” Μακάριοι είναι εκείνοι οι άνθρωποι που κατόρθωσαν να μιμηθούν την
ταπεινή γη, η οποία, ενώ πατιέται από όλους, όμως όλους τους σηκώνει με
την αγάπη της και τους τρέφει με στοργή σαν καλή μάνα, η οποία έδωσε και
το υλικό για την σάρκα μας στην πλάση. Δέχεται επίσης με χαρά και ό,τι
της πετάμε, από καλούς καρπούς μέχρι ακάθαρτα σκουπίδια, τα οποία
επεξεργάζεται αθόρυβα σε βιταμίνες και τις προσφέρει πλουσιοπάροχα με
τους καρπούς της αδιακρίτως σε καλούς και κακούς ανθρώπους.”
