ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1!! ΡΩΜΑΝΟΣ ΜΕΛΩΔΟΣ, ΕΓΚΩΜΙΑΣΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ

ΛΟΓΟΣ ΕΓΚΩΜΙΑΣΓΤΙΚΟΣ

Ὑπὸ Ἰσιδώρας Μοναχῆς Ἀγιεροθεϊτίσσης

 

 

Ὅτε ἐποίησας ἄστρα, ᾔνεσάν σε φωνὴ μεγάλη πάντες Ἄγγελοί Σου· λέγει ἡ θεία Γραφή. Εἶναι λοιπὸν ἔργον καὶ ἰδιοτης τῶν Ἀσωμάτων Ἀγγέλων, τὸ νὰ ὑμνοῦν καὶ νὰ δοξολογοῦν τὴν ἄκτιστον καὶ ὑπερύμνητον Θεότητα.

Τὰ τάγματα τὰ Ἀγγελικά, ἵστανται περὶ τὸν θρόνον τῆς Τριαδικῆς Θεότητος, τὸν Τρισάγιον ὕμνον ἀκαταπαύστως βοῶντα.

Ἀλλ᾿ ὅμως, πλὴν τῶν Ἀγγελικῶν ταγμάτων, οἱ χοροὶ τῶν Ἁγίων, οἱ δῆμοι τῶν Προφητῶν, αἱ πατριαὶ τῶν Ὁσίων, ἡ πληθὺς τῶν Μαρτύρων, τὸ σύστημα τῶν Ἱεραρχῶν καὶ πᾶν ἄθροισμα Δικαίων αἰνοῦσι τὸν Θεόν, ἱκετεύοντες Αὐτὸν ἐν παῤῥησίᾳ ὑπὲρ παντὸς τοῦ κόσμου.

Μίαν τάξιν Ἁγίων, ἐκλεκτὴν καὶ περιώνυμον, ἀποτελοῦν οἱ Ὑμνῳδοὶ τῆς Ἁγίας ἡμῶν Ἐκκλησίας. Εἶναι οὗτοι, οἱ ὁποῖοι κατηξιώθησαν, ἐν σώματι ἔτι ζῶντες νὰ ἁμιλλῶνται τοὺς Ἀγγέλους καὶ νὰ ὑμνοῦν τὸν Θεόν, ὄχι μόνον μὲ τὴν ἀδιάλειπτον ἔφεσιν τῆς καρδίας των, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν ἱερὰν τῶν καὶ σεπτὴν γραφίδα, τὴν Ἁγίῳ Πνεύματι κινουμένην καὶ θείῳ μέλανι τεθηγμένην. Εἶναι ἐκεῖνοι, τοὺς ὁποίους ηὐδόκησεν ὁ Θεὸς νὰ γίνουν σκεύη τῆς χάριτος ἐκλεκτά, καὶ ὄργανα τοῦ Πνεύματος μουσουργικά, μελῳδοῦντες τὰ ἀπόῤῥητα καὶ ἀκατάληπτα μυστήρια τῆς τοῦ Θεοῦ σοφίας. Καὶ διὰ τῶν ἐξαισίων ὕμνων των, νὰ τέρπεται πᾶσα ψυχὴ τῶν εἰς τὸν ἀληθῆ Θεὸν πιστευόντων, ἀπολαύουσα τῶν ἀῤῥήτων δωρεῶν τῆς μετὰ Θεοῦ συνομιλίας.

Εἰς τοὺς Μελῳδοὺς τῆς Ἐκκλησίας μας, ὀφείλομεν πολλάκις τὰς πλείστας πνευματικὰς ἀναβάσεις μας καὶ τὴν μετὰ Ἀγγέλων συναυλίαν. Καθόσον τῶν τελείων μόνον γνώρισμα εἶναι, τὸ νὰ ὁμιλοῦν μετὰ τοῦ Θεοῦ εὐθέως καὶ ἀπροσκόπτως. Εἰς τοὺς λοιπούς, βοήθα τὰ μέγιστα ἡ ἱερὰ μελῳδία, ἵνα τὸν νοῦν εἰς οὐρανὸν ἀναβιβάσουν καὶ τῶν γηίνων ἀποσπασθέντες τῷ Θεῷ κολληθῶσιν, Αὐτῷ ὁλοπόθως λατρεύοντες ἐν ὕμνοις.

Ἕνας ἐκ τῶν λαμπρότερων Μελῳδῶν, εἶναι ὁ ὅσιος Ῥωμανὸς οὗτος, τὸ βλάστημα μὲν τῆς Συρίας, καύχημα δὲ καὶ στήριγμα τῆς Οἰκουμένης πάσης.

Ὁ νοῦς ὁ οὐράνιος καὶ ὁ κάλαμος ὁ ἱερὸς καὶ πνευματοκίνητος. Τὸ τῆς Τριάδος σεπτὸν ἐνδιαίτημα καὶ τῆς σοφίας πανευπρεπὲς καταγώγιον ὁ τῆς Θεοτόκου Μητρὸς ἐξαίρετος τρόφιμος καὶ τῶν Ἁγίων πάντων φίλος καὶ συνέστιος ὁ μυηθεὶς τὰ θεῖα καὶ ἀπόῤῥητα Μυστήρια καὶ ἐνδυθεὶς τὸν τῆς Διακονίας πάνσεπτον χιτῶνα. Ὁ εἰσελθὼν εἰς τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων τοῦ Ἱεροῦ Βήματος ἐν τῇ Βηρυτῷ, ἀλλὰ καὶ συναναβὰς εἰς τὸ ἀχειροποίητον Ἱερὸν Βῆμα τῆς τοῦ Θεοῦ γνώσεως καὶ τῆς μετ᾿ Αὐτοῦ ἑνώσεώς τε καὶ κοινωνίας. Ὁ μελῳδήσας θαυμαστῶς τὴν σάρκωσιν τοῦ Ὑπερουσίου Θεοῦ Λόγου ἐκ τῆς Ἁγνῆς Παρθένου Μαρίας, πάντας δὲ ἡμᾶς χειραγωγῶν εἰς τὰς τῆς μελῳδίας ἐξαισίους θεωρίας. Ὁ ἐντρυφήσας τοῦ Θεοῦ καὶ θεωρήσας Αὐτοῦ τὸ Πρόσωπον, ὑπὲρ Μωσέως καὶ τῶν Προφητῶν. Ὁ προσλαλῶν ἀκορέστως τῷ Ὄντως ἐφετῷ καὶ τὸ κάλλος Αὐτοῦ τὸ ἐράσμιον ὁρῶν ἀκαταλήπτως· ὁ διατρανὼν ἡμῖν τὸ τῆς Θεοῦ συγκαταβάσεως ἄμετρον βάθος καὶ τῆς Ὑπεραγίας Μητρὸς Αὐτοῦ τὴν πολλὴν παῤῥησίαν. Καθόσον δεν παρέβλεψε τὸν τῆς ψυχῆς αὐτοῦ ἔνθεον πόθον, ἀλλ᾿ ἀντιμέτρησε τὴν πανσθενῆ ἰσχὺν τῆς Μητρικῆς Αὐτῆς μεσιτείας πρὸς τὴν πολλὴν εὐλάβειαν καὶ ἀφοσίωσιν τοῦ Ὁσίου τούτου.

Καὶ τὴν μὲν καρδίαν αὐτοῦ, καθαρὰν οὖσαν καὶ ἀνεπιτήδευτον, ἐποίησεν κατοικητήριον τῆς ζωοποιοῦ χάριτος καὶ ἐνεργείας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, εἰς τὸ ἀναβλύζειν ποταμοὺς μελιῤῥύτων καὶ θεοπρεπεστάτων ᾠδῶν καὶ Κοντακίων. Τὰ δὲ χείλη αὐτοῦ, τὰ τὸ πρῴην ἄμουσα Ὄντα, ἱκάνωσε θαυμαστῶς εἰς τὸ τέρπειν τὰς ἀκοὰς τῶν παρόντων ἐν τῷ πανσέπτῳ Ναῷ τῆς Θεοτόκου ἐν τοῖς τοῦ Κύρου, τὸν κοσμῶντα καλῶς τὴν τῶν πόλεων Βασιλίδα πόλιν, τὸ τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου καύχημα καὶ περιήχημα. Καὶ αὕτη μὲν σεμνύνεται, διὰ τὴν πληθὺν τῶν Ἁγίων Πατριαρχῶν, οἱ ὁποῖοι καθηγίασαν διὰ τῶν ἱερῶν ἀγώνων τῶν καὶ τῆς ἁγίας βιοτῆς τῶν τοὺς πανσέπτους οἴκους τῆς τοῦ Θεοῦ παρουσίας καὶ δόξης. Σεμνύνεται ὅμως καὶ ἔτι πλέον, διὰ τὸν θαυμαστὸν Ὅσιον τοῦτον Ῥωμανόν, ὁ ὁποῖος τὸν καλὸν τῆς ἀρετῆς ἀγῶνα ἐν τῇ Βασιλίδι τῶν πόλεων διήνυσε ἐπὶ χρόνους ἱκανοὺς καὶ ἐν ταύτῃ ἐξύφανεν ὕμνους, τὸν Θεὸν δοξολογών, τὸν ὁποῖον ἐκ παιδὸς ἀνεμποδίστως ἠγάπησεν.

Καυχᾶται μὲν περιφανῶς καὶ εὐλόγως, ἡ τῷ ὄντι περίφημος πόλις Ἔμεσα τῆς ξακουστῆς Συρίας, ὅτι ἐβλάστησε καρπὸν εὐκλεῆ καὶ θεοτίμητον, τὸν Ὅσιον Ῥωμανὸν τοῦτον. Συγχαίρει δὲ καὶ Βηρυτός, ὅτι ὑπεδέξατο τοῦτον τὸν ἱερώτατον ἄνδρα καὶ τὸν τῆς Διακονίας τίμιον βαθμὸν αὐτῷ ἐδωρήσατο. Συναγάλλεται δὲ καὶ κομπάζει ἐν Κυρίῳ ἡ Βασιλεύουσα, ὅτι ἐν τῇ γῇ αὐτῆς καρπὸν ἅγιον καὶ ἐπαινετὸν ὁ ὅσιος οὗτος τῷ Θεῷ προσήγαγε, τὴν τῆς μελῳδίας καλὴν ἀπαρχὴν καὶ εὐπρόσδεκτον. Καὶ συγκαλοῦσιν εἰς εὐωχίαν πνευματικὴν καὶ αἶνον τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ ἡμῶν τὰς καρδίας πάντων τῶν φιλοχρίστων καὶ πιστῶν Χριστιανῶν, ὅσων τὰ τοῦ Θεοῦ λόγια ἐν σπουδὴ μελετῶσιν, προτρέποντας ἡμᾶς πρὸς ζῆλον ἔνθεον τῆς Χριστοειδοῦς πολιτείας.

Ὁ δὲ πανίερος καὶ ὁσιώτατος πατὴρ ἡμῶν Ῥωμανός, τῶν Μελουργῶν τὸ θαυμαστὸν κλέος καὶ τῶν Δικαίων ἡ ἐξαίρετος δόξα, ἐν μέσῳ ἡμῶν παρίσταται, ἐπισφραγίζων τὴν πανήγυριν καὶ ἐπιβραβεύων τὴν καλὴν καὶ ἀξιάγαστον περὶ τὰ θεῖα προθυμίαν πάντων. Διδάσκει τὴν ἰσχὺν τῆς πίστεως καὶ τῆς δυνάμεως τοῦ Θεοῦ τὰ μεγαλεῖα. Διατρανοῖ τὰ μεγάλα καὶ θαυμαστά, ὅσα ἐποίησεν ὁ Θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν Αὐτὸν καὶ φοβουμένοις τὸ Ὄνομα Αὐτοῦ τὸ Ἅγιον. Ἐπιστηρίζει ἡμᾶς εἰς τὸ φίλτρον τοῦ Θεοῦ τὸ ἀψευδὲς καὶ ἀκέραιον, ἐκ τοῦ ὁποίου ἀποῤῥέουν αἱ δωρεαὶ τῆς Χάριτος αἱ μεγάλες καὶ ἀνεκτίμητες. Καθόσον καὶ οὗτος, ἀγαπῶν τὸν Θεόν, ἠξιώθη τὴν χάριν τῆς μελῳδίας τὴν ἀτίμητον. Καὶ παραινεῖ πάντας πρὸς τοὺς ἀγῶνας τοὺς ἀξιάγαστους, ἔνθα οἱ στέφανοι καὶ τὰ βραβεῖα, ἔνθα τῶν χαρισμάτων αἱ ἀντιδόσεις, ἔνθα ἡ χαρὰ ἡ ἀληθινὴ καὶ ἀπέραντος, ἔνθα ἡ τῆς ζωῆς ἀπόλαυσις καὶ τῆς θεωρίας τοῦ Θεοῦ ἐνδελεχία. Ἔνθα χοροὶ Ἀγγέλων συνεπικροτοῦσι καὶ τάξεις Ἁγίων συνευδοκοῦσι, ἵνα μετ᾿ Αὐτῶν τὴν κληρονομίαν εἰς τοὺς αἰῶνας ἀπολαύσωμεν καὶ τὸν Θεὸν σὺν αὐτοῖς δοξολογῶμεν, τὸν μόνον ἐν ἐλέει ἀνείκαστον, καὶ οἰκτιρμῶν πέλαγος ἔχοντα καὶ διανέμοντα τὸν πλοῦτον τὸν ὑπέρτιμον.

Αἴροντες τὰ Ὄμματα τῆς καρδίας εἰς οὐρανόν, ἐν ταπεινώσει οὕτως εἴπωμεν: Φιλάνθρωπε Κύριε, ὁ ὑπ᾿ Ἀγγέλων ἀνυμνούμενος καὶ ὑπ᾿ Ἁγίων δυσωπούμενος, ταῖς πρεσβείαις τῆς Παναχράντου Σου Μητρός, Ἀειπαρθένου Μαρίας, ἧς τῇ θαυμαστὴ δωρεά τε καὶ χάριτι ὁ Ὅσιός σου θεράπων Ῥωμανός, τοῦ τῆς Μελῳδίας ἠξιώθη ταλάντου, ἀξίωσον πάντας ἡμᾶς τὴν τῶν ἀρετῶν ἀνύειν τρίβον καὶ τὸ δοθὲν ἑκάστῳ ἡμῶν τάλαντον φιλοπόνως ἐργάζεσθαι. Ἵνα ὡς δοῦλοι πιστοὶ καὶ οἰκονόμοι φρόνιμοι, εἰς τὸν οὐράνιον συνεισέλθωμεν νυμφῶνα καὶ τὸ Φῶς τὸ τριλαμπὲς καὶ ἀνέσπερον ὀψώμεθα σὺν τοῖς χοροῖς τῶν ἐκλεκτῶν σου. Ταῖς δὲ τοῦ ὁσίου Ῥωμανοῦ ἱκεσίαις ἐπικαμπτόμενος, ἀξίωσον ἡμᾶς τοῦ ὑμνεῖν σὲ ἐξ ἱλαρὰς καρδίας καὶ συνειδήσεως καθαρᾶς, ἵνα ἀενάως Σὲ δοξολολογῶμεν τὸν ἐν Τριάδι Θεὸν ἡμῶν, Πατέρα, Υἱόν τὲ καὶ θεῖον Πνεῦμα, ὢ πρέπει δόξα καὶ μεγαλοπρέπεια εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

                        πηγή: voutsinasilias.blogspot.gr