Είναι και δεν είναι δική μου

Εφόσον ζω η σάρκα είναι δική μου, επειδή μέσα σ’ αυτήν ζει το πνεύμα μου. Όταν πεθάνω όμως η σάρκα δεν είναι πια δική μου, αλλά ανήκει στον Θεό και τη γη. 

Και τα δύο είναι δικά μου με τη στενή σχέση που έχουν μαζί μου όπως η σάρκα και το αίμα με τη ψυχή που κατοικεί μέσα σ’ αυτά. Γιατί η ψυχή εισχωρεί σε ολόκληρο το σώμα και σ’ ολόκληρο το αίμα.

Να το θυμάσαι αυτό

Το τέλος που έχουν όλα τα πράγματα σ’ αυτόν τον κόσμο, είναι φθορά, απώλεια. Το πνεύμα όμως ζει για πάντα, είναι αθάνατο. Να το θυμάσαι αυτό, ψυχή μου, και να μη θλίβεσαι όταν χάνεις κάτι πρόσκαιρο και φθαρτό. Να είσαι ζηλωτής για τα αιώνια και άφθαρτα αγαθά.

Είσαι τυφλός

Ο Θεός έδωσε στον άνθρωπο τον νου και τον όρισε βασιλιά και επίσκοπο των παθών και των επιθυμιών, για να επιβάλλεται σ΄ αυτά με σύνεση και διάκριση. Γι’ αυτό υπάκουε πάντα στον έλλογο νου και όχι στα άλογα σαρκικά πάθη. Αν δεν υπακούς στον νου είσαι τυφλός.

Μη δίνεις σημασία

Πρόσεχε τον εαυτό σου, ώστε ούτε στα εφήμερα να προσκολληθείς σαν να είναι αιώνια, ούτε τα αιώνια να καταφρονήσεις σαν να είναι εφήμερα. Μη δίνεις σημασία στη σάρκα, γιατί αυτή είναι πρόσκαιρη· φρόντιζε την ψυχή σου, που είναι αθάνατη.

Και δεν πεινάμε

Είμαστε χώμα και πνεύμα. Επειδή είμαστε από χώμα, έχουμε ανάγκη να τρεφόμαστε με χώμα· τα πάντα βγαίνουν από τη γη. Όταν σπάσουμε το φράγμα του σώματος, τότε το πνεύμα δεν έχει ανάγκη από τροφή, ενώ μας τρέφει τη σάρκα ο Κύριος και δεν πεινάμε.

Καταπονημένη και αδύνατη

Όταν η σάρκα μας υποφέρει από διάφορες αρρώστιες, εξασθενεί και νιώθει καταπονημένη και αδύνατη. Όταν αντίθετα είναι υγιής και απολαμβάνει τις σαρκικές απολαύσεις, χαίρεται, αγάλλεται, ξεπερνάει τον εαυτό της. Δεν πρέπει όμως να δίνουμε σημασία στις απατηλές αισθήσεις της σάρκας.

Είναι κάτι τερατώδες

Η ζωή χωρίς προσπάθεια δεν είναι ζωή, είναι κάτι τερατώδες. Είναι καθήκον κάθε ανθρώπου να αγωνίζεται αδιάκοπα και αδιάπτωτα ενάντια στην αδράνεια της σάρκας. Ο Θεός να φυλάει κάθε χριστιανό απ’ αυτήν την αδυναμία.

Μην την καλοπιάνεις

Μην μεριμνάς υπερβολικά για τη σάρκα σου. Μην την καλοπιάνεις και την ενισχύεις ενάντια στο πνεύμα. Διαφορετικά όταν θελήσεις να εργαστείς πνευματικά, όπως για παράδειγμα να προσευχηθείς, θα διαπιστώσεις πως η σάρκα έχει κατακυριεύσει το πνεύμα και το έχει δέσει χειροπόδαρα. Δεν το αφήνει να κινηθεί ελεύθερα, να ανακτήσει τις δυνάμεις του.