ΠΩΣ ΕΣΩΘΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΑΝΗ ΕΝΑΣ ΠΡΩΗΝ ΑΘΕΟΣ ΚΑΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗΣ

Αυτό είναι ακόμη ένα αληθινό περιστατικό, το οποίο μας αφηγείται ο ίδιος ο Ανδρέας Αθαν. Ζέρβας, που μένει στην οδό Αχαρνών πλησίον του Αγίου Ελευθερίου.

 

  

-Μια μέρα πήγα στο χρυσοχοείο Ζολώτα, όπου εργάζεται ο αδελφός μου Αθανάσιος. Τον ζήτησα και βγήκα έξω από το κατάστημα και του λέγω: -Θανάση, ήθελα να ανταμώσουμε μια μέρα για να μιλήσουμε».

   

-Τι με θέλεις πάνω – κάτω;  Μου λέγει.

  

-Να, του απαντώ, επειδή εσύ γνωρίζεις τον κ. Ζολώτα και τους άλλους, μήπως έχουνε καμιά δουλειά, γιατί κάθομαι έξι μήνες. Και εκείνος μου απαντά:

    

-Δουλειά θες; Έλα πάνω στα Σπάτα να παρακαλέσουμε τη Χάρη Του να σου βρει δουλειά!

    

- Ο Χριστός θα μου βρει δουλειά; Τον ρωτάω. – Ναι! Μου λέει.

    

-Βλέποντας ότι είχα να κάνω με ένα θρησκόληπτο σχεδόν και για να αποφύγω τα περιττά λόγια, του απάντησα: Καλά, θα έρθω. Τι ώρα φεύγει το πρώτο αυτοκίνητο;

    -Στις 06:00 το πρωί.

   

-Την άλλη μέρα ξύπνησα στις 05:00 και πήγα στα Σπάτα. Πήρα ένα κερί και δεν το άναψα, αλλά το ακούμπησα στο μανουάλι. Όταν τελείωσε η λειτουργία πήγαμε με τον αδελφό μου, ο οποίος ήταν από το βράδυ στην εκκλησία, στο σπίτι της κ. Ελένης, την οποία έβλεπα και σταύρωνε τον κόσμο με ένα σταυρό. Το μεσημέρι μας κράτησαν και φάγαμε. Το απόγευμα κατά τις 6 η ώρα, είχαμε καθίσει με τον αδελφό μου στα κάγκελα του προαυλίου της εκκλησίας και είχαμε γυρισμένα τα νώτα προς το δρόμο βλέποντας την πρόσοψη του Ναού. Σε μια στιγμή που συζητούσαμε με τον αδελφό μου, με ρωτάει, επειδή ήξερα από οικοδομές:

     

-Ανδρέα, σου αρέσει αυτή η εκκλησία; (εννοούσε για το σχέδιό της, όπως κατάλαβα). Αλλά η απάντησή μου ήταν καθαρά κομμουνιστική.

     

-Μεθαύριο, του είπα, αν δεν την κάνωμε ταβέρνα, θα την κάνωμε χοροδιδασκαλείο!

Ο αδελφός μου δεν ταράχτηκε, γιατί με ήξερε, αλλά μου απάντησε:

 

-Δεν σου μιλάω από αυτή την άποψη, αλλά αν σου αρέσει το σχέδιό της.

   

-Βυζαντινού ρυθμού είναι, του είπα, ωραίο σχέδιο έχει. Και ύστερα ρώτησα τον αδελφό μου. Γιατί έχουν γράψει Θανάση, «Ιερός Ναός Αναστάσεως Χριστού» στην πρόσοψη της εκκλησίας; Και εκείνος μου απάντησε πως ο Κύριος είπε στην Ελένη και αυτή το είπε στους επιτρόπους και το έγραψαν.

   

-Και αυτό το είπε ο Χριστός, Θανάση; του λέγω. Και συνεχίζω. –τα ψέματα να τα λέτε πιο ψιλά, να σας πιστεύει ο κόσμος, για να του παίρνεται το παραδάκι! Έπειτα τον ρώτησα. 

 

–Δεν μου λες, αλήθεια, τα σίδερα εκεί για τις σημαίες ποιος τα έβαλε; Και μου απάντησε ότι τα βάλανε τον καιρό που κτίζανε την εκκλησία για να υψώσουνε δυο σημαίες και να στολίζουν την εκκλησία κατά τις γιορτές.

   

-Καλά, του λέγω, αφού έχετε δύο θέσεις για σημαίες, γιατί έχετε ένα κοντάρι;

     

-¨Ένα είχαμε, μου απαντά, και ένα βάλαμε. Άλλωστε αυτά τα φέρνει δώρα ο κόσμος. Τότε δεν ξέρω πως μου ήλθε και είπα στον αδελφό μου.

     

-Εγώ Θανάση, έχω ένα κοντάρι στο σπίτι, γιατί μου είχανε παραγγείλει ένα και εγώ έκανα δύο. Το άλλο δεν μπόρεσα να το πουλήσω, τόσο πολύ με κατατρέχει η τύχη. Να στο δώσω αν θέλεις, να το φέρεις πάνω, γιατί εγώ δεν πρόκειται να ξανάρθω.

      

Εκείνη τη στιγμή θυμήθηκα ένα όνειρο που είδα από βραδύς και χτυπώντας δυνατά με το χέρι μου το γόνατό μου, φώναξα: Για κοίταξε καμιά φορά πως βγαίνουν μερικά όνειρα!

     

-Τι όνειρο είδες; Με ρωτάει ο αδελφός μου

     

-Χθες το βράδυ που κοιμόμουν, είδα μια γυναίκα ωραία, κούκλα και ξέρεις τι μου είπε; «Ανδρέα, αύριο που θα έρθεις στο σπίτι μου, να μου φέρεις το κοντάρι μου». Και ο αδελφός μου, δεν ξέρω κι εγώ με ποια φώτιση, μου λέει:

    

 -Ανδρέα, αν τη δεις αυτή την γυναίκα θα την γνωρίσεις;

     

-Τέτοια ήταν η ομορφιά της, μου απάντησε, που σε χίλιες να είναι ανάμεσα, τη γνωρίζω, τόση εντύπωση μου έκανε. Αμέσως ο αδελφός μου σηκώνεται όρθιος και μου λέει: -Έλα, πάμε μέσα στην εκκλησία.

    

 -Προχωρούσε αυτός μπροστά και εγώ καθόμουνα ακόμα στα κάγκελα. 

     

-Τι θα κάνουμε μέσα;

    

 -Έλα μέσα και θα δεις τι θα κάνουμε.

 

Τον ακολούθησα τότε, μπαίνουμε στην εκκλησία και με πηγαίνει μπροστά στην εικόνα της Αγίας Φωτεινής, λέγοντάς μου:

 

-Για κοίταξε αυτή την εικόνα. Μοιάζει με εκείνη την γυναίκα την όμορφη που είδες στον ύπνο σου;

 

Προχωρώ μπροστά για να δω από κοντά την εικόνα και μόλις πλησιάζω, μένω με το στόμα ανοιχτό από την έκπληξη, σηκώνω τότε τα χέρια και υποχωρώ πέντε βήματα, γιατί στην εικόνα της Αγίας Φωτεινής αναγνώρισα την ωραία γυναίκα που είδα στον ύπνο μου. Αμέσως τότε λέγω στον αδελφό μου: 

 

-Αυτή είναι η γυναίκα που είδα στον ύπνο μου.

     

-Τώρα τι θέλεις; Γιατί ήρθες στα Σπάτα; Με ρωτάει ο αδελφός μου.

     

-Για δουλειά, του απαντώ.

 

-Γονάτισε λοιπόν χάμω και παρακάλεσε την Αγία και ότι ζητήσεις θα το έχεις. Και χωρίς να περιμένει άλλη απάντηση ο αδελφός μου, βγήκε έξω και έμεινα ολομόναχος μέσα στην εκκλησία.

Εκείνη τη στιγμή σαν να με τραβούσε ένας μαγνήτης, γονατίζω μπροστά από την Αγία Φωτεινή και της λέγω αυτά τα λόγια:

 

-Εάν είσαι εσύ η γυναίκα που είδα στον ύπνο μου, για να πιστέψω και να μην ξαναφύγω από την πίστη του Χριστού, θέλω να με βοηθήσεις να πιάσω δουλειά ή στου Ναθαναήλ ή στου Φωτεινού.

 

Αυτά είπα και σηκώθηκα. Αυτό το ζήτησα από την Αγία, γιατί γνωρίζοντας ο Ναθαναήλ τις ιδέες μου, δεν με δεχότανε ποτέ στο εργοστάσιό του. Βγαίνοντας από την εκκλησία με πλημμυρισμένα από  δάκρυα τα μάτια μου, έλεγα στον αδελφό μου:

 

-Τι είναι αυτό, αδελφέ μου, όπως την είδα στον ύπνο μου, έτσι είναι και η εικόνα αυτή!

 

Την άλλη μέρα έμεινα αποσβολωμένος όταν έστειλε ο Δ. Ναθαναήλ και με ζήτησε να πάω να πιάσω δουλειά. Και πράγματι έπιασα εργασία και εργάζομαι μέχρι σήμερα. Από τότε πείστηκα ακράδαντα ότι η Ορθόδοξη Θρησκεία μας είναι πραγματικά αληθινή και ζωντανή. Και έγινα ένας ευλαβικός Χριστιανός, εκεί που ήμουν άπιστος και άθρησκος, πιστεύοντας στις υλιστικές θεωρίες έως τότε.

 

                       πηγή: jesusspata.blogspot.gr