π. Γεράσιμος Μενάγιας, μια μορφή πραότητας, αμνησικακίας, υπομονής και ταπείνωσης

13 Φεβρουαρίου 2017

Μόλις άκουσε αυτά τα αγγελικά λόγια τρέχει αμέσως στον Γέροντα και του φωνάζει:

-Γέροντα! Γέροντα! Ό,τι μου πεις θα κάνω!

-Θέλω να κάνεις υπακοή από τώρα.

-Ναι, Γέροντα. Να ’ναι ευλογημένο.

Στρώνεται αμέσως τράπεζα και του προσφέρονται τρείς παστές σαρδέλες, που τις έφαγε αμέσως μαζί με τα κεφάλια. Και ο Θεός μόνον τρεις ημέρες αρκέσθηκε να τον δοκιμάσει, διότι ο Γέροντας εκτενώς γι’ αυτόν προσευχόταν.

                                                           Φωτο: Σπύρος Δρόσος

60 χρόνια από τη μακαρία κοίμηση του π. Γερασίμου Μενάγια (1881 – 30-1/12 Φεβρουαρίου 1957)

Αλέξανδρος Χριστοδούλου, Θεολόγος

12 Φεβρουαρίου 2017
 

Ο π. Γεράσιμος, κατά κόσμον Σπυρίδων Μενάγιας, γεννήθηκε το 1881 στην Κέρκυρα από πλούσια οικογένεια. Μικρός εγκαταστάθηκε στην Κεφαλλονιά και τελικά στην Αθήνα όπου τελείωσε την μέση εκπαίδευση. Μετά έφυγε για την Ζυρίχη για να σπουδάσει Χημικός. Έξη χρόνια σπουδές στην Ευρώπη ζώντας μια κοσμικότατη ζωή σπατάλης και ευδαιμονισμού. Δεν είναι μόνο οπαδός του πρακτικού υλισμού, αλλά και υπέρμαχος του θεωρητικού υλισμού. Είναι η εποχή που το κύμα της αθεΐας έχει σαρώσει τα πάντα. Και οι πανεπιστημιακές σχολές αγωνίζονταν για την εδραίωση του υλισμού και του δαρβινισμού.