Η συνάντησή μου με το «θεριό των Βαλκανίων»

Αρχιμ. Γερβάσιος Ραπτόπουλος

Ένας από τη φυλακή των Γρεβενών μας έγραψε: «Θυμάμαι τις πρώτες ημέρες όταν μπήκα στη φυλακή. Ήμουν ένα αγρίμι, κλεισμένος μέσα σε ένα κελί μιας φυλακής. Και βγαίνω τώρα σαν ένα αρνάκι. Χάρη στην πολλή αγάπη που μου δείξατε. Από εσάς έμαθα για την Αγάπη του Θεού. Ακόμα και για μένα που ήμουνα φορτωμένος με λάθη. Αν είχα το μυαλό, αυτό που έχω τώρα που ωρίμασα, δε θα ήμουν εδώ μέσα στη ζούγκλα. 

«Έβλεπα άντρες που έκαναν εγκλήματα, μεγάλα αδικήματα, να κλαίνε…»

Αρχιμ. Γερβάσιος Ραπτόπουλος

4 Απριλίου 2017

Παναγιώτατε, πάτερ και Δέσποτα, σεβασμιώτατε άγιε Γορτύνης και Μεγαλουπόλεως κ. Ιερεμία, αγαπητέ κύριε πρόεδρε, ευλαβέστατε άγιε γενικέ αρχιερατικέ επίτροπε, αγαπητοί αδελφοί.

Το θέμα το δικό μου είναι απέραντο. Πρόκειται για μια διακονία σαράντα χρόνων. Και μάλιστα σε μια μικρή κοινωνία της πατρίδος μας και των άλλων χωρών του κόσμου. Μια απαξιωμένη κοινωνία που είναι η κοινωνία των κρατουμένων, ή όπως αλλιώς συνηθίσαμε να τους λέμε «φυλακισμένων».

Γερβάσιος Ραπτόπουλος: Ο Αρχιμανδρίτης «Άγιος» των φυλακισμένων που εξαγοράζει ποινές και προτάθηκε για Νόμπελ

«Εάν πεθάνω σε κάποια φυλακή θα είναι για μένα το μεγαλύτερο κέρδος. Θέλω να πεθάνω πάνω στο καθήκον, είτε στο δρόμο για κάποιο σωφρονιστικό ίδρυμα ή κατά την επιστροφή μου προς το σπίτι. Ο Χριστός πέθανε από αγάπη για τον άνθρωπο. Αυτό είναι το τέρμα, το τέλειο και το άριστο».

«….Εν φυλακή ήμην και ήλθετε προς με…» (Ματθ. ΚΕ” 35-40)

π.ΓΕΡΒΑΣΙΟΣ …ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ..!!!

Υ.Γ. Εμείς έχουμε κάνει ποτέ μας μια τέτοια «επίσκεψη»; 
Τι ακριβώς περιμένουμε;