ΚΑΝΩΝ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΙΟΝ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΑ ΘΕΟΔΩΡΟΝ ΤΟΝ ΤΗΡΩΝΑ

Μετά το ευλογητός, το Κύριε εισάκουσον,

Είτα το, Θεός Κύριος˙ και το τροπάριον.

Ήχος Δ’. Ο υψωθείς εν τω Σταυρώ…

 

          Τον γενναιότατον Χριστού στρατιώτην, και ευσεβών Χριστιανών τον προστάτην, υμνολογούντες κράξωμεν εκ βάθους ψυχής ˙ Άγιε Θεόδωρε, ταις ενθέρμοις λιταίς σου, δαιμονικού τεχνάσματος, και αιρέσεως πάσης, τους σους οικέτας λύτρωσαι, Σεπτέ, και νόσου πάσης ταχέως απάλλαξον.

Δόξα. Και νύν. Θεοτόκιον.

Ου σιωπήσωμεν…

Ο Ν’. Και ο Κανών, έχων Ακροστιχίδα.

«Θεού σε μέλπω δωρεών επώνυμε».

Ωδή Α’. Ήχος Δ’. Υγράν διοδεύσας.

Θεόδωρε Μάρτυς εν ουρανοίς, συν αγγέλοις χαίρων, τους τιμώντας σε ευλαβώς, και προσκαλουμένους σε κινδύνων, και περιστάσεων και νόσων διάσωσον.

Εις άθεον δόγμα, Μάρτυς Χριστού, σωτήρ ανεφάνης και υπέρμαχος κραταιός, πάσιν ευσεβέσιν εκ βρωμάτων, θεοστυγών αυτούς κολλύβοις ρυσάμενος.

Ο στέφος αμάραντον εκ Θεού, λαβών Χριστού Μάρτυς, και τοις Μάρτυσι συσκηνών, φύλαττε λιταίς σου τους εν πίστει, και ευλαβεία σην μνήμην γεραίροντας.

Θεοτόκιον.

Σοφίαν και Λόγον τον του Πατρός, αφράστως τεκούσα, της ψυχής μου τα χαλεπά, θεράπευσον πάθη, ω Παρθένε, και αιωνίου χαράς με, αξίωσον.

Ωδή Γ’. Συ ει το στερέωμα…

Ύμνους, ω Θεόδωρε, νυν ετησίους προσάγω σοι, και εκ ψυχής δέομαί σου, Μάκαρ, εκ κινδύνων με λύτρωσαι.

Στήριγμα, Θεόδωρε, τω σω οικέτη γενήθητι, και την ορθήν και αγίαν πίστιν, ταις πρεσβείαις σου κράτυνον.

Έχω την καρδίαν μου προσηλωμένην, Θεόδωρε, επί σοι νυν, της σης προστασίας, και της σκέπης δεόμενος.

Θεοτόκιον.

Έχων σε βοήθειαν, ουκ αισχυνθήσομαι, Πάναγνε, Μήτερ Θεού ˙  έχων σε προστάτιν, ου πτοούμαι την κόλασιν.

Ωδή Δ’. Εισακήκοα Κύριε.

Μυσαρών ως διέσωσας, των του Παραβάτου βρωμάτων, Άγιε, τους πιστούς ούτω τους δούλους σου, της αιρετιζόντων λώβης φύλαξον.

Εκ κινδύνων και θλίψεων, πάντας αδοκήτων, Μάρτυς Θεόδωρε, διαφύλαττε απήμαντον, τον πιστώς τη σκέπη σου προστρέχοντα.

Λυτρωτής, ω Θεόδωρε, όντως ευσεβούντων συ αναδέδειμαι, διαλύσας διατάγματα, Ιουλιανού τη επινοία σου.

Θεοτόκιον.

Ρώσιν δίδου μοι, Πάναγνε, και την ζοφεράν ψυχήν μου καταύγασον, αίγλη θεία  ˙  συ γαρ έτεκες, φως το ενυπόστατον, Παναμώμητε.

Ωδή Ε’. Φώτισον ημάς.

Πόθω και χαρά, υμνωδίας σοι προσάγοντας, εκ των τεχνασμάτων του πονηρού, αβλαβείς τηρείσθαι δεόμεθα, Θεόδωρε.

Ως τις αριστεύς, τας πλεκτάνας ουν συνέτριψας, του Αποστάτου και τους ευσεβείς, Μάρτυς Θεόδωρε, πανσόφως συ διέσωσας.

Δέου του Θεού, ω Θεόδωρε πανεύφημε, εκ παντός κινδύνου και χαλεπών, νόσων ρυσθήναι, και αιρέσεων τους δούλους σου.

Θεοτόκιον.

Άχραντον Αμνόν, συλλαβούσα, Παναμώμητε, αίροντα βροτών αμαρτήματα, λύσιν δυσώπει αυτών, δούναι μοι τω δούλω σου.

Ωδή ΣΤ’. Ιλάσθητί μοι Σωτήρ.

Ως μάταιον και σαθρόν, του Αποστάτου το πρόσταγμα, Θεόδωρε θαυμαστέ, ποτέ συ κατήσχυνας, ούτω νυν ματαίωσον, δρακοντείους δόλους, και ημάς ατρώτους φύλαξον.

Ρωσθείς δυνάμει Θεού, της ευσεβείας υπέρμαχος, Θεόδωρε πεφυκώς, την πλάνην εμείωσας ˙  και νυν ικετεύω σε, των παθών εικόνας, της ψυχής μου εξαφάνισον.

Ενθέω και ευσεβεί, ζήλω ως πάλαι διέσωσας, τους Ορθοδόξους σοφέ, βουλής του αλάστορος ˙  ούτω διαφύλαξον, ημάς ασαλεύτους, εν τη Πίστει σου δεόμεθα.

Θεοτόκιον.

Φωτός νεφέλη συ ει, και του Θεού θρόνος ένδοξος, Παρθενομήτορ Αγνή ˙  ψυχής ουν τα όμματα, της εμής νυν φώτισον, και παθών αχλύος, την καρδίαν μου καθάρισον.

Διάσωσον ερεσχελείας απάσης εχθρών εχθίστων, Θεόδωρε αθλητά, ημάς τους πόθω τιμώντας σε, ως έτοιμος βοηθός Ορθοδόξων.

Και Θεοτόκιον. Άχραντε…

Ο Ιερεύς μνημονεύει. Είτα το Κοντάκιον Ήχος Β’.

Προστάτα των πιστών ακαταίσχυντε, και μεσίτα των δεομένω ετοιμότατε, μη παρίδης ημών των δεομένω σου, τας οικτράς φωνάς, αλλά πρόφθασον ως συμπαθής, και απάλλαξον ημάς, των Μαρτύρων μέγιστε Θεόδωρε, πάσης κακουχίας και περιστάσεως, και σώσον ημάς ταις ενθέρμοις σου, προς τον Κύριον δεήσεσι.

Και ευθύς το Προκείμενον Ήχος Δ’.

Θαυμαστός ο Θεός εν τοις Αγίοις αυτού ˙  ο Θεός Ισραήλ, αυτός δώσει δύναμιν και κραταίωσιν τω λαώ αυτού, Ευλογητός ο Θεός.

Στίχος. Εν Εκκλησίαις ευλογείτε τον Θεόν, Κύριον εκ πηγών Ισραήλ.

Ευαγγέλιον. Εκ του κατά Λουκάν (κα’ . 12-19).

Είπεν ο Κύριος τοις εαυτού μαθηταίς ˙  προσέχετε από των ανθρώπων ˙  επιβαλούσι γαρ εφ΄υμάς τας χείρας αυτών και διώξουσι, παραδιδόντες εις συναγωγάς και φυλακάς, αγομένους επι βασιλείς και ηγεμόνας ένεκεν του ονόματός μου ˙  αποβήσεται δε υμίν εις μαρτύριον. Θέσθε ουν εις τας καρδίας υμών μη προμελετάν απολογηθήναι ˙  εγώ γαρ δώσω υμίν στόμα και σοφίαν, η ου δυνήσονται αντειπείν ουδέ αντιστήναι πάντες οι αντικείμενοι υμίν. Παραδοθήσεσθε δε και υπο γονέων και αδελφών και συγγενών και φίλων, και θανατώσουσιν εξ υμών, και έσεσθε μισούμενοι υπό πάντων δια το όνομά μου, και θριξ εκ της κεφαλής υμών ου μη απόληται ˙  εν τη υπομονή υμών κτήσασθε τας ψυχάς υμών.

Δόξα Πατρί…

Ταις του Αθλοφόρου…

Και νύν.

Ταις της Θεοτόκου…

Στίχος. Ελεήμον, ελέησόν με ο Θεός. Και το παρόν Προσόμοιον.

Ήχος Πλ. Β’.Όλην αποθέμενοι.

Λαμπρά και χαρμόσυνος, η Παναγία σου Μνήμη, Θεόδωρε ένδοξε, εφέστηκε σήμερον, ημίν άπασι ˙  Συ γαρ θαυμάσιε, τον λαόν άχραντον, του Κυρίου ποτέ έσωσας, εν ενί θαύματι, κολλύβοις κορέσας, Πανάγιε ˙  και νυν σε ικετεύομεν, ρύσαι ευσπλάχνως εκ θλίψεως, και λύμης παντοίας, αιρέσεως και πάσης απειλής, εχθρών απίστων, πρεσβείαις σου, ενθέοις τους δούλους σου.

Το, Σώσον ο Θεός τον Λαόν σου κ.τ.λ.

Ωδή Ζ’. Οι εκ της Ιουδαίας.

Ω Θεόδωρε Μάρτυς, σε συλλήπτορα έχων της σωτηρίας μου, και πίστεως της θείας, προστάτην και ζωής μου, ακαταίσχυντον φύλακα, ου πτοούμαι ποτέ δαιμόνων επηρείας.

Νηστείαν την αγίαν, ως ετήρησας πάλαι, Μάρτυς, αμόλυντον, και νυν ούτω σους δούλους, αυτήν ταύτην λιταίς σου, διανύσαι αξίωσον, περιχαρώς και αγνώς, Θεόδωρε Παμμάκαρ.

Επινοία ενθέω, ως διέλυσας Μάκαρ, Τυράννου σόφισμα, και νυν ούτω πρεσβείαις, ταις σαις της επινοίας, του εχθρού περισώζεσθαι, παρακαλούμεν θερμώς, οι δούλοι σου Τρισμάκαρ.

Θεοτόκιον.

Εκ γαστρός σου προήλθε, σαρκωθείς ο των όλων, Παρθένε, Κύριος αυτόν ουν εκδυσώπει, ρυσθηναί με πταισμάτων, και κινδύνων και θλίψεων. Συ γαρ των ευσεβών, πέφυκας η προστάτις.

Ωδή Η’. Τον Βασιλέα.

Παρανομήσαντα, Αποστάτην ως πάλαι, συ κατήσχυνας σοφή επινοία, και ημάς ασέμνων, φύλαξον μιασμάτων.

Ως νουνεχής, ω Θεόδωρε Μάρτυς, συ κατέβαλες δεινόν Αποστάτην, και τους Ορθοδόξους, σοφία σου ερρύσω.

Νόμω τω θείω, πεφραγμένος, θεόφρον, ανομώτατον διήλεγξας νόμον, φυλάξας εκ τούτου, τους ευσεβείς ατρώτους.

Θεοτόκιον.

Ίνα υμνώ σε, μετά πόθου, Παρθένε, νοητής αιχμαλωσίας με ρύσαι, λύτρον αντιδούσα, το πάθος του σου Τόκου.

Ωδή Θ’. Κυρίως Θεοτόκον…

Υμνών σε εκ καρδίας, Θεόδωρε Μάρτυς, δώρων των θείων εμέ καταπλούτισον, ως δώρου θείου, φερώνυμος, Πανακήρατε.

Μαρτυρική τη αίγλη, Θεόδωρε Μάκαρ, καταλαμπόμενος πάντας τους σε γεραίροντας, φωτί αΰλω, πρεσβείαις σου καταλάμπρυνον.

Εκ του πυρός, ω Μάρτυς, σθένει ως ερρώσθης, τω θεϊκώ παρανόμου ούτως ημάς βουλής, των τυραννούντων, Θεόδωρε, συ διάσωσον.

Θεοτόκιον.

Μαρία Θεόν Λόγον, ον έτεκες δυσώπει, υπέρ των πίστει και πόθω τιμώντων σε, του λυτρωθήναι κινδύνων, και περιστάσεων.

Το «Άξιόν εστί»  και τα παρόντα Μεγαλυνάρια.

Των καμνόντων πέφυκας ιατρός, αιχμαλώτων ρύστης, και μεσίτης αμαρτωλών, ευσεβών προστάτης, παράκλησις πενθούντων, και κεραυνός Τυράννων, σοφέ Θεόδωρε.

Τον από βρωμάτων των μυσαρών, των του Παραβάτου, λυτρωσάμνον τους πιστούς και θρέψαντα τούτους, τροφή τη των κολλύβων, Θεόδωρον τον θείον, πάντες υμνήσωμεν.

Σήμερον μετέστρεψεν εις χαράν, πιστών τας καρδίας, τεθλιμμένας πάλαι δεινώς, και την παραβάτου, κατέστρεψεν απάτην, Θεόδωρος ο Μάρτυς, ον ευφημήσωμεν.

Και το,  Πάσαι των Αγγέλων…

Τρισάγιον, και το Τροπάριον. Ήχος Β’.

Μεγάλα τα της πίστεως κατορθώματα! Εν τη πηγή της φλογός, ως επί ύδατος αναπαύσεως, ο άγιος Μάρτυς Θεόδωρος ηγάλλετο ˙  πυρί γαρ ολοκαυτωθείς, ως άρτος ηδύς τη Τριάδι προσήνεκται. Ταις αυτού ικεσίαις, Χριστέ ο Θεός, σώσον τας ψυχάς ημών.

Ο Ιερεύς μνημονεύει ως συνήθως.

Εις την Απόλυσιν ψάλλομεν τον παρόν Προσόμοιον.

Ήχος β΄. Ότε εκ του ξύλου σε νεκρόν.

Πάντων ευσεβών συ αληθώς, ένθερμος προστάτης εδείχθης, Μάρτυς Θεόδωρε ˙  πάντες ουν προσάγομέν σοι χαριστήρια, και σωτήρα γινώσκοντες, εν πίστει βοώμεν, ρύσαι ταις πρεσβείαις σου, της προσβολής των εχθρών, πάσης απειλής, πάσης λύπης, και αιρετικών τυραννίας, τους πιστώς γεραίροντας την μνήμην σου.

                  πηγή: orp.gr