ιεροδ. Μελέτιος Βατοπαιδινός
Το ταπεινό φρόνημα του Αγίου
Φαίνεται ότι ο άγιος τόσον πολύ έκρυβε
την αρετή και την αγιότητά του, ώστε ήθελε να πεθάνει αφανής, φοβούμενος
μήπως οι Βατοπεδινοί αδελφοί του βρουν σ’ αυτόν σημεία αγιότητος και
θελήσουν να τον τιμήσουν, πράγμα που δεν ήθελε, γιατί θεωρούσε αμαρτία
ενώπιον του Θεού το να τιμάται από τους ανθρώπους. Τόσο μεγάλο ήταν το
ταπεινό του φρόνημα, ώστε όλα τα μάταια της ζωής αυτής, τιμές και
φιλοδοξίες, τα θεωρούσε ανοησία. Αυτό είναι μεγίστη απόδειξη της
αγιότητός του. Μόνο αυτό ήταν αρκετό, χωρίς να απαιτείται άλλη απόδειξη,
ότι είναι άγιος, και θεωρείται περιττή η ύπαρξη άλλου θαύματος.



