Η απουσία της ουράνιας πατρότητας κάνει τον άνθρωπο ομοφυή με το θάνατο

Μητροπολίτης Μαυροβουνίου και Παραθαλασσίας Αμφιλόχιος Ράντοβιτς

5 Δεκεμβρίου 2016
 

Διότι χωρίς τον παντοτεινό Πατέρα, ο έρωτας του ανθρώπου και αυτός ο ίδιος ο άνθρωπος είναι όντως ομοφυής με το χρόνο άρα και με το θάνατο. Ο χρόνος κάνει το θάνατο περιεχόμενο της επιθυμίας (έρωτα) και έτσι περιεχόμενο του ανθρώπου, ο οποίος μόνον μ’ αυτήν τρέφεται. Δεν είναι καθόλου τυχαίο το ότι την αλήθεια αυτή για την οργανική σχέση μεταξύ του έρωτα και του θανάτου αισθάνθηκε εντονότερα απ’ όλους κατά τους νεώτερους χρόνους, ένας Εβραίος, ο Φρόϋντ[4]. Μόνο με βάση το εβραϊκό υποσυνείδητο, διαμορφωμένο από την ιδέα του φοβερού Γιαχβέ και την επιθυμία του απαγορευμένου καρπού, που γεννά το θάνατο (πρβλ. Γεν. 2,17· 3,6), ήταν δυνατόν ο μύθος περί του Οιδίποδα να προσλάβει τέτοιες διαστάσεις που πήρε στο φροϋδισμό.