ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 30. ΓΕΔΕΩΝ ΝΕΟΥ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΚΑΡΑΚΑΛΗΝΟΥ ΠΟΛΙΟΥΧΟΥ ΤΥΡΝΑΒΟΥ ΠΑΡΑΚΛΗΣΙΣ

ΚΑΝΩΝ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ

 

Εὐλογήσαντος τοῦ Ἱερέως, τὸ Κύριε εἰσάκουσον, μεθ᾿ ὅ, τὸ Θεὸς Κύριος, ὡς συνήθως καὶ τὸ ἑξῆς: Ἦχος δ´. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.

Τοὺς προσιόντας τῇ θερμῇ σου πρεσβείᾳ, Ὁσιομάρτυς Γεδεὼν θεοφόρε, ἀπὸ παντοίων λύτρωσαι κακώσεων, καὶ παράσχου ἅπασι, φωτισμὸν καὶ εἰρήνην, καὶ πταισμάτων ἄφεσιν, καὶ παθῶν θεραπείαν, ταῖς πρὸς Χριστὸν πρεσβείαις σου σοφέ, ὅτι προστάτην σε, θεῖον κεκτήμεθα.

Θεοτοκίον.

Οὐ σιωπήσομέν ποτε...

Ὁ Ν΄, καὶ ὁ κανὼν οὗ ἡ ἀκροστιχίς: Σὴν ἀρωγὴν Γεδεών μοι δίδου. Γερασίμου.

ᾨδὴ α´. Ἦχος πλ. δ΄. Ὑγρὰν διοδεύσας.

Στεφάνῳ κοσμούμενος Ἀθλητῶν, ὡς Ὁσιομάρτυς, τοῦ Σωτῆρος περιφανής, Γεδεὼν ἀπαύστως ἐκδυσώπει, ὑπὲρ ἡμῶν τῶν πιστῶς εὐφημούντων σε.

Ἡλίου ἀκτῖσι τοῦ νοητοῦ, λαμπόμενος Πάτερ, τῶν παθῶν μου τὸν σκοτασμόν, λῦσον Γεδεὼν Ὁσιομάρτυς, φωτὶ τῶν σῶν παρακλήσεων δέομαι.

Ναμάτων πληρούμενος νοητῶν, βλῦσον ἡμῖν πᾶσι, τὸν ουράνιον γλυκασμόν, πᾶσαν κατακλύζοντα πικρίαν, ἐκ τῶν ψυχῶν ἡμῶν Μάρτυς δεόμεθα

Θεοτοκίον.

Ἀφράστως τεκοῦσα τὸν Λυτρωτήν, Χριστὸν τὸν Σωτῆρα, Παντευλόγητε Μαριάμ, λύτρωσαι παθῶν τῶν ἀκαθάρτων, τὴν ταπεινὴν μου ψυχὴν ἱκετεύω σε.

ᾨδὴ γ´. Οὐρανίας ἁψῖδος.

Ῥῶσιν θείαν σχου καὶ τῶν παθῶν ἶασιν, τὴν κατὰ ψυχήν τε και σῶμα τοῖς προσιοῦσί σε, ταῖς ἱκεσίαις σου, Ὁσιομάρτυς Κυρίου, καὶ πταισμάτων αἴτησαι, ἡμῖν τὴν ἄφεσιν.

Ὡς νομίμως ἀθλήσας ὑπὲρ Χριστοῦ Ἅγιε, τῶν ἀνομιῶν μου τὰ πλήθη πάντα ἀφάνισον, ταῖς πρὸς τὸν Εὔσπλαγχνον, ἱκετηρίαις σου Λόγον, Γεδεὼν μακάριε, ἵνα γεραίρω σε.

Γαληνότατος ὅρμος, ἐν πειρασμοῖς γένοιτο, ἡ σὴ θαυμαστὴ προστασία, Γεδεὼν ἔνδοξε, τῇ Καρακάλλου Μονῇ, τῇ προσιούσῃ ἐν πίστει, τοῖς σεπτοῖς λειψάνοις σου, καὶ εὐφημούσῃ, σε.

Θεοτοκίον.

Ἡλιόμορφος θρόνος, καὶ ὑψηλὸς θάλαμος, τοῦ παμβασιλέως τῆς δόξης, καὶ παντοκράτορος, ὤφθης Πανάμωμε· διὸ κἀμὲ σκεῦος δεῖξον, τῆς αὐτοῦ χρηστότητος, καθικετεύω σε.

Διάσωσον, Ὁσιομάρτυς Κυρίου ἐκ πάσης βλάβης, τοὺς εν πίστει τῇ αντιλήψει σου σπεύδοντας, ταῖς πρὸς Χριστὸν εὐπροσδέκτοις σου ἱκεσίαις.

Ἐπίβλεψον ἐν εὐμενείᾳ...

Αἴτησις καὶ τὸ Κάθισμα. Ἦχος β΄. Πρεσβεία θερμή.

Ὡς ἔχων πολλήν, Ὁσιομάρτυς ἔνδοξε, Χριστῷ τῷ Θεῷ, τὴν παῤῥησίαν πρέσβευε, λυτροῦσθαι πάσης θλίψεως, καὶ παντοίων κινδύνων ἑκάστοτε, τοὺς ἐκζητοῦντας ἐν πίστει θερμῇ, τὴν σὴν προστασίαν καὶ βοήθειαν.

ᾨδὴ δ´. Εἰσακήκοα Κύριε.

Νοσημάτων ἀπάλλαξον, Γεδεὼν παμμάκαρ καὶ πάσης θλίψεως, καὶ ποικίλων περιστάσεων, τοὺς εἰλικρινῶς σε μακαρίζοντας.

Γεωργεῖν με ἐνίσχυσον, Γεδεὼν παμμάκαρ θεῖα νοήματα, καὶ μακρὰν ἐμοῦ ἀπέλασον, τὸν ποικιλοτρόπως πολεμοῦντά με.

Ἐν τοῖς θείοις λειψάνοις σου, ἡ τοῦ Καρακάλλου Μονὴ σεμνύνεται, ἣν διάσωζε ἀπήμαντον, Γεδεὼν ἐκ πάσης περιστάσεως,

Θεοτοκίον.

Δένδρον γέγονα ἄκαρπον, καὶ πτοοῦμαι Κόρη τὸν πικρὸν θάνατον· σὺ οὖν δίδου μοι μετάνοιαν, ἵνα καθαρθῶ παθῶν τοῦ χείρονος,

ᾨδὴ ε´. Φώτισον ἡμᾶς.

Ἔπιδε ἡμῖν, οὐρανόθεν παναοίδιμε, καὶ ἐκπλήρωσον τὴν δέησιν ἡμῶν, Γεδεὼν Ὁσιομάρτυς ἀξιάγαστε.

Ὥσπερ ἐκκοπείς, Γεδεὼν χεῖρας καὶ πόδας σου, ἐν ἀτρέπτῳ διανοίᾳ καὶ στεῤῥᾷ, οὕτω ἔκκοψον σαρκὸς ᾑμῶν πᾶν θέλημα.

Νέκρωσον ἐχθροῦ, καθ᾿ ἡμῶν τοῦ πολεμήτορος, τὰς ἐφόδους Γεδεὼν τὰς χαλεπάς, καὶ παράσχου ἡμῖν βίον ἀστασίαστον.

Θεοτοκίον.

Μόνη τὸν Θεόν, αποῤῥήτως σωματώσασα, σώματός μου τὰς ὀδύνας και ψυχῆς, Θεοτόκε ἀποκάθαρον τοὺς μώλωπας,

ᾨδὴ στ´. Τὴν δέησιν.

Οἱ χείμαῤῥοι, τῶν αἱμάτων σου Μάρτυς, ἡμιν γένοιντο παθῶν θεραπεία, τὴν καθ᾿ ἡμῶν τοῦ Βελίαρ μανίαν, καὶ τὴν πικρὰν κατακλύζοντες ἔφοδον, Ὁσιομάρτυς Γεδεών, ἐνεργείᾳ τῇ θείᾳ τοῦ Πνεύματος.

Ἰάτρευσον, τῆς ψυχῆς μου τὸ ἄλγος, καὶ τοῦ σώματος δεινὴν ἀῤῥωστίαν, τῇ δεδομένῃ σοι χάριτι Πάτερ, καὶ τοῦ νοός μου τὸν ζόφον ἀπέλασον, Ὁσιομάρτυς Γεδεών, ὡς θερμός μου προστάτης καὶ ἔφορος.

Δυνάμει, τοῦ Παρακλήτου ἀθλήσας, ἀπενέκρωσας ἐχθροῦ τὰς δυνάμεις· ὅθεν ἡμᾶς πρὸς ζωῆς ἐναρέτου, ἀεὶ ὁδήγει τὴν τρίβον δεόμεθα, Ὁσιομάρτυς Γεδεών, τῇ θερμῇ σου πρεσβείᾳ πρὸς Κύριον.

Θεοτοκίον.

Ἱλέωσαι, τὸν ἐκ σοῦ γεννηθέντα, Θεοτόκε Ἀειπάρθενε Μῆτερ, ἡμῖν τοῖς ἄμετρα πταίσμασι τούτῳ, ὡς ἂν πταισμάτων συγχώρησιν λάβωμεν, οἱ ἀφορῶντες ἀκλινῶς, πρὸς τὴν σὴν ταχυτάτην βοήθειαν.

Διάσωσον, Ὁσιομάρτυς Κυρίου ἐκ πάσης βλάβης, τοὺς εν πίστει τῇ αντιλήψει σου σπεύδοντας, ταῖς πρὸς Χριστὸν εὐπροσδέκτοις σου ἱκεσίαις.

Ἄχραντε ἡ διὰ λόγου,..

Αἴτησις καὶ τὸ Κοντάκιον. Ἦχος β´. Τοῖς τῶν αἱμάτων σου.

Ὁσιομάρτυς Χριστοῦ ἀξιύμνητε, τῆς Καρακάλλου Μονῆς ἐγκαλλώπισμα, στεῤῥὲ Γεδεὼν δέχου πάντοτε, τὰς ἱκεσίας ἡμῶν καὶ προσάγαγε, αὐτὰς πρὸς Χριστὸν τὸν Φιλάνθρωπον.

Προκείμενον: Θαυμαστὸς ὁ Θεός...

Στ.: Τοῖς Ἁγίοις...

Εὐαγγέλιον κατὰ Λουκᾶν. Ζήτει ἐν τῷ ὄρθρῳ τοῦ Ἁγ. Γεωργίου.

Δόξα: Ταῖς τοῦ Ἀθλοφόρου...

Καὶ νῦν: Ταῖς τῆς Θεοτόκου...

Ἰδιομελον. Ἦχος β΄. Στ.: Ἐλεῆμον, ἐλέησόν με ὁ Θεός...

Γνώμης γενναιότητι, τοῦ μαρτυρίου τὸν δρόμον ἀκλινῶς διήνυσας, Γεδεὼν μακάριε θείῳ Πνεύματι, καὶ πολλῆς μέτοχος, χάριτος ἐδείχθης, διὰ τοῦτό σου δεόμεθα· Πάσης στενώσεως, καὶ ἐπηρειῶν τοῦ ἀλάστορος, Ὁσιομάρτυς ἔνδοξε, καὶ παντοδαπῶν παραπτώσεων, φύλαττε ἀτρώτους, ταῖς σαῖς πρὸς τὸν Σωτῆρα προσευχαῖς, τοὺς ἀδιστάκτως προστρέχοντας, τῇ θερμῇ πρεσβείᾳ σου.

ᾨδὴ ζ´. Οἱ ἐκ τῆς Ἰουδαίας.

Διαῤῥήξας τοὺς βρόχους, τῇ θερμῇ μετανοίᾳ τοῦ παναλάστορος, διάῤῥηξον παθῶν μου, συνδέσμους ταῖς λιταῖς σου, Γεδεὼν πίστει ψάλλοντας· Ὁ τῶν Πατέρων ἡμῶν, Θεὸς εὐλογητὸς εἶ.

Οἱ πιστῶς προσιόντες, τῶν σεπτῶν σου λειψάνων τῇ θήκῃ Ἅγιε, λαμβάνουσιν ὑγείαν, καὶ πᾶσαν θεραπείαν, Γεδεὼν ἀνακράζοντες· Ὁ τῶν Πατέρων ἡμῶν, Θεὸς εὐλογητός εἶ.

Ὑπερίπτασο Πάτερ, Καρακάλλου τῆς Μάνδρας τῆς θείας ποίμνης σου, ἀεὶ ταύτῃ παρέχων, τῆς σῆς ἐπικουρίας, Γεδεὼν τὰ δωρήματα· ὅτι προσπίπτει τῇ σῇ, θερμῇ ἐπιστασίᾳ.

Θεοτοκίον.

Γαλουχήσασα Κόρη, τὸν τροφέα τῶν ὅλων Χριστὸν τὸν Κύριον, τροφῃ ἐπουρανίῳ, πεινῶσαν τὴν ψυχήν μου, ἐκβοῶσαν διάθρεψον·
χαῖρε Παρθένε Ἁγνή, Ὑπερευλογημένη.

ᾨδὴ η´. Τον Βασιλέα.

Ἐκ πολυπλόκων, δυσχερειῶν καὶ σκανδάλων, ἀπολύτρωσαι στεῤῥὲ Ὁσιομάρτυς, τοὺς ὑπερυψοῦντας, τὸν σὲ ἐνισχυκότα.

Ῥώμην παράσχου, καὶ ἀληθῆ καρτερίαν, τοῖς ἐν πάθεσι πικροῖς συνεχομένοις, Γεδεὼν ὡς Μάρτυς, στεῤῥόψυχος Κυρίου.

Ἁγίων δήμοις, συνευφραινόμενος Πάτερ, καθικέτευε Χριστὸν ἡμῖν διδόναι, ἄφεσιν πταισμάτων, σοφὲ Ὁσιομάρτυς.

Θεοτοκίον.

Σὺ εἶ Παρθένε, ἁμαρτωλῶν προστασία, καὶ ἀντίληψις καὶ πάντων σωτηρία· ὅθεν σε ὑμνοῦμεν, οἱ ταπεινοί σου δοῦλοι.

ᾨδὴ θ΄. Κυρίως Θεοτόκον.

Ἵλέῳ ὄμματί σου, βλέψον τοὺς ἑστῶτας, πρὸ τῆς ἁγίας Εἰκόνος σου Ἅγιε, καὶ τὰ αἰτήματα τούτων πλήρου ἑκάστοτε.

Μαρτύρων καὶ Ὁσίων, δήμοις συγχορεύων, Ὁσιομάρτυς ἀπαύστως ἱκέτευε, ὑπὲρ τῶν πίστει τελούντων τὴν θείαν μνήμην σου.

ὑράνωσον τὸν νοῦν μου, Γεδεὼν θεόφρον, τὸν γεωθέ῾ ντα πολλοῖς πλημμελήμασι, καὶ τῶν πταισμάτων μοι ἀίτει Πάτερ τὴν ἄφεσιν.

Θεοτοκίον.

Ὑπέραγνε Παρθένε, τὴν ἄναγνον ψυχήν μου, τῆς μετανοίας τοῖς τρόποις ἐκκάθαρον, καὶ ἐπηρείας με ῥῦσαι τοῦ πολεμήτορος,

Τὸ Ἄξιόν ἐστι καὶ τὰ μεγαλυνάρια.

Βίῳ διαπρέπων ἀσκητικῷ, ἤθλησας νομίμως, καὶ καθεῖλες τὸν δυσμενῆ, Γεδεὼν τρισμάκαρ, Χριστοῦ Ὁσιομάρτυς· διὸ τοῖς σὲ τιμῶσι, δίδου βοήθειαν.

Φωνῆς ὡς ἀκήκοας θεϊκῆς, ἐν ναῷ τῷ θείῳ, ἐπτερώθης πόθῳ Χριστοῦ, Γεδεὼν θεόφρον, καὶ ἔδραμες προθύμως, πρὸς μαρτυρίου ἄθλους, ἀξιοθαύμαστε.

Βρόχους διαῤῥήξας τῶν ἀσεβῶν, τῷ τῆς μετανοίας, ἐλαμπρύνθης θείῳ φωτί, Γεδεὼν καὶ θείᾳ, ἀσκήσει καὶ ἀθλήσει, κατέβαλες τὸν πρῴην, σὲ ἀπατήσαντα.

Ἥνεγκας χειρῶν σου τὴν ἐκτομήν, καὶ ποδῶν ἀνδρείως, ὥσπερ ἄσαρκος Γεδεών, καὶ τῆς ἀνομίας, ἀπέτεμες τὸ κράτος, ὑπὲρ Χριστοῦ ἀθλήσας, Μάρτυς στεῤῥότατα.

Χαίροις Καρακάλλου θείας Μονῆς, ἄνθος πανευῶδες, καὶ τοῦ Ἄθω κλέος σεπτόν· Χαίροις Θετταλίας, βλαστὸς δεδοξασμένος, Χριστοῦ Ὁσιομάρτυς, Γεδεὼν ἔνδοξε.

Σὺν Ὁσιομάρτυσι τοῖς σεπτοῖς, παρεστὼς Κυρίῳ, καθικέτευε ἐκτενῶς, ὑπὲρ τῶν τιμώντων, τοὺς θείους σου ἀγῶνας, Χριστοῦ Ὁσιομάρτυς, Γεδεὼν Ἅγιε.

Πᾶσαι τῶν Ἀγγέλων...

Τὸ τρισάγιον, τὰ συνήθη τροπάρια, ἐκτενὴς καὶ ἀπόλυσις, μεθ’ ἣν ψάλλομεν τὸ ἑξῆς· ἦχος β΄. Ὅτε ἐκ τοῦ ξύλου.

Πάντας, τοὺς αἰτοῦντας εὐλαβῶς, Γεδεὼν τὴν σὴν προστασίαν, σκέπε καὶ φύλαττε, πάσης περιστάσεως, καὶ δυσχερείας πικρᾶς, τῇ θερμῇ πρὸς τὸν Κύριον, πρεσβείᾳ σου μάκαρ, καὶ πταισμάτων ἄφεσιν, αἴτει δεόμεθα, πᾶσι τοῖς πιστῶς σὲ τιμῶσιν, ὡς Ὁσιομάρτυρα θεῖον, καὶ ὡς βοηθὸν καὶ ἀντιλήπτορα.

Δἴστιχον.

Δέξαι τὴν παράκλησιν Ὁσιομάρτυς.

Ἥν σοι ὁ Γεράσιμος ἤδη προσάγει.



                             πηγή: voutsinasilias.blogspot.gr