Παρακλητικός Κανών εις την Μεταμόρφωσιν του Σωτήρος
Ὁ Ἱερεύς: Εὐλογητός ὁ Θεός ἠμῶν πάντοτε, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων.
Ὁ Ἀναγνώστης: Ἀμήν.
Ψαλμός ρμβ΄ (142)
Κύριε, εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τήν δέησίν μου ἐν τή ἀληθεία σου, εἰσάκουσόν μου ἐν τή δικαιοσύνη σου• καί μή εἰσέλθης εἰς κρίσιν μετά τοῦ δούλου σου, ὅτι οὐ
δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν. ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρός τήν ψυχήν μου, ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τήν ζωήν μου, ἐκάθισε μέ ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκρούς αἰῶνος καί ἠκηδίασεν ἔπ
ἐμέ τό πνεῦμά μου, ἐν ἐμοί ἐταράχθη ἡ καρδία μου. Ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐμελέτησα ἐν πάσι τοῖς ἔργοις σου, ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων. διεπέτασα πρός σέ
τάς χεῖράς μου, ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρος σοί. Ταχύ εἰσάκουσόν μου, Κύριε, ἐξέλιπε τό πνεῦμά μου μή ἀποστρέψης τό πρόσωπόν σου ἄπ ἐμοῦ, καί ὁμοιωθήσομαι τοῖς
καταβαίνουσιν εἰς λάκκον. ἀκουστόν ποίησον μοί τό πρωΐ τό ἔλεός σου, ὅτι ἐπί σοῖ ἤλπισα• γνώρισον μοί, Κύριε, ὁδόν, ἐν ἤ πορεύσομαι, ὅτι πρός σέ ἤρα τήν ψυχήν μου• ἐξελού
μέ ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, Κύριε, ὅτι πρός σέ κατέφυγον. δίδαξον μέ τοῦ ποιεῖν τό θέλημά σου, ὅτι σύ εἰ ὁ Θεός μου• τό πνεῦμά σου τό ἀγαθόν ὁδηγήσει μέ ἐν γῆ εὐθεία. Ἕνεκεν τοῦ
ὀνόματός σου, Κύριε, ζήσεις μέ, ἐν τή δικαιοσύνη σου ἑξάξεις ἐκ θλίψεως τήν ψυχήν μου καί ἐν τῷ ἐλέει σου ἐξολοθρεύσεις τούς ἐχθρούς μου καί ἀπολεῖς πάντας τούς θλίβοντας
τήν ψυχήν μου, ὅτι ἐγώ δοῦλός σου εἰμι.
Θεός Κύριος, καί ἐπέφανεν ἠμίν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος ἅ΄. Ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίω, καί ἐπικαλεῖσθε τό ὄνομα τό ἅγιον αὐτοῦ.
Θεός Κύριος, καί ἐπέφανεν ἠμίν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος β΄. Πάντα τά ἔθνη ἐκύκλωσαν μέ, καί τῷ ὀνόματι Κυρίου ἠμυνάμην αὐτούς.
Θεός Κύριος, καί ἐπέφανεν ἠμίν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος γ΄. Παρά Κυρίου ἐγένετο αὔτη, καί ἔστι θαυμαστή ἐν ὀφθαλμοῖς ἠμῶν.
Θεός Κύριος, καί ἐπέφανεν ἠμίν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Εἴτα τά παρόντα Τροπάρια.
Ἦχος δ΄.Ὁ ὑψωθεῖς ἐν τῷ Σταυρῶ.
Τῷ τοῦ Σωτῆρος νῦν τεμένει προσδράμωμεν, Μεταμορφώσεως αὐτοῦ καί προσπέσωμεν, μετ’ εὐλαβείας κράζοντες ἐκ βάθους ψυχῆς• Δέσποτα βοήθησον, σπλαγχνισθεῖς
τοῖς σοῖς δούλοις, φόβω σοί προσπίπτουσι, καί πταισμάτων τήν λύσιν, καί σωτηρίαν βράβευσον ψυχῶν, τῶν σου τιμώντων, φρικτήν Μεταμόρφωσιν.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Οἱ ὑπό πλείστων ὀδυνῶν πιεζόμενοι, καί πειρασμῶν ἀλλεπαλλήλων θλιβόμενοι, δεῦτε ναῶ προσπέσωμεν πιστῶς ἀδελφοί, τῆς Μεταμορφώσεως, τοῦ Σωτῆρος βοῶντες•
Σῶτερ ἐξελού ἠμᾶς, ἐκ παντοίων κινδύνων, ταῖς ἰκεσίαις σου τῶν προφητῶν, καί τῶν πανσόφων, Χριστέ ἀποστόλων σου.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Θεοτοκίον.
Τῆς μετανοίας Θεοτόκε τήν τρῖβον, ἠμᾶς ἐνίσχυσον ὀδεύειν προθύμως, τούς τήν σεπτήν εἰκόνα σου τιμώντας σεπτῶς, Δέσποινα καί λύτρωσαι, ἐκ δεινῶν συμπτωμάτων, πάσης
τέ κακώσεως, δυσμενῶν ἀοράτων, καί ὁρατῶν παντοίων Ἀγαθή• πρός σέ γάρ πάντες, ἀεί καταφεύγομεν.
Ψαλμός ν΄ (50)
Ἐλέησον μέ, ὁ Θεός, κατά τό μέγα ἔλεός σου καί κατά τό πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἑξάλειψον τό ἀνόμημά μου•ἐπί πλεῖον πλῦνον μέ ἀπό τῆς ἀνομίας μου καί ἀπό τῆς ἁμαρτίας
μου καθάρισον μέ. Ὅτι τήν ἀνομίαν μου ἐγώ γινώσκω, καί ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μου ἐστι διαπαντός. Σοί μόνω ἥμαρτον καί τό πονηρόν ἐνώπιόν σου ἐποίησα, ὅπως ἄν δικαιωθῆς
ἐν τοῖς λόγοις σου, καί νικήσης ἐν τῷ κρίνεσθαι σέ. Ἰδού γάρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην, καί ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησε μέ ἡ μήτηρ μου. Ἰδού γάρ ἀλήθειαν ἠγάπησας, τά ἄδηλα καί τά
κρύφια της σοφίας σου ἐδήλωσας μοί. Ραντιεῖς μέ ὑσσώπω, καί καθαρισθήσομαι, πλυνεῖς μέ, καί ὑπέρ χιόνα λευκανθήσομαι. Ἀκουτιεῖς μοί ἀγαλλίασιν καί εὐφροσύνην,
ἀγαλλιάσονται ὀστέα τεταπεινωμένα. Ἀποστρεψον τό πρόσωπόν σου ἀπό τῶν ἁμαρτιῶν μου καί πάσας τάς ἀνομίας μου ἑξάλειψον. Καρδίαν καθαράν κτίσον ἐν ἐμοί, ὁ Θεός,
καί πνεῦμα εὐθές ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου. Μή ἀπορρίψης μέ ἀπό τοῦ προσώπου σου καί τό πνεῦμά σου τό ἅγιον μή ἀντανέλης ἄπ ἐμοῦ. Ἀπόδος μοί τήν ἀγαλλίασιν τοῦ
σωτηρίου σου καί πνεύματι ἠγεμονικῶ στήριξον μέ. Διδάξω ἀνόμους τάς ὁδούς σου, καί ἀσεβεῖς ἐπί σέ ἐπιστρέψουσι. Ρύσαι μέ ἐξ αἱμάτων ὁ Θεός, ὁ Θεός τῆς σωτηρίας
μου•ἀγαλλιάσεται ἡ γλῶσσά μου τήν δικαιοσύνην σου. Κύριε, τά χείλη μου ἀνοίξεις, καί τό στόμα μου ἀναγγελεῖ τήν αἴνεσίν σου. Ὅτι εἰ ἠθέλησας θυσίαν, ἔδωκα ἄν•ὁλοκαυτώματα
οὐκ εὐδοκήσεις. Θυσία τῷ Θεῶ πνεῦμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην καί τεταπεινωμένην ὁ Θεός οὐκ ἐξουδενώσει. Ἀγάθυνον, Κύριε, ἐν τή εὐδοκία σου τήν Σιῶν, καί
οἰκοδομηθήτω τά τείχη Ἱερουσαλήμ• τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, ἀναφοράν καί ὁλοκαυτώματα• τότε ἀνοίσουσιν ἐπί τό θυσιαστήριόν σου μόσχους.
Εἴτα ψάλλομεν τά Ὠδᾶς τοῦ Κανόνος οὗ ἡ ἀκροστιχίς κατ’ ἀλφάβητον, ἐν δέ τοῖς Θεοτοκίοις Ἰακώβου.
Ὠδή ἅ΄. Ἦχος πλ. δ΄. Ὑγρᾶν διοδεύσας
Ἀνύψωσαν φύσιν τήν τῶν βροτῶν, ἀναβάς ἐν ὄρει, Θαβωρίω θεοπρεπῶς• διό τούς εἰς βάθη ἐμπεσόντας, ἁμαρτιῶν ἠμᾶς Σῶτερ ἀναστησον.
Βαράθρων τοῦ ἅδου ἠμᾶς Σωτήρ, ἀνήγαγες ὄρει, Θαβωρίω πρό τοῦ Σταυροῦ, μεταμορφωθεῖς τή ἀλλοιώσει, τῆς σῆς μορφῆς καί θεώσας τό προσλημμα.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Γῆθεν ἀνυψώσας τούς μαθητᾶς, ἔδειξας Οἰκτίρμον, τό ἀρχέτυπόν της μορφῆς, κάλλος ὁ ἀπώλεσεν ἡ φύσις, παρακοή• διό νῦν ἠμᾶς οἴκτειρον.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Θεοτοκίον.
Ἰλέωσαι Δέσποινα τόν ἔκ σού, Σωτήρα τεχθέντα, ἠμίν δοῦναι ἁμαρτιῶν, τήν ἄφεσιν Κόρη σαῖς πρεσβείαις, καί σωτηρίας τυχεῖν ἠμᾶς ποίησον.
Ὠδή γ΄.Οὐρανίας ἁψίδος.
Διαφύλαξον πάντας, τούς τήν φρικτήν Δέσποτα, πόθω εὐφημούντας ἁγίαν, σού Μεταμόρφωσιν, εἰς ἀπολύτρωσιν, ἁμαρτιῶν καί πταισμάτων, καί νοσοῦντας ἴασαι, μόνε Φιλάνθρωπε.
Ἐφυμνίους ὠδᾶς σοί, πόθω πολλῶ Δέσποτα, σού Μεταμορφώσει τή θεία, ἄδοντες μέλπομεν, παθῶν εἰς ἴασιν, καί νοσημάτων Οἰκτίρμον, καί πταισμάτων ἄφεσιν, μόνε Θεάνθρωπε.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Ζωῆς νῦν καί θανάτου, Κύριος ὧν Δέσποτα, τόν τέ Μωυσήν καί Ἠλίαν, ὄρει παρέστησας, μεταμορφούμενος, πρό τοῦ Σταυροῦ σου δεικνύων, μαθηταίς σου ἔγερσιν, μόνε Ὑπέρθεε.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Θεοτοκίον.
Ἀπειρόγαμε Κόρη, ὁλολαμπῆς Ἄνασσα, σύν τοῖς ἀποστόλοις δυσώπει, ὄν ἐσωμάτωσας, νόσων καί θλίψεων, καί πάσης ἄλλης ἀνάγκης, σῶσαι τούς ὑμνοῦντας σέ, Θεοχαρίτωτε.
Διασωσον, ἀπό κινδύνων τούς δούλους σου Φωτοδότα, ὅτι πάντες Χριστέ πρός σέ ἀεί καταφεύγομεν, τόν μεταμορφωθέντα Σωτήρα.
Ἐπιβλεψον, ἐν εὐμενεία πανύμνητε Θεοτόκε, ἐπί τήν ἐμήν χαλεπήν του σώματος κάκωσιν, καί ἴασαι τῆς ψυχῆς μου τό ἄλγος.
Ὁ Ἱερεύς
Ἐλέησον ἠμᾶς ὁ Θεός, κατά τό μέγα ἔλεός σου, δεόμεθά σου ἐπάκουσον καί ἐλέησον.
Ἔτι δεόμεθα ὑπέρ τῶν εὐσεβῶν καί ὀρθοδόξων χριστιανῶν. χριστιανος.gr
Ἔτι δεόμεθα ὑπέρ τοῦ ἀρχιεπισκόπου ἠμῶν (δεινός) καί πάσης της ἐν Χριστῷ ἠμῶν ἀδελφότητος.
Ἔτι δεόμεθα, ὑπέρ ἐλέους, ζωῆς, εἰρήνης, ὑγιείας, σωτηρίας, ἐπισκέψεως, συγχωρήσεως καί ἀφέσεως τῶν ἁμαρτιῶν τῶν δούλων τοῦ Θεοῦ, πάντων τῶν εὐσεβῶν καί ὀρθοδόξων
χριστιανῶν τῶν κατοικούντων καί παρεπιδημούντων ἐν τή πόλει (ἤ χώρα, ἤ νήσω) ταύτη, τῶν ἐνοριτῶν, ἐπιτρόπων, συνδρομητῶν καί ἀφιερωτῶν τοῦ ἁγίου ναοῦ τούτου.
Ἔτι δεόμεθα καί ὑπέρ τῶν δούλων τοῦ Θεοῦ (καί μνημονεύονται τά ὀνόματα ἐκείνων, δί’ οὖς ἡ Παράκλησις τελεῖται).
Ὁ Ἱερεύς
Ὅτι ἐλεήμων καί φιλάνθρωπος Θεός ὑπάρχεις καί σοί τήν δόξαν ἀναπέμπομεν, τῷ Πατρί καί τῷ Υἱῶ καί τῷ Ἁγίω Πνεύματι, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Μετά τήν ἐκφώνησιν τό ἑπόμενον Κάθισμα. Ἦχος β΄. Τά ἄνω ζητῶν.
Σκοτία πολλή, κυκλούμενοι οἱ δοῦλοι σου, καί ὑπό πνευμάτων, τοῦ σκότους ἀπειλούμενοι, πρός σέ καταφεύγομεν, Φωτοδότα κράζοντες• οἴκτειρον, καί τῷ φωτί σου φώτισον ἠμᾶς,
φωτί ὁ ἀστράψας τῆς θεότητος.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι. Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Θεοτοκίον.
Πρεσβεία θερμή, καί τεῖχος ἀπροσμάχητον, ἐλέους πηγή, τοῦ κόσμου καταφύγιον, ἐκτενῶς βοῶμεν σοί• Θεοτόκε Δέσποινα προφθασον, καί ἐκ κινδύνων λύτρωσαι ἠμᾶς,
ἡ μόνη ταχέως προστατεύουσα. χριστιανος.gr
Ὠδή δ΄. Εἰσακήκοα Κύριε.
Ἡ φρικτή Μεταμόρφωσις, σού τούς ἀποστόλους χαρᾶς ἐνέπλησε, Θεόν εἶναι σέ γνωρίσαντας, οὐρανοῦ καί γής τέ κυριεύοντα.
Θαυμαστή ὄντως πέφυκεν, ἡ σεπτή καί θεία σου Μεταμόρφωσις• ὑπέρ ἥλιον γάρ ἔλαμψεν, ἡ μορφή σου Λόγε ἑξαστράπτουσα.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Ἰδού Σῶτερ ἐβόησαν, Μωυσῆς Ἠλίας τέ ἀποστόλοις σου, Ὄν ἠμεῖς προκατηγγείλαμεν, τοῦ ἐλθεῖν καί σῶσαι τό ἀνθρώπινον.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν. χριστιανος.gr
Θεοτοκίον,
Καθαρόν ἐνδιαίτημα, μόνη σύ ἐφάνης Κόρη τοῦ Κτίσου σου, ὄν δυσώπει ὡς Πανάγαθον, τοῦ σωθῆναι πάντας τούς τιμώντας σέ.
Ὠδή ἐ΄. Φώτισον ἠμᾶς.
Κράτος καί ἰσχύν, Κραταιέ ἤμας περιζωσον, ὁ κρατῶν χειρί τό σύμπαν, τούς τό σόν, κράτος ὑμνοῦντας, καί σοί γόνυ ὑποκλίναντας.
Λάμψον καί ἠμίν, Φωτοκράτωρ φῶς ὑπερφωτον, ὁ ποιῶν λόγω ἄστρα καί ἀστραπᾶς, καί γενηθήτω, τό φῶς εἰπῶν καί ἐγένετο.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Μἔγα καί φρικτόν, ἔθεασαντο μυστήριον, σού οἱ Ἀπόστολοι ἕν ὄρει Θαβώρ, Πατρός φωνῆς τέ, νεφέλης ἕν μέσω ἤκουον.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Θεοτοκίον.
Ὥραν τήν φρικτήν, ἐνθυμοῦμαι τού σου Βήματος, καί συσχεθεῖς ἐν φόβω σοῖ ἐκβοῶ• φεῖσαί μου Σῶτερ, δεήσεσι τῆς τεκούσης σέ.
Ὠδή στ΄. Τήν δέησιν ἐκχεῶ.
Νόμου σου τούς προεξάρχοντας Κύριε, Μωυσήν Ἠλίαν καί τούς προκρίτους, τῶν μαθητῶν σου Θαβώρ ἐν τῷ ὄρει, αἴγλη προσώπου ἐξέστησας ἀπαντας••καί ἤκουον ἐκ τοῦ
Πατρός, βεβαιοῦντος Χριστέ τήν Υἱότητα.
Ξενίξονται τῶν ἀγγέλων ἀπασαι, στρατιαί καί τῶν ἀνθρώπων τά πλήθη, Χριστέ Σωτήρ, σού τό ξένον ὀρῶσαι, τό τῆς μορφῆς ὁ ἐν ὄρει ὑπέδειξας, πιστοῦ μένος σούς μαθητᾶς,
ὅτι σύ εἰ τοῦ Πατρός τό ἀπαύγασμα.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Οἱ τρεῖς σου τῶν ἀποστόλων βλέποντες, Μωυσήν τέ καί Ἠλίαν ὀφθέντας καί σού Χριστέ, τάς ἐξόδους λαλοῦντας, πρηνεῖς πεσόντες γῆ φόβω συνείχοντο, ἀκούοντες ἐκ τοῦ Πατρός,
μαρτυροῦντός σου Λόγε τό γνήσιον.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Θεοτοκίον.
Βασίλισσαν ὁ Δαβίδ σέ Δέσποινα, προηγόρευσε τεκοῦσαν τόν Λόγον, δημιουργόν, βασιλέα καί κτίστην, καί ποιητήν τῶν αἰώνων καί Κύριον• σού δέομαι δεῖξον καμέ, βασιλέα
παθῶν τόν τιμώντα σέ.
Ἀναστησον, ἐξ ἔργων σκότους καί βάθους ἄγνοιας Σῶτερ, καί ἐπί τό κρεῖττον τούς δούλους σου μεταμόρφωσον, εἰς ἀρετῶν ὅρος ἀναβιβάζων.
Ἄχραντε, ἡ διά λόγου τόν Λόγον ἀνερμηνεύτως, ἐπ’ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν τεκοῦσα, δυσώπησον, ὡς ἔχουσα μητρικήν παρρησίαν.
Αἴτησις Ἱερέως καί τό Κοντάκιον.
Ἦχος δ΄. Προστασία τῶν χριστιανῶν.
Ὡς Θεόν καί Σωτῆρα σέ ἔχοντες μέγιστον, καί ἐν πάσι δεινοῖς βοηθόν ἠμῶν ἕτοιμον, ἰκετεύομεν σέ θερμῶς Ζωοδότα Ἰησοῦ• Σού τήν πρόνοιαν τήν ἀγαθήν, καί εὐσπλαγχνίαν σου
πολλήν, ἐφ’ ἠμᾶς ἐνδειξάμενος, σῶσον ἐκ τῶν κινδύνων, δεινῶν τεπειρατηρίων, καί τῶν ἐχθίστων δυσμενῶν, τούς ἐν πίστει ἀνυμνοῦντας σέ.
Προκείμενον.
Θαβώρ καί Ἐρμῶν ἐν τῷ ὀνόματί σου ἀγαλλιάσονται.
Στίχος. Σοί εἰσιν οἱ οὐρανοί καί σή ἐστιν ἡ γῆ.
Εὐαγγέλιον Ἐκ τοῦ κατά Λουκᾶν (β΄ 28-36)
Τῷ καιρῶ ἐκείνω παραλαβῶν ὁ Ἰησοῦς τόν Πέτρον καί Ἰωάννην καί Ἰάκωβον ἀνέβη εἰς τό ὅρος προσεύξασθαι. Καί ἐγένετο ἐν τῷ προσεύχεσθαι αὐτόν τό εἶδος τοῦ προσώπου
αὐτοῦ ἕτερον καί ὁ ἱματισμός αὐτοῦ λευκός ἑξαστράπτων. Καί ἰδού ἄνδρες δύο συνελάλουν αὐτῶ, οἵτινες ἤσαν Μωϋσῆς καί Ἠλίας, οἱ ὀφθέντες ἐν δόξη ἔλεγον τήν ἔξοδον αὐτοῦ
ἤν ἔμελλε πληροῦν ἐν Ἱερουσαλήμ. Ὁ δέ Πέτρος καί οἱ σύν αὐτῶ ἤσαν βεβαρημένοι ὕπνω• διαγρηγορήσαντες δέ εἶδον τήν δόξαν αὐτοῦ καί τούς δύο ἄνδρας τούς συνεστώτας
αὐτῶ. Καί ἐγένετο ἐν τῷ διαχωρίζεσθαι αὐτούς ἀπ’ αὐτοῦ εἶπεν ὁ Πέτρος πρός τόν Ἰησοῦν• ἐπιστάτα, καλόν ἐστιν ἠμᾶς ὧδε εἶναι• καί ποιήσωμεν σκηνᾶς τρεῖς, μίαν σοί καί μίαν
Μωϋσεῖ καί μίαν Ἠλία, μή εἰδῶς ὅ λέγει. Ταῦτα δέ αὐτοῦ λέγοντος ἐγένετο νεφέλη καί ἐπεσκίασεν αὐτούς ἐφοβήθησαν δέ ἐν τῷ εἰσελθεῖν ἐκείνους εἰς τήν νεφέλην καί φωνή ἐγένετο
ἐκ τῆς νεφέλης λέγουσα• οὗτος ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός• αὐτοῦ ἀκούετε• καί ἐν τῷ γενέσθαι τήν φωνήν εὑρέθη ὁ Ἰησοῦς μόνος. Καί αὐτοί ἐσίγησαν καί οὐδενί ἀπήγγειλαν ἐν
ἐκείναις ταῖς ἡμέραις οὐδέν ὧν ἐωράκασιν.
Ὁ Χορός• Δόξα σοί, Κύριε, δόξα σοί.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Ἦχος β΄.
Ταῖς τῶν ἀποστόλων, πρεσβείαις Ἐλεῆμον, ἑξάλειψον τά πλήθη τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Θεοτοκίον,
Ταῖς τῆς Θεοτόκου, πρεσβείαις Ἐλεῆμον, ἑξάλειψον τά πλήθη τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.
Στίχ. Ἐλέησον μέ ὁ Θεός, κατά τό μέγα ἔλεός σου, καί κατά τό πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου, ἑξάλειψον τό ἀνόμημά μου.
Προσόμοιον. Ἦχος β΄. Ὅλην ἀποθέμενοι.
Λάμψας ὑπέρ ἥλιον, ἐπί τοῦ ὅρους Οἰκτίρμον, τήν ἀμαυρωθεῖσάν μου, φύσιν κατελάμπρυνας, καί ἐθέωσας• τά ἠμῶν πταίσματα, ὡς Δεσπότης πάντων, συγχώρησαν Ὑπεράγαθε•
διό δεόμεθα, λάμψον φωτισμόν ταῖς ψυχαῖς ἠμῶν• καί λύτρωσαι κολάσεων, τῆς αἰωνιζούσης τούς δούλους σου, τούς μετ’ εὐλαβείας, τιμώντας τήν λαμπρᾶν σου καί φρικτήν, καί
ἔνδοξον Μεταμόρφωσιν, μόνε Πολυέλεε. χριστιανος.gr
Ὁ Ἱερεύς
Σῶσον ὁ Θεός τόν λαόν σου καί εὐλόγησον τήν κληρονομίαν σου. Ἐπισκεψαι τόν κόσμον σου ἐν ἐλέει καί οἰκτιρμοῖς. Ὑψωσον κέρας Χριστιανῶν ὀρθοδόξων καί καταπεμψον ἐφ’
ἠμᾶς τά ἐλέη σου τά πλούσια. Πρεσβείαις τῆς παναχράντου Δεσποίνης ἠμῶν Θεοτόκου καί Ἀειπαρθένου Μαρίας. Δυνάμει τοῦ Τιμίου καί Ζωοποιοῦ Σταυροῦ. Προστασίαις τῶν
τιμίων ἐπουρανίων Δυνάμεων Ἀσωμάτων. Ἰκεσίαις τοῦ Τιμίου καί Ἐνδόξου Προφήτου, Προδρόμου καί Βαπτιστοῦ Ἰωάννου. Τῶν ἁγίων ἐνδόξων καί πανευφήμων Ἀποστόλων.
Τῶν ἐν Ἁγίοις Πατέρων ἠμῶν, μεγάλων ἱεραρχῶν καί οἰκουμενικῶν διδασκάλων Βασιλείου τοῦ Μεγάλου, Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου καί Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, Ἀθανασίου καί
Κυρίλλου, Ἰωάννου τοῦ Ἐλεήμμονος, πατριαρχῶν Ἀλεξανδρείας. Νικολάου τοῦ ἐν Μύροις, Σπυρίδωνος ἐπισκόπου Τριμυθοῦντος, τῶν Θαυματουργῶν. Τῶν ἁγίων ἐνδόξων
μεγαλομαρτύρων Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόιρου, Δημητρίου τοῦ Μυροβλήτου, Θεοδώρων Τύρωνος καί Στρατηλάτου, τῶν ἱερομαρτύρων Χαραλάμπους καί Ἐλευθερίου, τῶν ἁγίων
ἐνδόξων καί καλλινίκων Μαρτύρων. Τῶν ὁσίων καί θεοφόρων Πατέρων ἠμῶν. Τῶν ἁγίων καί δικαίων θεοπατόρων Ἰωακείμ καί ’Ἄννης, καί πάντων σου τῶν Ἁγίων. Ἰκετεύομεν σέ,
μόνε πολυέλεε Κύριε. Ἐπάκουσον ἠμῶν τῶν ἁμαρτωλῶν δεομένων σου καί ἐλέησον ἠμᾶς.
Καί ἀποπληροῦμεν τάς λοιπᾶς Ὠδᾶς τοῦ Κανόνος.
Ὠδή ζ΄. Οἱ ἐκ τῆς Ἰουδαίας.
Προσκυνοῦμεν ἐκ πόθου, καί τιμῶμεν τήν θείαν σου Μεταμόρφωσιν, δί’ ἤς βροτῶν ἡ φύσις, ἐνδόξως ἀνυψώθη, εἰς τό πρῶτον ἀξίωμα. Ὁ τῶν Πατέρων ἠμῶν, Θεός εὐλογητός εἰ.
Ρητορεύουσα γλώσσα, μεγαλεία τά σά οὐ δύναται φθέγξασθαι• Μωσήν γάρ καί Ἠλίαν, συμπαρέστησας Σῶτερ, ἐν Θαβώρ μεταμορφούμενος, ἀναβοώντας πρός σέ• Θεός εἰ
Παντοκράτωρ.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Συνανῆλθε σοί Λόγε, μαθητῶν ἡ ἀκρότης ἐπί τοῦ ὅρους Θαβώρ, οἶς τῆς Θεότητός σου, τήν δόξαν καί τό κάλλος, ἐφανέρωσας κράζουσιν• Ὁ τῶν Πατέρων ἠμῶν, Θεός εὐλογητός εἰ.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Θεοτοκίον.
Ὁ τῶν ὅλων Δεσπότης, ἐκ γαστρός σου προῆλθε Παρθένε ἄχραντε• καί ἔσωσε τόν κόσμον, ἐκ πλάνης τῶν εἰδώλων, καί ἀνθρώπους ἐθέωσεν• Ὄν ἐκδυσώπει Ἁγνή, τούς σέ
ὑμνοῦντας σῶσαι.
Ὠδή ἡ΄. Τόν Βασιλέα.
Τόν ἐν Θαβώρ, μεταμορφωθέντα Σωτήρα, ἀνυμνοῦμεν βροτοί κατά χρέος, δί’ οὗ ἀνεκαινίσθη, ἡ βρότειος οὐσία.
Ὑπερεκβλύζει, τοῖς προσιούσι τήν χάριν, καί ὀσμήν μυρεψικήν ἀποπνέει, ἡ εἰκών Σωτήρ μου, τοῦ θείου σου προσώπου.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Φαίνει ἐν κόσμω, καί δαδουχεῖ τάς ἀκτίνας, ἡ Μεταμόρφωσιν τοῦ Σωτῆρος• Ὄν ὑπερυψοῦμεν, εἰς πάνταν τους αἰώνας.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Θεοτοκίον.
Ὑπερυφυῶς, τόν Δημιουργόν καί Σωτήρα, Θεόν τέτοκας Λόγον Παρθένε• Ὄν σύν Ἀσωμάτοις, ὑμνοῦμεν εἰς αἰώνας.
Ὠδή θ΄. Κυρίως Θεοτόκον.
Χαρᾶς καί εὐφροσύνης, τάς ἠμῶν καρδίας, πληροί Σωτήρ μου ἡ θεία σου Μεταμόρφωσις, ἤν ἀνυμνοῦντες ἐκ πόθου, σέ μεγαλύνομεν.
Ψαλμοῖς ὠδαῖς καί ὕμνοις, μέλψωμεν ἀξίως, ὑμνολογοῦντες σεπτήν Μεταμόρφωσιν, τήν τοῦ Σωτῆρος ἐν φόβω, ὄν μεγαλύνομεν.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Ὠράθης εὐσπλαγχνία, ἄνθρωπος Σωτήρ μου, ἴνα θεώσης φθαρέντα τόν ἄνθρωπον• διό Θεάνθρωπε πάντες, σέ μεγαλύνομεν.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν. χριστιανος.gr
Θεοτοκίον.
Σωμάτων ἀλγηδόνας, καί ψυχῶν τά πάθη, ἀπό τῶν δούλων σου Κόρη ἀπέλασον, τῶν προστρεχόντων ἐν πίστει, τή θεία σκέπη σου.
Εἴτα τά Μεγαλυνάρια
Ἄξιον ἐστιν ὡς ἀληθῶς, μακαρίζειν σέ τήν Θεοτόκον, τήν ἀειμακάριστον καί παναμώμητον, καί Μητέρα τοῦ Θεοῦ ἠμῶν. Τήν τιμιωτέραν τῶν Χερουβείμ, καί ἐνδοξοτέραν
ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ, τήν ἀδιαφθόρως Θεόν Λόγον τεκοῦσαν, τήν ὄντως Θεοτόκον, σέ μεγαλύνομεν.
Θέλων ἐπιδεῖξαι τοῖς μαθηταῖς, δύναμιν ἐξ ὕψους, καί σοφίαν παρά Πατρόν, ἐν ὄρει ἀνῆλθες, Χριστέ τῷ Θαβωρίω, καί λάμψας ὧν Δεσπότης, τούτους ἐφώτισας.
Τήν ἀμαυρωθεῖσαν φύσιν ἠμῶν, ηὔγασας ἐν ὄρει, Θαβωρίω τῷ θαυμαστῶ• μεταμορφωθεῖς γάρ, ἐπί τῶν μαθητῶν σου, ὧν ἥλιος ἀστράψας, τούτους ἐξέστησας.
Δεῦτε προσκυνήσωμεν εὐλαβῶς, τήν σεπτήν εἰκόνα, τοῦ Σωτῆρος τήν θαυμαστήν, τοῦ τέ σαρκωθέντος, καί μεταμορφωθέντος, ἐξ ἤς ἠμίν ἐκβλύζει, χάριτον νάματα.
Φαίδρυνον καταλαμψον τούς πιστῶς, τιμώντας σου Λόγε, Μεταμόρφωσιν τήν φαιδράν, καί ρύσαι κινδύνων καί πάσης ἄλλης βλάβης, τῶν ζοφερῶν πνευμάτων, ὡς Παντοδύναμος.
Δεῦτε οἱ ἐν νόσοις παντοδαπαῖς, καί οἱ ἐν κινδύνοις, συνεχόμενοι χαλεποῖς, δράμωμεν προθύμως, ἐν τούτω τῷ τεμένει, Χριστοῦ Μεταμορφώσεως, καί σωθείημεν.
Τῆς Μεταμορφώσεως ὁ ναός, ἀεί βρύει πάσι, ρῶσιν σώματος καί ψυχῆς, δαίμονας ἐλαύνει, φωτίζει τέ τάς φρένας, τῶν φόβω προσιόντων, αὐτῶ ἐκ πίστεως.
Χάρις νῦν μέγιστη παρά Θεοῦ, ἐκ τοῦ οἴκου τούτου, τοῦ Σωτῆρος ἠμῶν Χριστοῦ, δέδοται τοῖς πόθω, αὐτῶ νῦν προσκυνούσι, πληροῦσα τάς αἰτήσεις, καί πόνους παύουσα.
Φώτισον καρδίας πάντων πιστῶν, λάμψον θείαν χάριν, μεταμόρφωσον Ἰησοῦ, σή Μεταμορφώσει, ἠμᾶς τά πλάσματά σου, εἴς σού τό κατ’ εἰκόνα, καί καθ’ ὁμοίωσιν.
Ὕψωσον τό κέρας χριστιανῶν, βράβευσον εἰρήνην, ἐκκλησίαις σου Ἰησοῦ, φεῖσαι τοῦ λαοῦ σου, Μητρός σου μεσιτείαις, τῶν θείων προφητῶν σου, καί ἀποστόλων σου.
Πᾶσαι τῶν ἀγγέλων αἵ στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, ἀποστόλων ἡ Δωδεκάς, οἱ Ἅγιοι Πάντες, μετά τῆς Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν, εἰς τό σωθῆναι ἠμᾶς.
Τό Τρισάγιον καί τό Ἀπολυτίκιον. Ἦχος βαρύς.
Μετεμορφώθης ἐν τῷ ὄρει, Χριστέ ὁ Θεός, δείξας τοῖς μαθηταίς σου τήν δόξαν σου, καθώς ἠδύναντο. Λάμψον καί ἠμίν τοῖς ἁμαρτωλοῖς, τό φῶς σου τό ἀΐδιον, πρεσβείαις τῆς
Θεοτόκου• Φωτοδότα δόξα σοί.
Ὁ Ἱερεύς• ὡς ἔθος μνημονεύει καί ποιεῖ Ἀπόλυσιν.
Τῶν δέ χριστιανῶν ἀσπαζομένων τήν εἰκόνα τῆς Μεταμορφώσεως, ψάλλονται τά παρόντα τροπάρια.
Ἦχος β΄.Ὄτε ἐκ τοῦ ξύλου σέ νεκρόν.
Δεῦτε, μετά φόβου καί χαρᾶς, καί μετά πολλῆς εὐλαβείας, κατασπασώμεθα, εἰκόνα τήν παντιμον, καί χαριτόβρυτον, τῆς Μεταμορφώσεως, Χριστοῦ τοῦ Σωτῆρος, χάριτας τήν
βρύουσαν, τοῖς προσκυνούσιν αὐτή• Ἦνπερ, προσπτυσσόμενοι πόθω, χάριν ἀρυσόμεθα πάντες, τόν Σωτήρα Κύριον δοξάζοντες.
Πάλαι, ὁ λαλήσας τῷ Μωσεῖ, διά τῶν συμβόλων καί νόμων, ἐπί τοῦ ὅρους Σινᾶ, λέγων• Ἐγώ εἰμι ὁ Ὧν, αὐτόν καί σήμερον, ἐν Θαβώρ ὄρει ἔδειξεν, εἰς τούς ἀποστόλους, κάλλος
τό ἀρχέτυπον, μεταμορφούμενον ὅμως, οὐχί ὅλον δί’ οἶκτον, μήπως τήν ζωήν αὐτῶν οὗτοι, ἅμα τή δράσει ἀπολέσωσιν.
Ὄτε, ἐν νεκρῶν τόν Μωυσήν, καί ἐξ οὐρανῶν τόν Ἠλίαν, καί ζώντων Πέτρον ἐκ γής, υἱούς Ζεβεδαίου τέ, σοί συμπαρέστησας• τότε Κύριον ἔγνωσαν, νεκρῶν σέ καί ζώντων,
πάντων κυριεύοντα, καί προϋπάρχοντα. Ὅθεν, τά ἐγκόσμια Σῶτερ, καί τά ὑπερκόσμια ἄδει• Δόξα σοί Θεῶ τῷ Παντοκράτορι.
Ἀπό δέ τῆς ἅ΄ Αὐγούστου μηνός μέχρι ἴγ΄ ψάλλονται τά παρόντα Ἐξαποστειλάρια.
Ἦχος γ΄. Ἀπόστολοι ἐκ περάτων.
Ἀπόστολοι καί προφῆται, καί κλῆτος πάντων ἁγίων, τήν ἔνδοξόν του Σωτῆρος, νῦν Μεταμόρφωσιν πάντες, σύν τοῖς ἁγίοις ἀπαύστως, δοξολογοῦντες ὑμνούσιν.
Τά τάγματα τῶν ἀγγέλων, συναθροισθέντα ἐν ὄρει, τῷ Θαβωρίω βοῶσι, Χριστῷ μεταμορφουμένω• Θεός ἠμῶν οὗτος πέλει, ὁ προαιώνιος Λόγος.
Σού τή κελεύσει ὑδάτων, πηγᾶς ἐκβλύζουσιν ὅρη• Σού ἁπτομένου ὀρέων, καί καπνιζόντων Σωτήρ μου, ὄρει Θαβώρ ἀνελθόντος, θεότητα προσκυνοῦμεν. χριστιανος.gr
Ὅταν φανῆς μετά δόξης, ἐξ οὐρανοῦ ὡς Δεσπότης, τοῦ κρίναι πάντας ἀνθρώπους, ἀξίωσον ὑπαντῆσαι, ἐν ταῖς νεφέλαις ἀέρων, σέ τόν Σωτήρα καί Κτίστην.
Ὁ Ἱερεύς• Δί’ εὐχῶν τῶν ἁγίων Πατέρων ἠμῶν, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ Θεός ἠμῶν, ἐλέησον καί σῶσον ἠμᾶς.
Ὁ Χορός• Ἀμήν.
πηγή: xristianos.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου