Ο όσιος Ησαϊας ο Αναχωρητής έζησε γύρω στα 370 π.Χ. και ασκήτευσε στα μέρη της Αιγύπτου. Σύγχρονος του Αγίου Μακαρίου, και από τις πρώιμες μορφές του αιγυπτιακού μοναχισμού, ο όσιος Ησαϊας μέσα από την προσωπική του ασκητική και πνευματική εμπειρία, μας αποκαλύπτει τις μεθοδείες και τις απάτες των δαιμόνων, για τον τρόπο που προσπαθούν να παραπλανήσουν τον αγωνιζόμενο χριστιανό, μοναχό είτε λαϊκό, και μας δίνει πολύτιμες συμβουλές για το πώς μπορούμε μέσω της προσευχής, της άσκησης, της ταπείνωσης, και της πνευματικής εγρήγορσης, να διαφυλάξουμε την διάνοιά μας καθαρή από τις προσβολές των πονηρών λογισμών (» τήρησις του νοός»).
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα νήψη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα νήψη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Σάββατο 17 Φεβρουαρίου 2018
Λόγοι περί τηρήσεως του νου από πονηρούς λογισμούς και περί νήψεως – Ησαϊου του Αναχωρητού και Ησυχίου του Πρεσβυτέρου.
Ο όσιος Ησαϊας ο Αναχωρητής έζησε γύρω στα 370 π.Χ. και ασκήτευσε στα μέρη της Αιγύπτου. Σύγχρονος του Αγίου Μακαρίου, και από τις πρώιμες μορφές του αιγυπτιακού μοναχισμού, ο όσιος Ησαϊας μέσα από την προσωπική του ασκητική και πνευματική εμπειρία, μας αποκαλύπτει τις μεθοδείες και τις απάτες των δαιμόνων, για τον τρόπο που προσπαθούν να παραπλανήσουν τον αγωνιζόμενο χριστιανό, μοναχό είτε λαϊκό, και μας δίνει πολύτιμες συμβουλές για το πώς μπορούμε μέσω της προσευχής, της άσκησης, της ταπείνωσης, και της πνευματικής εγρήγορσης, να διαφυλάξουμε την διάνοιά μας καθαρή από τις προσβολές των πονηρών λογισμών (» τήρησις του νοός»).
Ετικέτες
Άγιοι,
Άγιος Ησαΐας ο Αναχωρητής,
Άγιος Ησύχιος ο Πρεσβύτερος,
λογισμοί,
νήψη,
νους,
psixofeli
Παρασκευή 18 Μαρτίου 2016
Επιστολή προς Θεόδουλον – Αγίου Ησυχίου του Πρεσβυτέρου.
Λόγος ψυχωφελής και σωτήριος περί νήψεως και αρετής
Του Αγίου Ησυχίου του Πρεσβυτέρου

Του Αγίου Ησυχίου του Πρεσβυτέρου
Τετάρτη 29 Ιουλίου 2015
Ο σκορπισμός του νοός κατά την ώραν της προσευχής
Προσευχή χωρίς προσοχή και νήψη είναι απώλεια χρόνου, είναι κόπος χωρίς πληρωμή
Οἱ
πνευματικοί ἀγωνιστές συχνά παραπονοῦνται ὅτι κατά τήν ὥρα τῆς
προσευχῆς ὁ νοῦς τους δέν συγκεντρώνεται, ἀλλά σκορπίζεται ἐδῶ καί ἐκεῖ,
μέ ἀποτέλεσμα νά θεωροῦν ὅτι ἡ προσευχή τους εἶναι μάταια.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)