Ανοίγει η πύλη

Όταν κλείνει η πόρτα του κελιού ανοίγει η πύλη του ουρανού.

Εἶναι σωστό ὁ μοναχός νά ἔχει σχέσεις μέ τούς κατά κόσμον οἰκείους του; (στ΄μέρος) Ἅγιος Ἐφραίμ ὁ Σύρος (Παραίνεσις η') (ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣΣ ΣΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΑΠΟΡΙΕΣ)

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΑΠΟΡΙΕΣ
Εἶναι σωστό ὁ μοναχός 

νά ἔχει σχέσεις μέ τούς κατά κόσμον οἰκείους του; 
(στ΄μέρος)

 Ἅγιος Ἐφραίμ ὁ Σύρος 

(Παραίνεσις η')

Το ύψος του παιδιού σου

Γράφει ο Κώστας Παναγόπουλος, costasp247@gmail.com

Έφυγε ένα μπαλόνι από το χέρι ενός παιδιού. Το έκαναν χάζι οι άνθρωποι για το πόσο ψηλά θα φθάσει. Το κοιτούσαν. Ξανακοιτούσαν. Πιάστηκε ο σβέρκος των ανθρώπων, ωσότου αυτό δε φαινότανε.

Δεν ξεχνά ποτέ

Ο χώρος (το Μοναστήρι) που αγωνίζονται οι μοναχοί είναι χώρος μορφώσεως και μεταμορφώσεως του ανθρώπου. Ο λόγος του Κυρίου: «Γνώσεσθε την αλήθειαν», δεν αναφέρεται σε κάποιο είδος ακαδημαϊκής ή επιστημονικής γνώσεως ή κάποιο άλλο είδος γνωσιολογικής κατάρτισης, αλλά είναι εμπειρία Θεού, το ζην μετά του Θεού. Ο άνθρωπος που φτάνει στο σημείο να γεύεται τον Θεό, δεν ξεχνά ποτέ τον συνάνθρωπο.

Ο Όσιος Παχώμιος και ο κοινοβιακός μοναχισμός (15 Μαΐου)

Ρένος Κωνσταντίνου, θεολόγος

Ο Όσιος Παχώμιος γεννήθηκε το 292 μ.Χ στην Κάτω Θηβαΐδα της Αίγυπτου από γονείς ειδωλολάτρες και έζησε κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του Μεγάλου (306 – 337 μ.Χ.). Στο στρατό, στον οποίο κατατάγηκε σε ηλικία 20 ετών, γνώρισε χριστιανούς, από τους οποίους διδάχθηκε τον Χριστιανισμό. Στη συνέχεια εγκατέλειψε τον κόσμο και αφού πήγε στην Άνω Θηβαΐδα, όπου βαπτίσθηκε και εκάρη μοναχός.

Η σπάνια ιστορία ενός φυλακισμένου που έγινε μοναχός και ζει πάνω σ’ ένα βράχο – Θεοδώρας Αβαγιανού.

Τη ζωή του στο Θεό φαίνεται πως έχει αφιερώσει εδώ και είκοσι χρόνια ένας μοναχός από τη Γεωργία, ο οποίος κατοικεί πάνω σε ένα βράχο, ζώντας μια αυστηρή ασκητική ζωή, μακριά από τα προβλήματα και τους πειρασμούς της σύγχρονης κοινωνίας. Ο μοναχός Μάξιμος (Maxime Qavtaradze), μετά την πτώση της Ε.Σ.Σ.Δ και έχοντας περάσει κάποιο διάστημα στη φυλακή, αποφάσισε να αλλάξει τρόπο ζωής και να γίνει καλύτερος άνθρωπος.

 

Κλείνει και ανοίγει

Όταν κλείνει η πόρτα τού κελλιού, ανοίγει η πύλη τού ουρανού.

Ένας άγνωστος σπηλαιώτης

Στὶς σημειώσεις τοῦ π. Ντενάσια εὑρίσκονται τὰ ἑξὴς στοιχεῖα ἀπὸ τὴν διήγηση τοῦ π. Νήφωνος, κτίτορος τῆς Ῥουμανικῆς Σκήτης:

Μία διδακτική ιστορία που άλλαξε την ζωή ενός μοναχού: Ο π. Μελχισεδέκ

Ο π. Μελχισεδέκ πριν πάρει το μεγάλο σχήμα, λεγόταν ηγούμενος Μιχαήλ και όπως όλοι οι ιερείς λειτουργούσε στο μοναστήρι. Ήταν ξυλουργός, ικανός και επιμελής. Στους ναούς και στα κελιά των αδελφών υπάρχουν μπαούλα, αναλόγια, σκαλιστά προσκυνητάρια. καθίσματα, ντουλάπες και πολλά άλλα χρηστικά έπιπλα βγαλμένα από τα χέρια του. Δούλευε μάλιστα από νωρίς το πρωί μέχρι την νύχτα, προς μεγάλη χαρά τής διοίκησης της μονής. Κάποτε, τού έδωσαν ευλογία να εκτελέσει για τη μονή μια μεγάλη ξυλουργική εργασία. Δούλευε αρκετούς μήνες, χωρίς σχεδόν να βγαίνει από το ξυλουργείο.

 

Το ξεχνάμε

Ο μοναχός μία αγάπη μόνο πρέπει να έχει, την αγάπη στον Χριστό. Εμείς πολλές φορές το ξεχνάμε και σκεφτόμαστε ανθρώπινα. Μ’ αγαπάνε, δεν μ’ αγαπάνε; Αυτό είναι πτώση για τον μοναχό.

Γέρ. Βαρθολομαίος Εσφιγμενίτης: «Ένα στασίδι μας χωρίζει από τον ουρανό»

Γέροντας Βαρθολομαίος, Καθηγούμενος Ιεράς Μονής Εσφιγμένου

22 Αυγούστου 2016
 

Αξιωθήκαμε για μια χρονιά ακόμη να έρθουμε εδώ στο ευλογημένο μοναστήρι του Κουτλουμουσίου επί τη εορτή της Θείας Μεταμορφώσεως και να μετέχουμε του μεθεορτίου εσπερινού και του κτητορικού μνημοσύνου.

Ο μοναχισμός είναι ιατρείο

Ο μοναχισμός είναι το άμισθο ιατρείο· είναι η κλινική του Θεού, που έρχεται ο άνθρωπος για να γίνει καλά. Τον καλεί ο Θεός με κλήση αγία και τον φέρνει με την αγάπη του σ’ αυτό το ιατρείο.

Τί απορρίπτει;

Ο μοναχός φεύγει από τον κόσμο διότι απορρίπτει το αρρωστημένο πνεύμα του κόσμου. Και φεύγοντας από τον κόσμο δεν απορρίπτει το ανθρώπινο πρόσωπο. Και απόδειξη ότι δεν απορρίπτει το ανθρώπινο πρόσωπο, είναι ότι τα ανθρώπινα πρόσωπα έρχονται και τον βρίσκουν, έρχονται και κολλούν επάνω του, έρχονται και θέλουν μία κοινωνία μαζί του, αναπαύονται να είναι μαζί του.

Η Κιβωτός του Νώε

Το Κοινόβιο είναι η Κιβωτός του Νώε

Να πεθάνει για να ζήσει!

Η μοναχική ζωή δεν είναι τίποτε άλλο από το να αναπαύει η μία ψυχή την άλλη, χωρίς να κοιτάζει τον εαυτούλη της. Έτσι θ’ αναπαύει και τον Θεό. Η μοναχή πρέπει μέσα στο μοναστήρι να χαθεί. Να σταυρώσει την ύπαρξή της, να μην υπολογίζει τον εαυτό της, να πεθάνει για να ζήσει αιώνια!

Πολλοί στο Κοινόβιο αγίασαν, στην ερημία ολίγοι

Βολιδοσκοπήσατε και τα βιβλία των αγίων Πατέρων. Πολλοί στο Κοινόβιο αγίασαν, στην ερημία ολίγοι, ολίγοι. Διότι ο ερημίτης όλο το θέλημά του κάνει. Το τέλειο είναι το κοινόβιο, όλοι μαζί. Και ο Χριστός το κοινόβιο παρέδωσε, όλοι μαζί τράπεζα, όλοι μαζί στην προσευχή, όλοι μαζί.

Ο ΠΡΟΧΩΡΗΜΕΝΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ.

Κάποια μέρα επισκέφθηκα ένα μικρό, και φτωχικό κελί. Εκεί ζει φτωχικά, απλά, ένας ιερομόναχος. Λέω φτωχικά, διότι δεν είχε τί να με κεράσει. Μού προσέφερε μόνο δύο-τρία σύκα, τα όποια τα έκοψε εκείνη την στιγμή από μία συκιά πού είχε στον κήπο του. Τα θαυμαστά μ' αυτόν τον ιερομόναχο είναι τα έξης:

ΘΕΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ, ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΣ

Αρχιμ. Μαξίμου,

 Καθηγουμένου Ι. Μονής Αγίου Διονυσίου εν Ολύμπω

Η Εκκλησία ως γνωστό, είναι ό μόνος χώρος μέσα στον όποιο πραγματώνεται το Μυστήριο της λυτρώσεώς μας. Είναι το ζωντανό Σώμα του Χριστού, όπου γίνεται ή συνάντηση ημών των αμαρτωλών με τον Σωτήρα και λυτρωτή μας και ημείς οι Μοναχοί, ως μέλη αυτού του Σώματος, όλη την ζωή μας, ψυχή και σώματι, την ενσωματώσαμε ισόβια στον χώρο αυτό εργαζόμενοι την σωτηρία μας.