Όταν η ψυχή ταράζεται από οργή, ή
θολώνεται από μέθη, ή ενοχλείται από φοβερή λύπη, δεν μπορεί ο νους να
κρατήσει τη μνήμη του Κυρίου Ιησού, ακόμη και αν κανείς τον βιάζει.
Γιατί όπως είναι σκοτισμένος από την σκληρότητα των παθών, χάνει την
πνευματική του αίσθηση. Αν όμως η ψυχή είναι ελεύθερη από αυτά τα πάθη,
ακόμη και αν για λίγο λησμονήσει το ποθούμενο όνομα, αμέσως ο νους
μεταχειρίζεται την ενεργητικότητά του και ξαναπιάνει γερά το πολυπόθητο
εκείνο και σωτήριο θήραμα.
