Η
Αγία Κυριακή ήταν κόρη του Δωροθέου και της Ευσεβίας. Αυτοί ήταν
άτεκνοι και παρακαλούσαν το Θεό να τους δώσει παιδί. Πράγματι ο Θεός
άκουσε την προσευχή των ευσεβών γονέων, και μια ημέρα του έτους 260 μ.Χ.
γεννήθηκε ένα ωραίο κοριτσάκι. Γεννήθηκε ήμερα Κυριακή, γι' αυτό και
της έδωσαν το όνομα Κυριακή. Πιστοί στην υπόσχεσή τους, ονόμασαν το
παιδί τους Κυριακή και το ανέθρεψαν με κάθε φροντίδα και επιμέλεια, ως
αφιερωμένο στον Θεό.
Η
Κυριακή ήταν όμορφη και στο σώμα, γι’ αυτό και πολλοί μνηστήρες τη
ζήτησαν σε γάμο, αλλά απέρριπτε όλες τις προτάσεις, λέγοντας ότι είναι
αρραβωνιασμένη με τον Χριστό τον Κύριο και ότι δεν επιθυμούσε τίποτε
περισσότερο από το να πεθάνει εν παρθενία. Ένας δικαστής
στη Νικομήδεια ήθελε να αρραβωνιάσει την Κυριακή με το γιο του,
δεδομένου μάλιστα ότι εκείνη προερχόταν από πλούσια οικογένεια. Καθώς
και η δική του πρόταση απορρίφθηκε, κατήγγειλε την Κυριακή και τους
γονείς της ως Χριστιανούς στον αυτοκράτορα Διοκλητιανό. Τότε οι γονείς
της συνελήφθησαν ως χριστιανοί και μετά από ανάκριση βασανίστηκαν και
αποκεφαλίστηκαν. Η Κυριακή παραπέμφθηκε στον Καίσαρα Μαξιμιανό και από
εκεί στον άρχοντα Βιθυνίας Ιλαριανό, ο όποιος της υπενθύμισε
ότι η ομορφιά της είναι για απολαύσεις και όχι για βασανιστήρια.
Τότε η παρθένος κόρη του απάντησε:
«Ούτε στη νεότητα μου, ούτε στην
ομορφιά μου δίνω την παραμικρή προσοχή. Και τα λαμπρότερα από τα επίγεια
πράγματα είναι προσωρινά, όπως τα άνθη και κούφια, όπως οι σκιές.
Σήμερα, έπαρχε, είμαι όμορφη, αύριο μια άσχημη γριά. Να κάνω, λοιπόν,
κέντρο της ζωής μου την ομορφιά μου; Την αξία της, όμως, τη γνώρισα στις
ρυτίδες, που την περιμένουν και στον τάφο πού την καλεί. Νόμισες,
λοιπόν, ότι θα κάνω την τερατώδη ανοησία, να χάσω την αιώνια λαμπρότητα
για να μείνω λίγο περισσότερο στη γη; Γι' αυτό στο ξαναλέω, έπαρχε:
είμαι και θα είμαι στη ζωή και στο θάνατο χριστιανή». Εξοργισμένος
ο Ιλαριανός, τη βασάνισε σκληρά δίνοντας διαταγή να την βασανίσουν με
έναν φρικτό τρόπο. Την κρέμασαν από τα μαλλιά της κεφαλής, την
έγδυσαν και έκαιγαν το σώμα της με αναμμένες λαμπάδες! Η αγία
μεγαλομάρτυς Κυριακή, έχοντας νου και ψυχή ανυψωμένα στον ουρανό,
υπέμεινε με καρτερία τον πόνο, χωρίς γογγυσμό, και προσευχόμενη ζήτησε
την ενίσχυση του Κυρίου, που άκουσε την προσευχή της ενισχύοντας την
και θεραπεύοντας μάλιστα της πληγές της.
Αργότερα
οδήγησαν την αγία Κυριακή στον ναό για να θυσιάσει στα είδωλα. Η αγία
Κυριακή μπαίνοντας στο ναό, παρακαλούσε και προσευχόταν μεγαλόφωνα στον
Χριστό να την βοηθήσει, και έτσι ένας δυνατός σεισμός έριξε τα αγάλματα
του ναού κι έγιναν κομματια. Έντρομοι όλοι οι παρευρισκόμενοι
διαπίστωσαν με έκπληξη τη δύναμη της χριστιανικής πίστης. Αρκετοί από
αυτούς παραδέχθηκαν ότι ο Θεός των χριστιανών είναι αληθινός και στη
συνέχεια ασπάστηκαν τον χριστιανισμό . Αστραπή από τον ουρανό χτύπησε
στο πρόσωπο τον Ιλαριανό «καί εὐθέως πεσῶν εἰς τήν γῆν ἀπέθανεν», γράφει
ο Συναξαριστής.
Ο
νέος διοικητής της επαρχίας της Βιθυνίας, που λεγόταν Απολλώνιος, μόλις
έμαθε ότι η Κυριακή διαδίδει, μετά τον θάνατο του Ιλαριανού, την
Χριστιανική πίστη έδωσε εντολή να την συλλάβουν και διέταξε να την
ρίξουν στις φλόγες. Έτσι άναψαν φωτιά για να την κάψουν ζωντανή, μα εκ
θαύματος οι φλόγες την κύκλωσαν μα δεν την έκαψαν. Μετά την έριξαν στα
θηρία, μα κι εκείνα ως εκ θαύματος δεν την πείραξαν. Ο ηγεμόνας χωρίς να
ανοίξει τα μάτια του και να δει το θαύμα του Θεού, διέταξε να την
αποκεφαλίσουν. Πριν ο δήμιος όμως εκτελέσει την διαταγή, η αγία Κυριακή
ζήτησε να την αφήσουν να προσευχηθεί.
Γονάτισε και άρχισε να
προσεύχεται χωρίς κανένας να μπορεί να ακούσει τα λόγια της, γιατί σε
τέτοιες στιγμές η καρδιά του ανθρώπου προσεύχεται «στεναγμοίς αλλαλήτοις».
Η αγία Κυριακή προσευχήθηκε αρκετή ώρα και μετά έγειρε στην γη. Όταν ο
δήμιος πλησίασε για να εκτελέσει την διαταγή, είδε πως η αγία Κυριακή
ήταν ήδη νεκρή. Ήταν 7 Ιουλίου του 303 μ.Χ. Φωτεινός άγγελος πήρε την
ψυχή της αγίας Κυριακής, για να την φέρει στον Νυμφίο Χριστό. Η μνήμη
της αγίας Μεγαλομάρτυρος Κυριακής τιμάται από την Εκκλησία μας την
ημέρα της κοιμήσεώς της, που είναι και η γενέθλιος ημέρα στη Βασιλεία
των Ουρανών ( 7 Ιουλίου).
Άπολυτίκιον. Ήχος δ'. Ταχύ προκατάλαβε.«Κυρίων
τον Κύριον, και Βασιλέα Χριστόν, εξ όλης ήγάπησας, Κυριακή της ψυχής,
και χαίρουσα ήθλησας' όθεν Παρθενομάρτυς, παρ' αυτού δοξασθείσα, βρύεις
τοις σε τιμώσιν, ίαμάτων την χάριν, τοις πάσιν αιτουμένη, πταισμάτων
συγχώρησιν»
Φίλιππος Έλληνας,
Φοιτητής Θεολογίας Α.Π.Θ.
πηγή: imconstantias.org.cy
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου