ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 17. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΕΓΚΩΜΙΑ

ΕΓΚΩΜΙΑ

 

Ἦχος γ΄ Αἱ γενεαὶ πᾶσαι.

Οὔτ’ ὁ υἱός σου πόθος, καὶ γυναικὸς ἀγάπη, ἐχώρισαν Κυρίου.

Οὔτε τῆς ἡλικίας, τὸ ἄνθος Ἀθλητά μου, ἐμπόδισάν σε ὅλως.

Τοῦ δράκοντος πατῆσαι, τὴν κεφαλὴν γενναίως, τὴν πτέρναν ἐπεζήτει.

Καὶ ἐν ταύτῳ τοὺς πόδας, ἐβάλθησαν τῷ ξύλῳ, Γεώργιε θεόφρον.

Ἰωακεὶμ ὁ Χῖος, καὶ Πρόεδρος τῆς πόλης, ἐδέξατό σε χαίρων.

Νεόφυτος ὁ Ἄρτης, ἠσπάσατό σε χαίρων, ὡς Μάρτυρα Κυρίου.

Καὶ Γρεβενῶν ἐκεῖνος, ὕμνους τοὺς ἐξοδίους, τῶν ἄλλων προεξάρχει.

Ἅμα τῷ Λεοντίῳ, τῷ πανευλαβεστάτῳ, τοῖς δάκρυσί σε βρέχει.

Γυνὴ ἐξηραμμένην, τὶς ἔχουσα τὴν χεῖρα, προσέδραμε τῷ τάφῳ, τελείως καὶ ἰάθη.



                                 πηγή: voutsinasilias.blogspot.gr