ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1. ΜΕΓΑΡΩΝ 10 ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΕΠΙΜΕΤΡΑ

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1. ΜΕΓΑΡΩΝ 10 ΜΑΡΤΥΡΕΣ, ΕΠΙΜΕΤΡΑ

Ι. ΜΟΝΗ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΩΤΙΣΣΗΣ & ΑΓ. ΙΕΡΟΘΕΟΥ ΜΕΓΑΡΩΝ 2004. 

 

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Εἶναι πρέπον καὶ εὔλογον κάθε ἐπίγειος Βασιλεὺς νὰ τιμᾶται ὑπὸ τῶν ὑπηκόων τοῦ, νὰ δοξάζεται διὰ τὸ ὑψηλὸν ἀξίωμά του, νὰ θαυμάζεται διὰ τὸν πλοῦτον τῶν ἀνακτόρων του, νὰ μεγαλύνεται διὰ τὸν ἰσχυρὸν καὶ εὐπειθῆ στρατόν του, νὰ σεμνύνεται διὰ πᾶσαν ἄλλην αἴγλην καὶ τιμήν, ἣν δικαίως παρὰ πάντων ἀπολαμβάνει.

Καὶ ἂν εἶναι χρέος καὶ ἐπιταγὴ ὅλων ἡ τιμὴ πρὸς τὸν ἐπίγειον Βασιλέα, πολλῷ μᾶλλον καὶ ἀσυγκρίτως καθαρώτερον χρεωστοῦμεν τὸν σεβασμὸν καὶ τὴν τιμὴν εἰς τὸν Οὐράνιον Βασιλέα Χριστόν, τὸν Νομοθέτην καὶ Κυβερνήτην παντὸς τοῦ κόσμου. Μὴ ἀπὸ φόβον ἤ ἀνάγκην τινά, μηδὲ εἰς εὔνοιαν ὀφειλῆς ἀποσκοποῦντες, ἀλλ᾿ ἐξ ἀρίστου φίλτρου ὑϊκοῦ κινούμενοι, ἀγάπης δὲ ἐπιταγὴ ἀνυποκρίτου καὶ ἔρωτος βαθυκαρδίου τοῖς πτεροῖς ὠθούμενοι, Αὐτῷ τιμὴν καὶ δόξαν ἀποδίδομεν ἐν πᾶσιν. Τοῦ Οὐρανίου Τούτου Βασιλέως ἀνάκτορον λαμπρὸν εἶναι ἡ Ἐκκλησία Του· πλοῦτος καὶ κλέος ἄφθαρτον ἡ Παναγία Μήτηρ· δόξα κλεινὴ καὶ αἴγλη ἀμάραντος αἱ στρατιαὶ τῶν Ἀσωμάτων, στρατὸς δὲ εὐπειθὴς καὶ ἰσχυρὸς καὶ τίμιος πάντες οἱ Ἅγιοί Του, τῷ θρόνῳ τῷ ἀστέκτῳ λιτανεύοντες, πιστοῖς τὸ θεῖον ἔλεος καὶ χάριν εὐσυμπάθητον αἰτοῦντες.

Καὶ καθὼς τὸν Βασιλέα τοῦ παντὸς τιμᾶν καὶ σέβειν ἐφιέμεθα, οὕτω καὶ τοὺς στρατηγοὺς Αὐτοῦ στέργειν καὶ ὑμνεῖν ἐμάθομεν, ὡς τῆς Βασιλικῆς αὐλῆς περιεστῶτας.

Καυχᾶται καὶ ἀγάλλεται ὁ Βασιλεὺς διὰ τὸ εὐσθενὲς αὐτοῦ στράτευμα, τὸ δάφναις ἱεραῖς τετιμημένον. Σκιρτᾷ καὶ χαίρει ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ὅτι πλουτεῖ χοροὺς Ἁγίων, στρατὸν Μαρτύρων ἔνδοξον, τὸν νίκαις ταῖς λαμπραῖς κατεστεμμένον. Πρὸς δέ, τάξεις Ἱεραρχῶν, Ὁσίων, Ὁμολογητῶν, δικαίων, τῶν ποικίλοις ἀγωνίσμασιν διαλαμψάντων, οἵτινες ὡς ἀστέρες παμφαεῖς τὸ νοητὸν στερέωμα κατακοσμῶσιν. Καὶ συγκαλεῖ πάντας τοὺς πιστούς, ὕμνοις σεπτῶς Αὐτοὺς ἐγκωμιάζειν καὶ κατὰ χρέος εὐφημεῖν ἑκάστοτε, ὡς Οὐρανίου δόξης δαιτυμόνας.

Σκιρτὰ λοιπὸν εὐλόγως καὶ περιφανῶς καὶ ἡ τῶν Μεγαρέων Ἐκκλησία, Μαρτύρων τὸν δεκάριθμον χορὸν πλουτοῦσα, οἵτινες τὸν Θεὸν ἐτράνωσαν μυρίους αἰκισμοὺς καὶ πόνους ὑποστάντες. Καρτερικῷ δὲ τῷ φρονήματι, νίκης τὸ στέφος ἦραν χειρὶ Παντουργικῇ. Τοῦτον τὸν ἱερὸν καὶ πάγκαλον στρατὸν τῶν εὐκλεῶν Χριστομαρτύρων, τὸν Θεοδόξαστον καὶ πολυΰμνητον, τὸ καύχημα τῆς πόλεως ἡμῶν, ἀεὶ τιμῶσιν εὐλαβῶς αἱ γενεαὶ τῶν Μεγαρέων καὶ ὑπὸ τούτου σεμνύνονται.

Τούτους λοιπὸν κἀγώ, οὓς παιδιόθεν ἔστεργον καὶ ἐπεκαλούμην ἐν παντί, ἐπεπόθησα ὑμνῆσαι ταπεινῶς, εἰς οὐδὲν ἕτερον ἀποβλέπουσα, εἰμὴ εἰς τὴν τῶν Ἁγίων δόξαν καὶ τιμήν. Οὐδὲν ἕτερον φιλοδοξοῦσα, εἰ μὴ εἰς τὸ νὰ ἐκφράσω, ὅσα αἱ καρδίαι τῶν Μεγαρέων ψελλίζουν μυστικῶς, ἀνάπτοντας τὸ ταπεινὸν κεράκι, ἔστω καὶ ἂν τυγχάνουν ἄγευστοι τῆς πρόσκαιρης σοφίας, ἤ ἀγνοοῦσι παντελῶς τὴν μουσικὴν παιδείαν. Ἂν καὶ εἶναι δυσχερὲς εἰς τὴν πηλίνην γλῶσσαν νὰ ἐκφράση πλήρως καὶ ἱκανῶς ὅσα ἡ καρδία νοιώθει. Καὶ ὁ πλέον εὔλαλος γραφεὺς ἀδυνατεῖ νὰ ῥητορεύσει τὰ μυστικὰ ταῦτα μεγαλεῖα, ὅσα τὸ Πνεῦμα τὸ Πανάγιον ἐν ταῖς καρδίαις τεχνουργεῖ ἀπείρῳ ἀγαθότητι Πατρὸς τοῦ φιλευσπλάγχνου. Οὐδὲ ἡ ἡδύλαλος φωνὴ πάντων τῶν μελωδούντων νὰ ἐξαντλήσει δύναται τῶν καρδιῶν τὸν τόνον. Θεὸς γὰρ Ὑπερύμνητός ἐστι καὶ ἐπινεύει συμπαθῶς τῇ ἀγαθῇ ἡμῶν προθέσει. Αὐτὸς ὁ δίδων καὶ ὁ προσδεχόμενος. Αὐτὸς ὁ ἐμφυτεύων ἐν ἡμῖν τὸ πρὸς Αὐτὸν φίλτρον. Αὐτὸς ὁ καταξιῶν ἡμᾶς ὑμνεῖν Αὐτόν τε καὶ δοξάζειν. Ὁ χαροποιῶν ἡμᾶς ἐν τῷ δέχεσθαι τὴν ἡμῶν λατρείαν. Ὁ στηρίζων ἡμᾶς ἐν τῇ πίστει. Ὁ κρατύνων ἐν τῇ ἐλπίδι. Ὁ πλουτῶν ἐν τῇ ἀγάπῃ. Ὁ χειραγωγῶν ἐν τῇ προσευχῇ. Ὁ διδάσκων ἐν τῷ ταπεινοῦσθαι. Ὁ ἐνισχύων ἐν τῷ διακονεῖν. Ὁ παρακαλῶν ἐν τῇ θλίψει. Ὁ στερεῶν ἐν τῇ ὑπομονῇ. Ὁ ἀγαπῶν ἡμᾶς ὑπὲρ κατάληψιν. Ὁ συγχωρῶν ἡμᾶς καὶ ἀνεχόμενος ἡμᾶς ὑπερευσπλάγχνως. Ὁ δεχόμενος ἡμᾶς τοὺς ἐξουθενημένους καὶ ἐπανάγων ἐν τῇ πατρικῇ οἰκίᾳ, ἐπενδύων τὴν στολὴν τὴν πρώτην. Ὁ διδοὺς εὐχὴν τῷ εὐχομένῳ. Ὁ ἐκ πέτρας ἀκροτόμου (καρδίας χέρσου καὶ ἀνίκμου) πηγάζων ὕδωρ γλυκερὸν (ᾠδῶν θεοτερπῶν). Ὁ ἀναγῶν ἐξ ᾍδου καὶ ζωοποιῶν. Ὁ ἐγειρὼν ἀπὸ γῆς πτωχὸν καὶ ἀπὸ κοπρίας ἀνυψῶν πένητα κατὰ τὸν προφητάνακτα Δαυΐδ. Ὁ τὸ Πνεῦμα τὸ Πανάγιον ἡμῖν ἐπαγγειλάμενος. Χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτὸς καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας. Θεὸς ἄψευστος καὶ πιστὸς καὶ ἀγαθός...

Ταῦτα πάντα ἐν τῇ καρδίᾳ μου λογιζομένη, ἀπέῤῥιψα τῆς δειλίας τὴν ἰσχύν. Καὶ λησμονήσασα τὰ ῥάκη τῆς πενίας μου τῆς ψυχικῆς καὶ τῶν χειλέων τὸ ἄμουσον καὶ τῆς καρδίας μου τὸ ἐνδεές, προσῆλθον ὡς ἐπαίτης ταπεινὸς τῷ πατρὶ τῷ πλουσίῳ ἐν οἰκτιρμοῖς πενήτων, χάριν αἰτοῦσα τοῦ λαβεῖν τοὺς δέκα Μάρτυρας Αὐτοῦ ὑμνῆσαι. Τοὺς ἡνωμένους τῷ πνεύματι ἐν Οὐρανῷ, καθὼς καὶ ἐν τῇ καρδίᾳ καὶ τῇ συνειδήσει τοῦ πιστοῦ τῆς Ἐκκλησίας τῶν Μεγαρέων πληρώματος συνδεδεμένους ἀῤῥήκτως, καίτοι δίς πανηγυρίζονται τοῦ ἔτους, καὶ εὐλόγως.

Τῶν δὲ Μαρτύρων τῇ χειρὶ τῇ συμπαθεῖ κραταιουμένη καὶ τῶν Γερόντων τὰς εὐχὰς ὡς ῥάβδον κεκτημένη, τῶν αἶνων τούτων τὴν ὁδὸν ἐβάδισα ἀκόπως. Θεῷ ἁρμόζει ἡ τιμὴ τῷ λόγον δώσαντί μοι. Μάρτυσι πρέπει αἴνεσις τοῖς ἐνισχύσασί με. Εὐχαριστία δὲ θερμὴ πάσαις ταῖς ἀδελφαῖς μου, ὅσαις ἀθλοῦσιν ἐπὶ γῆς, ὅσαις κοιμώνται ὁσίως, ὧν προσευχὰς ἐδέξατο Θεὸς ὁ παντοικτίρμων.

Ἐν πρώτοις νέμω χάριτας τῇ πολυσεβάστῳ μου Μητρί, Ἁγίᾳ Καθηγουμένῃ ἡμῶν Γεροντίσσῃ Ταβιθά, ἥτις ἐστήριζέ με καθ’ ἑκάστην, περισκέπουσα μὲ ταῖς εὐχαῖς καὶ ἐπινεύουσά μου τῇ προθέσει. Πρὸς ταύτῃ δέ, εὐχαριστῶ πάσας τὰς σὺν αὐτῇ ἀσκουμένας Μητέρας μοι καὶ ἀδελφὰς κατὰ πνεῦμα, ὅτι αὐτῶν τὰς προσευχὰς Κύριος ἐπακούσας, ἠξίωσέ με τὸν μικρὸν τοῦτον ὕμνον ὑφᾶναι.

Εὐχαριστῶ ἐπὶ ταυτῷ εὐλαβικῶς προσέτι, καὶ τὸν ἀοίδιμον χορὸν τῶν ἐν οὐρανοῖς αὐλιζομένων Μοναζουσῶν τῆς Ἱερᾶς Μονῆς ταύτης. Ἑξαιρέτως τὸν Κῦρον Πέτρον Βλοτλίδην, κτίτορα τοῦ σεβαστοῦ σεμνείου τούτου, οὑ τὴν εὐπαρησίαστον εὐχὴν ἐπλούτισα ὡς ἄλλην βακτηρίαν.

Καὶ νῦν, δακρύουσα τοῖς ὀφθαλμοῖς τοῖς νοεροῖς, μιμουμένη τὴν πάλαι χήρα, ὡς δίλεπτον χρεωστικόν, Μαρτύρων τοῖς ποσὶν ἐπέθηκα, τὸν ὀβολὸν τῶν αἶνων ὡς ἀπὸ μέρους καρδιῶν τοῦ Ἱεροῦ τούτου Κοινοβίου, τιμώντων σὺν πολλῷ τῷ δέει Μαρτύρων τὰ παλαίσματα καὶ τοὺς γενναίους ἄθλους.

Ὧν ταῖς πρεσβείαις Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, πάντας ἡμᾶς ἀξίωσον, αἰσίως περαιῶσαι, τὴν τρίβον ταύτην τὴν στενὴν τοῦ τῆς συνειδήσεως Μαρτυρίου, ἵνα τὸ πρόσωπον τὸ Σὸν ὁρῶμεν ἀκορέστως, σὺν τοῖς χοροῖς τῶν ἐκλεκτῶν τῶν ἀπ᾿ αἰῶνος μονασάντων καὶ δόξαν σοι προσνέμωμεν εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. ΑΜΗΝ.

Ἔγγραφον ἐν τῇ τῆς μετανοίας μου Ἱερᾷ Μονῇ Θεοτόκου Μητρὸς τῆς Κυπαρισσιωτίσσης καὶ τοῦ Ταύτην ὕμνοις ἐξοδίοις ὑπερκοσμίως μέλψαντος κλεινοῦ Ἱεροθέου, Πρωτεπισκόπου Ἀθηνῶν.

Ἰσιδώρα Μοναχή.

Ἐν Μεγάροις.

Ἅγιον Πάσχα 2004.

ΕΠΙΜΕΤΡΟΝ ΚΑΤ’ ΑΛΦΑΒΗΤΟΝ

(Ἰσιδώρας Μοναχῆς)

Ἁγιόλεκτε δεκάς, ἀθλητῶν τοῦ Κυρίου.

Βασιλεῖ τ’ Οὐρανοῦ, οἱ καλῶς στρατευθέντες.

Γῆν Μεγάρων κοσμήσαντες, ἀγλαῶς καὶ τιμίως.

Δυσωπεῖν μὴ ἐλλείπητε, τὸν ἁπάντων Δεσπότην.

Εὐμενῶς παραβλέψαι μου, τῶν πταισμάτων τὰ πλήθη.

Ζωοπάροχον δίδων μοι καὶ ἀκένωτον πλοῦτον.

Ἠθληκότες τὸ πρότερον, ἀνδρικῶς ἐν σταδίῳ.

Θαυμαστῶς ἠξιώθητε, τῶν στεφάνων τῆς νίκης.

Ἰαμάτων παρέχετε, τοῖς νοσοῦσι τὴν χάριν.

Κοπιῶσιν ἀνάπαυσιν, ἀτονοῦσιν τὸ σθένος.

Λυπουμένοις παράκλησιν, ἀθυμοῦσιν ἐλπίδα.

Μεγαρεῖς ἐπαγάλλονται, τοῖς τιμίοις Λειψάνοις.

Νεωστὶ ἀνατείλασιν, ὡς θησαύρισμα θεῖον.

Ξηρανθεῖσαν ἠρδεύσατε, γῆν κρουνοῖς τῶν αἱμάτων.

Ὀμβροτόκον παρέχοντες, δαψιλῆ τε τὴν δρόσον.

Παραδείσου ὑπάρχοντες, τὰ ἀμάραντα ἄνθη.

Ῥοδινὴν ἀποπνέετε, τοῖς πιστοῖς εὐωδίαν.

Σελασφόροι ὑπάρχοντες, τοῦ ἡλίου ἀκτῖνες.

Τὸ βαθὺ σκότος λύετε, τῆς πικρὰς ἀπιστίας.

Ὑψηλότεροι πέλοντες, τῶν γηΐνων ἁπάντων.

Φωτεινὴν ἀπεργάσασθε, καὶ ἡμῶν τὴν καρδίαν.

Χαριτόβρυτα Λείψανα, τὰ Ὑμῶν προσκυνοῦντες.

Ψυχικὴν ἀπολαύομεν, εὐρωστίαν καὶ χάριν.

Ὤ χαρίτων πολλῶν, πανυπέρτιμα σκεύη.

ΕΠΙΜΕΤΡΟΝ ΚΑΤ᾿ ΑΛΦΑΒΗΤΟΝ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΟΝ

Ὡς τῶν Μεγάρων τηλαυγεῖς λύχνοι δεκάφωτοι.

Ψυχῶν λιμένες ἀσφαλεῖς καὶ πύργοι ἄσειστοι.

Χαριστήριον τὸν αἰνὸν Ὑμῖν ἐπάδω.

Φωναῖς αἰσίαις, ἱκετηρίοις καὶ ἀσιγήτοις.

Ὑμῖν τὸ γόνυ τῆς καρδίας ὑποκλίνουσα.

Τὴν χάριν Ὑμῶν τὴν ἄμαχον, Μάρτυρες ἐκζητοῦσα.

Σειρὰς ἐμῶν ἁμαρτημάτων διαλύσατε.

Ῥαδίως τῇ ψυχῇ μου ἴασιν παρέχοντες.

Παθῶν τε πολυτρόπων τὴν θεραπείαν.

Οὐράνιον εἰς θάλαμον οἰκήσαντες.

Ξενίζετε βροτῶν πᾶσαν διάνοιαν.

Νοΐ Ἀγγελικῷ, Θεῷ προσομιλοῦντες.

Μεγάρων πλοῦτος ἄσυλος ὑπάρχετε.

Λειψάνων τῶν τιμίων τῇ ἀνευρέσει.

Καυχώμενοι οὖν ἄμετρα προστρέχομεν.

Ἰώμενοι τὰ πάθη καὶ ἀσθενείας.

Θαυμάτων τὴν πληθὺν τὴν ἀξιέραστον.

Ἡ γλῶσσα οὐκ ἰσχύει ἀνευφημῆσαι.

Ζητήσασα τὴν Θείαν Ὑμῶν σύναρσιν Μακάριοι.

Ἐβόησα Ὑμῖν ἐν πόθῳ ἀπὸ καρδίας.

Δεήθητε ἀπαύστως τῷ Κυρίῳ ἀξιάγαστοι.

Γραφῆναὶ ἡμᾶς ἐν Βίβλῳ ζωῆς τῆς ἀτελευτήτου.

Βασίλειόν τε ἔνδυμα δωρήσασθαι

Ἅπασι τοῖς δοξάζουσιν Ὑμῶν τὴν θείαν μνήμην.

                                πηγή: voutsinasilias.blogspot.gr