Καί ψάλλομεν τά παρόντα μεγαλυνάρια.

αίροις Βυζαντίου γόνος λαμπρός καί Γηρομερίου, τῆς Μονῆς σου θεῖος φρουρός, χαίροις μοναζόντων ὑπογραμμός καί τύπος, Πατέρων μέγα κλέος, Νεῖλε τρισόλβιε.

αίροις ὀρθοδόξων προασπιστής καί τῶν κακοδόξων, Νεῖλε ὅσιε, ἑλεγκτής, χαίροις ᾿Εκκλησίας ὡράϊσμα καί δόξα, καί ἀσκητῶν ἀκρότης, πάτερ θεόσοφε.

αίρει Θεσπρωτία πνευματικῶς καί ῎Ηπειρος πᾶσα κεκτημένη ὡς θησαυρόν, χαίρει ἐξαιρέτως ἡ εὐαγής Μονή σου, κατέχουσα ἐν κόλποις, Νεῖλε, σόν σκήνωμα.

εῦτε εὐφημήσωμεν οἱ πιστοί, θεοφόρον Νεῖλον, τόν δοξάσαντα τόν Χριστόν καί ἀναδειχθέντα δι᾿ ἀρετῆς ἐνθέου, ἡμῶν παραμυθία καί καταφύγιον.

εῖλε, τῶν ἁγίων ὁ μιμητής καί τῆς ἰσαγγέλου πολιτείας καθηγητής, πρέσβευε δοθῆναι τοῖς πόθῳ σέ τιμῶσι παρά Κυρίου χάρις καί μέγα ἔλεος.

ᾶσαι τῶν ᾿Αγγέλων αἱ στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, ᾿Αποστόλων ἡ δωδεκάς, οἱ ῞Αγιοι Πάντες μετά τῆς Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν, εἰς τό σωθῆναι ἡμᾶς.

Τό Τρισάγιον κ.λπ. ἡ ἐκφώνησις παρά τοῦ ῾Ιερέως καί τό ἐπόμενον ᾿Απολυτίκιον τοῦ ῾Οσίου.

῏Ηχος α'. Τῆς ἐρήμου πολίτης.

εσπρωτίας τό κλέος καί ὁσίων τό καύχημα, Κωνσταντινουπόλεως γόνον, ἀσκητῶν τό ἀγλάϊσμα, ὑμνήσωμεν τόν Νεῖλον οἱ πιστοί βοῶντες πρός αὐτόν εἰλικρινῶς, σκέπε, φρούρει ῞Οσιε καί ἡμᾶς τούς πόθῳ ἐκβοῶντας σοι· δόξα τῷ σέ δοξάσαντι Χριστῷ, δόξα τῷ σέ ἁγιάσαντι, δόξα τῷ δωρησαμένῳ σέ ἡμῖν πρέσβυν ἀκοίμητον.

῾Η ᾿Εκτενής Δέησις παρά τοῦ ῾Ιερέως καί ἡ Μικρά ᾿Απόλυσις.

Εἶτα ψάλλομεν τά ἐπόμενα τροπάρια.

῏Ηχος β'. ῞Οτε ἐκ τοῦ ξύλου

άντων δεομένων βοηθός καί τῶν ἐν ἀνάγκαις προστάτης καί ἀσθενῶν ἰατρός, σύ ὑπάρχεις ὅσιε, καί τῶν πενήτων τροφεύς, τούς ἐν πίστει καί πόθῳ σέ καλούντας προφθάνεις καί παρέχεις ἄφθονον τήν μεσιτείαν σου· ὅθεν καί ἡμᾶς τούς αἰτοῦντας, πάτερ Νεῖλε, φύλαξον πάντας ἀπό πειρασμῶν καί περιστάσεων.

῏Ηχος δ'.

᾿κ παντοίων κινδύνων τούς δούλους σου φύλαττε, εὐλογημένη Θεοτόκε, ἵνα σέ δοξάζομεν τήν ἐλπίδα τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

῏Ηχος α'.

ῇ πρεσβεῖᾳ Κύριε, πάντων τῶν ἁγίων καί τῆς Θεοτόκου, τήν σήν εἰρήνην δός ἡμῖν καί ἐλέησον ἡμᾶς ὡς μόνος οἰκτίρμων.

Καί ὁ ῾Ιερεύς τό Δι᾿ εὐχῶν...

Τέλος καί τῷ τῶν καλῶν δοτῆρι Θεῷ Δόξα.

Εποιήθη ἐν τῇ ῾Ιερᾷ Μονῇ Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Γηρομερίου ἐν ἔτει 1999, μηνί Δεκεμβρίῳ, ὑπό τοῦ ᾿Αρχιμ. Μεθοδίου Ντελῆ.

πηγή: voutsinasilias.blogspot.gr

Σάββατο 2 Ιανουαρίου 2016

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2. ΝΕΙΛΟΣ ΟΣΙΟΣ ΓΗΡΟΜΕΡΙΤΗΣ ΠΑΡΑΚΛΗΣΙΣ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου