Δρ. Πέτρος Παναγιωτόπουλος, Υπεύθυνος Περιεχομένου Πεμπτουσίας
30 Δεκεμβρίου 2016
30 Δεκεμβρίου 2016
Κατά μία έννοια, λοιπόν, ο διωγμός και η
φυγή του Χριστού εκπροσωπεί μία ευρύτερη κατάσταση της πνευματικής ζωής
του ανθρώπου. Με τον πνευματικό αγώνα του Χριστιανού, ο θείος λόγος
κυοφορείται και γεννάται στην ανθρώπινη ζωή και ο Χριστός «μορφώνεται εν
ημίν»[13]. Με την αναγέννηση αυτή όμως, απειλείται η κυριαρχία των
παθών στον άνθρωπο, και η παρουσία του Χριστού στον ανθρώπινο βίο
κρίνεται ως ανεπιθύμητη και διώκεται από αυτά. Μπορεί, ωστόσο, ο Θεός να
αποχωρεί από τη διάνοια και τις πράξεις μας, αλλά δεν παύει να
παραμένει η καταφυγή και παρηγοριά μας. Γι’ αυτό και ο αγ. Γρηγόριος ο
Θεολόγος συστήνει πως, αν ο Χριστός «καθυστερήσει» στην Αίγυπτο, να Τον
προσκαλέσουμε και πάλι στη ζωή μας, μολονότι εκεί Τον τιμούν
περισσότερο[14].



