Θαύμα Οσίου Λουκά εν Στειρίω-Θαύμα με το σφουγγάρι
Ένας κληρικός από την Δαύλεια, ονόματι Νικόλαος, ασθένησε από το πάθος της υδροπικίας. Ξόδεψε πολλά χρήματα στους γιατρούς και καμία θεραπεία δεν είδε.
Η κατάσταση του χειροτέρευε και κινδύνευε να πεθάνει. Άφησε λοιπόν τους γιατρούς και τα φάρμακα και έτρεξε στο κοινό καλό της Ελλάδος, στη δωρεάν και αληθινή γιατριά,
στον θαυματουργό τάφο του Αγίου. Μοναχός Παγκράτιος, όταν τον είδε να περιμένει στον τάφο, όχι μόνον τον λυπήθηκε και τον συμπόνεσε, αλλά επιχείρησε να του κάμει
θεραπεία. Για αυτό πήρε ένα σφουγγάρι με νερό. Με αυτό εσφόγγισε τον τάφο του Αγίου και έπειτα έχρισε τον ασθενή από το κεφάλι έως τα πόδια με αυτό. Και ώ του
Θαύματος! Εξάλειψε την ασθένεια, λες και ήταν σκόνη η ασθένεια, και έγινε τελείως υγιής.
Ακόμη και άλλος, ονόματι Νικόλαος, που καταγόταν από ένα χωριό στη Κορώνεια, δεν γνωρίζουμε από ποια αιτία, είχε γεμίσει το πρόσωπο του φουσκαλίδες, που έμοιαζαν
σαν πυρωμένα κάρβουνα. Και όχι μόνο από το πρόσωπο του μολυνόταν από το πύον, που έτρεχε από αυτές, αλλά και καιγόταν σαν από φωτιά. Ξόδεψε και αυτός σε γιατρούς
πολλά χρήματα και καμία ωφέλεια δεν έβλεπε. Όσο έδινε χρήματα στους γιατρούς του έλεγαν ότι θα θεραπευτεί. Και εαν τους έδινε και άλλα, άκουε από αυτούς ότι σε λίγο θα
αφανισθεί η αρρώστια. Αφού δεν κατέφαγαν όλα του τα χρήματα, τότε του είπαν την αλήθεια. Εκείνοι που πρωτύτερα είχαν την ψευτιά κέρδος, τώρα, χωρίς να ελέγχονται από
κανένα, του έλεγαν, ότι η ασθένεια του ήταν αθεράπευτη και ανώτερη από κάθε ανθρώπινη δύναμη. Μόνο τον Θεό χρειάζεσαι του έλεγαν στον οποίο είναι δυνατά, όσα είναι
αδύνατα στον άνθρωπο.
Όταν άκουσε αυτά ο δυστυχής κατάλαβε πόσο ανόητος ήταν, γιατί με τα χρήματα του έχασε και την ελπίδα της θεραπείας του.
Ενώ λοιπόν βρισκόταν σ' αυτήν την απελπιστική κατάσταση, συνάντησε έναν γνωστό του. Αυτός είχε φέρει λάδι από το καντήλι του Οσίου Λουκά και επειδή ήξερε τη θεία
δύναμη, που ήταν σ' αυτό, άρχισε να διηγείται τα πάθη και τις ασθένειες που θεράπευε. Έτρεξε λοιπόν και το έφερε από το σπίτι του και άλειψε το πρόσωπο του ασθενούς με
μεγάλη πίστη και των δύο, οι οποίοι κατά το άλειμμα ανάφεραν και το όνομα του Οσίου Λουκά. Και να! Το θαύμα που ακολούθησε. Σε λίγες ημέρες έφυγε η φλόγα εκείνη των
πληγών αφανίσθηκε το πύον και δεν έμεινε στο πρόσωπο του ούτε τύπος των πληγών, αλλά έμεινε τελείως καθαρό.
πηγή: xristianos.gr
Ένας κληρικός από την Δαύλεια, ονόματι Νικόλαος, ασθένησε από το πάθος της υδροπικίας. Ξόδεψε πολλά χρήματα στους γιατρούς και καμία θεραπεία δεν είδε.
Η κατάσταση του χειροτέρευε και κινδύνευε να πεθάνει. Άφησε λοιπόν τους γιατρούς και τα φάρμακα και έτρεξε στο κοινό καλό της Ελλάδος, στη δωρεάν και αληθινή γιατριά,
στον θαυματουργό τάφο του Αγίου. Μοναχός Παγκράτιος, όταν τον είδε να περιμένει στον τάφο, όχι μόνον τον λυπήθηκε και τον συμπόνεσε, αλλά επιχείρησε να του κάμει
θεραπεία. Για αυτό πήρε ένα σφουγγάρι με νερό. Με αυτό εσφόγγισε τον τάφο του Αγίου και έπειτα έχρισε τον ασθενή από το κεφάλι έως τα πόδια με αυτό. Και ώ του
Θαύματος! Εξάλειψε την ασθένεια, λες και ήταν σκόνη η ασθένεια, και έγινε τελείως υγιής.
Ακόμη και άλλος, ονόματι Νικόλαος, που καταγόταν από ένα χωριό στη Κορώνεια, δεν γνωρίζουμε από ποια αιτία, είχε γεμίσει το πρόσωπο του φουσκαλίδες, που έμοιαζαν
σαν πυρωμένα κάρβουνα. Και όχι μόνο από το πρόσωπο του μολυνόταν από το πύον, που έτρεχε από αυτές, αλλά και καιγόταν σαν από φωτιά. Ξόδεψε και αυτός σε γιατρούς
πολλά χρήματα και καμία ωφέλεια δεν έβλεπε. Όσο έδινε χρήματα στους γιατρούς του έλεγαν ότι θα θεραπευτεί. Και εαν τους έδινε και άλλα, άκουε από αυτούς ότι σε λίγο θα
αφανισθεί η αρρώστια. Αφού δεν κατέφαγαν όλα του τα χρήματα, τότε του είπαν την αλήθεια. Εκείνοι που πρωτύτερα είχαν την ψευτιά κέρδος, τώρα, χωρίς να ελέγχονται από
κανένα, του έλεγαν, ότι η ασθένεια του ήταν αθεράπευτη και ανώτερη από κάθε ανθρώπινη δύναμη. Μόνο τον Θεό χρειάζεσαι του έλεγαν στον οποίο είναι δυνατά, όσα είναι
αδύνατα στον άνθρωπο.
Όταν άκουσε αυτά ο δυστυχής κατάλαβε πόσο ανόητος ήταν, γιατί με τα χρήματα του έχασε και την ελπίδα της θεραπείας του.
Ενώ λοιπόν βρισκόταν σ' αυτήν την απελπιστική κατάσταση, συνάντησε έναν γνωστό του. Αυτός είχε φέρει λάδι από το καντήλι του Οσίου Λουκά και επειδή ήξερε τη θεία
δύναμη, που ήταν σ' αυτό, άρχισε να διηγείται τα πάθη και τις ασθένειες που θεράπευε. Έτρεξε λοιπόν και το έφερε από το σπίτι του και άλειψε το πρόσωπο του ασθενούς με
μεγάλη πίστη και των δύο, οι οποίοι κατά το άλειμμα ανάφεραν και το όνομα του Οσίου Λουκά. Και να! Το θαύμα που ακολούθησε. Σε λίγες ημέρες έφυγε η φλόγα εκείνη των
πληγών αφανίσθηκε το πύον και δεν έμεινε στο πρόσωπο του ούτε τύπος των πληγών, αλλά έμεινε τελείως καθαρό.
πηγή: xristianos.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου