π. Κωνσταντίνος Βοϊτσέσκου
20 Σεπτεμβρίου 2017
20 Σεπτεμβρίου 2017
Η οδύνη, οσοδήποτε βαριά κι αν είναι,
δεν έχει καμία άλλη έννοια εκτός από την κάθαρση της ψυχής που ποθεί την
σωτηρία. (Βαλέριος Γκαφέγκου).
H φυλακή της πόλης Τίργου Όκνα* ήταν μια
όαση στην έρημο της οδύνης. Όχι ότι εκεί δεν υπήρχε οδύνη. Αντίθετα. Ο
πόνος, η ασθένεια με όλη την δυσμορφία της, ο θάνατος βρίσκονταν εκεί
στο σπίτι τους. Αν και ήταν σανατόριο, με λίγο πιο ανθρώπινες βιοτικές
συνθήκες και μορφή, η φυλακή παρέμενε φυλακή. Αλλά εκεί θεωρώ ότι
ξεχείλισε το έλεος του Θεού πάνω απ’ όλη την οδύνη. Ο Σταυρός θεωρήθηκε
θύρα του ουρανού.
