Θαύμα Αγίου Θεοδώρου Τήρωνος – Η τύφλωση του στρατιώτη
«Τους στρατιώτας παιδεύεις της αρπαγής απέχεσθαι»
Τα λόγια αυτά τα γράφει το τροπάριο της Ακολουθίας του Αγίου και αναφέρονται εις το εξής θαύμα:
Κάποιος στρατιώτης, που είχε μεγάλο σεβασμό στον Άγιο επρόκειτο να πάει στον πόλεμο. Προτού όμως αναχωρήσει πήγε και προσκύνησε τον Άγιο, στην Εκκλησία που
ευρίσκετο η λάρνακα με το τίμιον λείψανον του Αγίου Θεοδώρου.
Μετά δε τον πόλεμο και έπειτα από μεγάλη και λαμπρά νίκη, όταν επέστρεψε, πήγε και πάλιν να προσκυνήσει τον Άγιο, στην Εκκλησία του. Αφιέρωσε μάλιστα και το ξίφος
του, που ήταν κοσμημένο με χρυσάφι και πολύτιμους λίθους.
Κάποιος άλλος όμως στρατιώτης πήγε και αυτός κατόπιν να προσκυνήσει τον Άγιο. Είδε το ωραίο και πολύτιμο εκείνο ξίφος και θέλησε να το πάρει.
-Αυτό, σκέφθηκε μέσα του, δεν χρειάζεται στον Άγιο. Καλλίτερα είναι να το έχω εγώ, που είμαι στρατιώτης. Θα το έχω στον πόλεμο για ευλογία του Αγίου και βοήθεια.
Πήρε, λοιπόν, το ξίφος από την λάρνακα, το φόρεσε προσκύνησε και έφυγε με χαρά. Βγαίνοντας όμως από την Εκκλησία τον στράβωσε ο Άγιος και δεν έβλεπε να περπατήσει.
Μετανόησε τότε ο δυστυχής, επέστρεψε πάλιν το ξίφος στη λάρνακα και αμέσως του ξαναήλθε το φως του.
Ξανακοίταξε πάλι το ξίφος, το είδε ωραίο και νομίζοντας ότι η τύφλωση του δεν προήρχετο από τον Άγιο αλλά ήταν τυχαία, ξαναπήρε το ξίφος, το φόρεσε και έφυγε. Άλλα μόλις
έβγαινε από την Εκκλησία ξανατυφλώθηκε.
Την ώρα εκείνη ερχότανε ο εφημερεύων ιερεύς, είδε τον τυφλό στρατιώτη και τον ρώτησε τι του συνέβη. Εκείνος τα διηγήθηκε λεπτομερώς όπως συνέβησαν. Παρακάλεσε
μάλιστα τον ιερέα να κάμει Παράκληση εις τον Άγιο να τον συγχωρέσει. Έδωσε συγχρόνως και εκατό νομίσματα για να ξαναδεί.
Τότε ο ιερεύς πήρε λάδι από το κανδήλι του Αγίου, του άλειψε τα μάτια και αμέσως ανέβλεψε. Έφυγε κατόπιν με χαρά, δοξάζων τον Θεόν και τον Άγιον Θεόδωρον.
πηγή: xristianos.gr
«Τους στρατιώτας παιδεύεις της αρπαγής απέχεσθαι»
Τα λόγια αυτά τα γράφει το τροπάριο της Ακολουθίας του Αγίου και αναφέρονται εις το εξής θαύμα:
Κάποιος στρατιώτης, που είχε μεγάλο σεβασμό στον Άγιο επρόκειτο να πάει στον πόλεμο. Προτού όμως αναχωρήσει πήγε και προσκύνησε τον Άγιο, στην Εκκλησία που
ευρίσκετο η λάρνακα με το τίμιον λείψανον του Αγίου Θεοδώρου.
Μετά δε τον πόλεμο και έπειτα από μεγάλη και λαμπρά νίκη, όταν επέστρεψε, πήγε και πάλιν να προσκυνήσει τον Άγιο, στην Εκκλησία του. Αφιέρωσε μάλιστα και το ξίφος
του, που ήταν κοσμημένο με χρυσάφι και πολύτιμους λίθους.
Κάποιος άλλος όμως στρατιώτης πήγε και αυτός κατόπιν να προσκυνήσει τον Άγιο. Είδε το ωραίο και πολύτιμο εκείνο ξίφος και θέλησε να το πάρει.
-Αυτό, σκέφθηκε μέσα του, δεν χρειάζεται στον Άγιο. Καλλίτερα είναι να το έχω εγώ, που είμαι στρατιώτης. Θα το έχω στον πόλεμο για ευλογία του Αγίου και βοήθεια.
Πήρε, λοιπόν, το ξίφος από την λάρνακα, το φόρεσε προσκύνησε και έφυγε με χαρά. Βγαίνοντας όμως από την Εκκλησία τον στράβωσε ο Άγιος και δεν έβλεπε να περπατήσει.
Μετανόησε τότε ο δυστυχής, επέστρεψε πάλιν το ξίφος στη λάρνακα και αμέσως του ξαναήλθε το φως του.
Ξανακοίταξε πάλι το ξίφος, το είδε ωραίο και νομίζοντας ότι η τύφλωση του δεν προήρχετο από τον Άγιο αλλά ήταν τυχαία, ξαναπήρε το ξίφος, το φόρεσε και έφυγε. Άλλα μόλις
έβγαινε από την Εκκλησία ξανατυφλώθηκε.
Την ώρα εκείνη ερχότανε ο εφημερεύων ιερεύς, είδε τον τυφλό στρατιώτη και τον ρώτησε τι του συνέβη. Εκείνος τα διηγήθηκε λεπτομερώς όπως συνέβησαν. Παρακάλεσε
μάλιστα τον ιερέα να κάμει Παράκληση εις τον Άγιο να τον συγχωρέσει. Έδωσε συγχρόνως και εκατό νομίσματα για να ξαναδεί.
Τότε ο ιερεύς πήρε λάδι από το κανδήλι του Αγίου, του άλειψε τα μάτια και αμέσως ανέβλεψε. Έφυγε κατόπιν με χαρά, δοξάζων τον Θεόν και τον Άγιον Θεόδωρον.
πηγή: xristianos.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου