Εάν ο άνθρωπος από αγάπη προς τον Θεόν και χάριν της ενάρετης ζωής
δεν έχει περιττή μέριμνα για τον εαυτό του, πιστεύοντας ότι γιʼ αυτόν
φροντίζει ο Θεός, αυτή του η εμπιστοσύνη στην Πρόνοια του Θεού είναι και
πραγματική και συνετή.
Κανείς να μην μπει στον ιερό χώρο του ναού, έχοντας βιοτικές
φροντίδες ή περισπασμούς ή φόβους. Αλλά αφού τ’ αφήσουμε όλα αυτά έξω,
στις πύλες του ναού, τότε ας περάσουμε μέσα. Γιατί ερχόμαστε στα
ανάκτορα των ουρανών, πατάμε σε τόπους που αστράφτουν.
Ο Κύριος πήρε πάνω του όλες μας τις οδύνες και τις μέριμνες, και είπε
ότι θα μας παράσχει καθετί που χρειαζόμαστε. Και παρόλα αυτά εμείς
κρατιόμαστε τόσο σφιχτά από τις μέριμνές μας, που δεν αφήνουμε το νου
και την καρδιά μας, τις οικογένειες και καθένα τριγύρω μας, να βρει
ανάπαυση.