(Ματθ. κστ, 1-5. Μάρκ. ιδ, 1-2. Λουκ. κα, 37-κβ, 1-6)
Όταν τελείωσε ο Ιησούς όλα αυτά τα λόγια, είπε στους μαθητές του: «Ξέρετε ότι σε δύο μέρες είναι η γιορτή του Πάσχα˙ και ο Υιός του Ανθρώπου θα παραδοθεί για να σταυρωθεί».
Συγκεντρώθηκαν τότε οι αρχιερείς και οι γραμματείς και οι πρεσβύτεροι του συνεδρίου στο παλάτι του αρχιερέα, ο οποίος ονομαζόταν Καϊάφας, κι αποφάσισαν να συλλάβουν με δόλο τον Ιησού και να τον θανατώσουν.1 «Όχι όμως πάνω στη γιορτή», έλεγαν, «για να μην ξεσηκωθεί ο λαός».
ΣΧΟΛΙΑ
1 κι αποφάσισαν να συλλάβουν με δόλο τον Ιησού και να τον θανατώσουν.
Η εκστρατεία των άθεων κατά της Εκκλησίας.
Ζούμε, αγαπητοί μου, σε δύσκολη εποχή, σε άπιστα χρόνια. Η απιστία κυριαρχεί. Άλλοτε, δεν τολμούσε άνθρωπος δημοσίως να βλαστημήση τα θεία, κανείς. Αν καμμιά φορά κάποιος το τολμούσε, χίλια χέρια σηκώνονταν να τον χτυπήσουν, δεν μπορούσε να σταθή. Κι αν καμμιά φορά παρουσιαζόταν κανένας και έλεγε ότι δεν υπάρχει Θεός, Χριστός, Παναγία, δεν υπάρχει κόλασις και παράδεισος, του έκλειναν την πόρτα˙ και η γυναίκα του ακόμα τον έδιωχνε. Όπως σήμερα αποφεύγουν έναν άρρωστο με αρρώστια μεταδοτική, έτσι απέφευγαν τότε τον άνθρωπο που είχε προσβληθή από τη χειρότερη ασθένεια, την αθεΐα και απιστία. Στα χρόνια εκείνα βλάσφημος και άθεος δεν ήταν ανεκτός. Τώρα όμως τελευταία το κακό προχώρησε. Όχι μόνο αυτοί που πάνε στα σχολεία και στα πανεπιστήμια και μαθαίνουν μερικά γράμματα και κάνουν το σοφό και γυρίζουν στο χωριό και κάθονται στο καφενείο διπλοπόδι με το τσιγάρο στο στόμα και τρώνε τον ιδρώτα του γεωργού άκοπα, όχι μόνο αυτοί λένε ότι δεν υπάρχει Θεός, άλλ’ ακόμα και στα βουνά και στα λαγκάδια, απλοϊκοί
χωριάτες και βοσκοί και μικρά παιδιά και γριές γυναίκες ακούς να λένε ότι δεν υπάρχει Θεός. Είνε χρόνια άπιστα και άθεα.
Και όχι μόνο αρνούνται την πίστι, αλλά και ωρισμένοι στις ημέρες μας μισούν την Εκκλησία του Χριστού. Μοιάζουν με λυσσασμένο σκυλί. Όπως το σκυλί όταν λυσσάξη δεν γνωρίζει κανένα αλλά δαγκώνει ακόμα και το αφεντικό του, έτσι κι αυτοί, λυσσασμένα σκυλιά του αιώνος μας, μισούν θανασίμως την Εκκλησία. Αν ήταν δυνατόν θα γκρέμιζαν τους ναούς και θα έσφαζαν τους κληρικούς και ρασοφόρους. Μήπως δεν τα είδαμε αυτά επί των ημερών μας, είτε στην Κωνσταντινούπολι είτε στη Βόρειο Ήπειρο από τον Έμβέρ Χότζα είτε στην Κύπρο από τον Αττίλα είτε στη Σερβία και το Κόσσοβο; Και όλα αυτά υπό τα όμματα της διεθνούς υποκριτικής κοινωνίας, που από τη μια κόπτεται για δημοκρατικά δικαιώματα κι από την άλλη ξέρει να νίπτη τας χείρας και να αμνηστεύη τα εγκλήματα.
Αλλά δεν είνε μόνο οι άθεοι των ξένων κρατών, εκείνοι που γκρέμισαν εκκλησιές και απαγόρευαν να βαπτίζουν τα παιδιά και υποχρέωναν τους Χριστιανούς ακόμα και να αλλάξουν τα ονόματά τους. είνε και μερικοί δικοί μας εδώ, που μισούν την Εκκλησία και θέλουν να εφαρμοστούν και στην πατρίδα μας τέτοια άθεα καθεστώτα…
Βουλώστε τ’ αυτιά σας, αδελφοί μου. Μην ακούτε τι λέει ο ένας κι ο άλλος. Κρατήστε την πίστι στον Χριστό, την πίστι των πατέρων μας, βαθειά στην ψυχή σας. Καμμιά δύναμις να μη μπορέση να την ξερριζώση.
(Αρχιερεύς, Αυγουστίνος Καντιώτης.)
Από το βιβλίο: «Ιησούς Χριστός: Βίος, Διδασκαλία, Θαύματα», Β’ τόμος, του Ιερομονάχου Κοσμά του Δοχειαρίτου.
Ιερόν Δοχειαρίτικον Κελλίον, Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου. Αγιον Ορος 2011.
πηγή: orp.gr
Όταν τελείωσε ο Ιησούς όλα αυτά τα λόγια, είπε στους μαθητές του: «Ξέρετε ότι σε δύο μέρες είναι η γιορτή του Πάσχα˙ και ο Υιός του Ανθρώπου θα παραδοθεί για να σταυρωθεί».
Συγκεντρώθηκαν τότε οι αρχιερείς και οι γραμματείς και οι πρεσβύτεροι του συνεδρίου στο παλάτι του αρχιερέα, ο οποίος ονομαζόταν Καϊάφας, κι αποφάσισαν να συλλάβουν με δόλο τον Ιησού και να τον θανατώσουν.1 «Όχι όμως πάνω στη γιορτή», έλεγαν, «για να μην ξεσηκωθεί ο λαός».
ΣΧΟΛΙΑ
1 κι αποφάσισαν να συλλάβουν με δόλο τον Ιησού και να τον θανατώσουν.
Η εκστρατεία των άθεων κατά της Εκκλησίας.
Ζούμε, αγαπητοί μου, σε δύσκολη εποχή, σε άπιστα χρόνια. Η απιστία κυριαρχεί. Άλλοτε, δεν τολμούσε άνθρωπος δημοσίως να βλαστημήση τα θεία, κανείς. Αν καμμιά φορά κάποιος το τολμούσε, χίλια χέρια σηκώνονταν να τον χτυπήσουν, δεν μπορούσε να σταθή. Κι αν καμμιά φορά παρουσιαζόταν κανένας και έλεγε ότι δεν υπάρχει Θεός, Χριστός, Παναγία, δεν υπάρχει κόλασις και παράδεισος, του έκλειναν την πόρτα˙ και η γυναίκα του ακόμα τον έδιωχνε. Όπως σήμερα αποφεύγουν έναν άρρωστο με αρρώστια μεταδοτική, έτσι απέφευγαν τότε τον άνθρωπο που είχε προσβληθή από τη χειρότερη ασθένεια, την αθεΐα και απιστία. Στα χρόνια εκείνα βλάσφημος και άθεος δεν ήταν ανεκτός. Τώρα όμως τελευταία το κακό προχώρησε. Όχι μόνο αυτοί που πάνε στα σχολεία και στα πανεπιστήμια και μαθαίνουν μερικά γράμματα και κάνουν το σοφό και γυρίζουν στο χωριό και κάθονται στο καφενείο διπλοπόδι με το τσιγάρο στο στόμα και τρώνε τον ιδρώτα του γεωργού άκοπα, όχι μόνο αυτοί λένε ότι δεν υπάρχει Θεός, άλλ’ ακόμα και στα βουνά και στα λαγκάδια, απλοϊκοί
χωριάτες και βοσκοί και μικρά παιδιά και γριές γυναίκες ακούς να λένε ότι δεν υπάρχει Θεός. Είνε χρόνια άπιστα και άθεα.
Και όχι μόνο αρνούνται την πίστι, αλλά και ωρισμένοι στις ημέρες μας μισούν την Εκκλησία του Χριστού. Μοιάζουν με λυσσασμένο σκυλί. Όπως το σκυλί όταν λυσσάξη δεν γνωρίζει κανένα αλλά δαγκώνει ακόμα και το αφεντικό του, έτσι κι αυτοί, λυσσασμένα σκυλιά του αιώνος μας, μισούν θανασίμως την Εκκλησία. Αν ήταν δυνατόν θα γκρέμιζαν τους ναούς και θα έσφαζαν τους κληρικούς και ρασοφόρους. Μήπως δεν τα είδαμε αυτά επί των ημερών μας, είτε στην Κωνσταντινούπολι είτε στη Βόρειο Ήπειρο από τον Έμβέρ Χότζα είτε στην Κύπρο από τον Αττίλα είτε στη Σερβία και το Κόσσοβο; Και όλα αυτά υπό τα όμματα της διεθνούς υποκριτικής κοινωνίας, που από τη μια κόπτεται για δημοκρατικά δικαιώματα κι από την άλλη ξέρει να νίπτη τας χείρας και να αμνηστεύη τα εγκλήματα.
Αλλά δεν είνε μόνο οι άθεοι των ξένων κρατών, εκείνοι που γκρέμισαν εκκλησιές και απαγόρευαν να βαπτίζουν τα παιδιά και υποχρέωναν τους Χριστιανούς ακόμα και να αλλάξουν τα ονόματά τους. είνε και μερικοί δικοί μας εδώ, που μισούν την Εκκλησία και θέλουν να εφαρμοστούν και στην πατρίδα μας τέτοια άθεα καθεστώτα…
Βουλώστε τ’ αυτιά σας, αδελφοί μου. Μην ακούτε τι λέει ο ένας κι ο άλλος. Κρατήστε την πίστι στον Χριστό, την πίστι των πατέρων μας, βαθειά στην ψυχή σας. Καμμιά δύναμις να μη μπορέση να την ξερριζώση.
(Αρχιερεύς, Αυγουστίνος Καντιώτης.)
Από το βιβλίο: «Ιησούς Χριστός: Βίος, Διδασκαλία, Θαύματα», Β’ τόμος, του Ιερομονάχου Κοσμά του Δοχειαρίτου.
Ιερόν Δοχειαρίτικον Κελλίον, Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου. Αγιον Ορος 2011.
πηγή: orp.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου