Αποστολικό Ανάγνωσμα

Προς Εβραίους Επιστ. ιγ΄ 7-16 (18-1-2015)

Πρωτότυπο κείμενο

Αδελφοί, μνημονεύετε των ηγουμένων ημών, οίτινες ελάλησαν ημίν τον λογον του Θεού, ων αναθεωρούντες την έκβασιν της αναστροφής μιμείσθε την πιστιν. Ιησούς Χριστός χθές και σημερον ο αυτός, και εις τους αιώνας. Διδαχαις ποικίλαις και ξέναις μη παραφέρεσθε· καλόν γαρ χάριτι βεβαιούσθαι την καρδίαν, ου βρώμασιν, εν οις ουκ ωφελήθησαν οι περιπατούντες. έχομεν θυσιαστήριον εξ ου φαγείν ουκ έχουσιν εξουσίαν οι τη σκηνή λατρεύοντες• ων γαρ εισφέρεται ζώων το αίμα περί αμαρτίας εις τα άγια δια του αρχιερέως, τούτων τα σώματα κατακαίεται έξω της παρεμβολής. Διό και Ιησούς, ίνα αγιάση δια του ιδίου αίματος τον λαόν, έξω της πύλης έπαθεν. Τοίνυν εξερχόμεθα προς αυτόν έξω της παρεμβολής, τον ονειδισμόν αυτού φέροντες· ου γαρ έχομεν ώδε μένουσαν πόλιν, αλλά την μέλλουσαν επιζητούμεν. Δι΄ αυτού ουν αναφέρωμεν θυσίαν αινέσεως δια παντός τω Θεώ, τουτ΄ εστιν καρπόν χειλέων ομολογούντων τω ονόματι αυτού. Της δε ευποιίας και κοινωνίας μη επιλανθάνεσθε, τοιαύταις γαρ θυσίαις ευαρεστείται ο Θεός.

Μετάφραση

Να θυμάστε τους εκκλησιαστικούς ηγέτες σας , που σας μετέδωσαν  τον λόγο του Θεού να βλέπετε πώς τέλειωσαν τη ζωή τους και ν ‘ ακολουθείτε το παράδειγμα τής πίστης τους. Ο Ιησούς Χριστός είναι ο ίδιος χτές , σήμερα και για πάντα. Μην παρασύρεστε από διάφορες ξένες διδασκαλίες. Είναι προτιμότερο να στηρίζετε την καρδία σας στή χάρη του Θεού παρά σε φαγητά. Όσοι βασίστηκαν σ’ αυτά  , δεν είδαν καμιά ωφέλεια. Εμείς έχουμε ένα θυσιαστήριο από το οποίο δεν έχουν το δικαίωμα να φάνε όσοι συνεχίζουν να λατρεύουν τον Θεό στη σκηνή. Τα σώματα των ζώων , που το αίμα τους εισάγεται από τόν αρχιερέα στα άγια των αγίων για τη συγχώρηση των αμαρτιών , καίγονται έξω από το στρατόπεδο. Γι ‘ αυτό και ο Ιησούς , για να εξαγνίσει τον λαό του με το ίδιο του το αίμα, θανατώθηκε έξω από την πύλη.  Ας πάμε, λοιπόν , κι εμείς έξω από το στρατόπεδο κοντά του ,κι ας υποστούμε τον ίδιο μ ‘ αυτόν εξευτελισμό. Γιατί δεν έχουμε εδώ μόνιμη πολιτεία  αλλά λαχταρούμε την μελλοντική . Ας προσφέρουμε, λοιπόν, συνεχώς στόν Θεό διά του Ιησού σαν θυσία τον ύμνο μας, δηλαδή τον καρπό των χειλέων μας, που ομολογούν το μεγαλείο του. Μην ξεχνάτε ακόμα να κάνετε το καλό και να μοιράζεστε με τούς άλλους ό,τι έχετε. Με τέτοιες θυσίες ευχαριστείται ο Θεός. 

Σχολιασμός

Το Αποστολικό Ανάγνωσμα της Κυριακής αυτής, έχει επιλεγεί προς τιμή του Μεγάλου Αθανασίου και του Αγίου Κυρίλλου, των οποίων την μνήμη τιμά και εορτάζει η εκκλησία μας. Είναι ένα απόσπασμα από την προς Εβραίους επιστολή. Ο Απόστολος Παύλος μας παρακινεί να θυμόμαστε το παράδειγμα των ηγουμένων, δηλαδή των πνευματικών οδηγών οι οποίοι δίδαξαν και χειραγώγησαν τους ανθρώπους στον λόγο του Θεού. Οι πνευματικοί Πατέρες και οδηγοί δεν ακολούθησαν μια πορεία στρωμένη με ροδοπέταλλα. Πολλές φορές μέχρι να μορφωθεί ο Χριστός, στις καρδιές των ανθρώπων  πέρασαν μεγάλες δυσκολίες και φοβερούς πειρασμούς. Πολλοί είναι αυτοί οι οποίοι κατά καιρούς προσπάθησαν να νοθεύσουν τα δόγματα και τις αλήθειες της πίστεώς μας. Απόστολος σημειώνει εμφαντικά ότι ο Χριστός είναι πάντοτε ο ίδιος, σε όλες τις χρονικές περιόδους και παράλληλα παρακινεί στην αποφυγή άλλων διδασκαλιών οι οποίες θέτουν τον άνθρωπο έξω από τα όρια της εκκλησίας.

Αυτό έκαναν και οι σήμερα εορταζόμενοι. Ο Άγιος Κύριλλος που με αποφασιστικότητα διατύπωσε και συνέβαλε στην διατύπωση των ορθών δογμάτων για το πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου. Ο δε Μέγας Αθανάσιος εμπνεόμενος από τον μεγάλο ασκητή και καθηγητή της ερήμου Μέγα Αντώνιο έμεινε αμετακίνητος στην πίστη και έδειξε υποδειγματικό ζήλο στην καταπολέμηση της αίρεσης του Αρείου. Νεαρός τότε διάκονος παρέμεινε ανυποχώρητος μπροστά στον Άρειο φέρνοντας μεγάλη αντίσταση μπροστά στις δοξασίες του. Με παρρησία διακήρυξε ότι ο Χριστός είναι «ομοούσιος» κα όχι «ομιούσιος» με τον Πατέρα όπως υποστήριζε ο Άρειος, παρασύροντας πολλούς από τους συμμετέχοντες στην σύνοδο να ασπαστούν αυτά τα οποία διακήρυττε. Η συμβολή όμως του Μεγάλου Αθανασίου διέλυσε τις αιρετικές διδασκαλίες και περιφρούρησε την ορθή πίστη. Στην φήμη του Πατριάρχη Αλεξανδρίας  παρατηρούμε την απόδοση μεγάλων και τιμητικών τίτλων προς τον Πατριάρχη. Αυτό δεν είναι τυχαίο. Όλοι αυτοί οι τίτλοι δόθηκαν και είναι αποτέλεσμα του μεγάλου σεβασμού και της αναγνώρισης προς το πρόσωπο των Πατριαρχών εκείνων της Αλεξάνδριας, όπως οι Μεγάλοι Αθανάσιος και Κύριλλος των οποίων η συμβολή υπήρξε καταλυτική στους Θεολογικούς αγώνες τους οποίους έδωσαν.

Στη συνέχεια ο Απόστολος συγκρίνει τις θυσίες εξιλασμού της Παλαιάς Διαθήκης με την Σταυρική θυσία του Ιησού Χριστού. Έχουμε εμείς οι Χριστιανοί τράπεζα και θυσιαστήριο από το οποίο δεν έχουν το δικαίωμα να φάνε ιερείς και Αρχιερείς που λατρεύουν τον Θεό στην σκηνή του μαρτυρίου. Οι Αρχιερείς δεν έτρωγαν  τα ζώα που θυσίαζαν στον εξιλασμό, αλλά τα έκαιγαν έξω από το στρατόπεδο του Ισραήλ αφού ράντιζαν με το αίμα τους το θυσιαστήριο. Γι΄ αυτό ο Χριστός θυσιάστηκε στον Γολγοθά έξω από την Ιερουσαλήμ για να αγιάσει με το αίμα του όλον τον λαό του. Μας καλεί με αυτή την αναφορά του ο Απόστολος  να αποφύγουμε κάθε σχέση με τον Ιουδαϊσμό και την αμαρτία.

Ας πάρουμε και εμείς σύμφωνα με τους λόγους του Αποστόλου τον ονειδισμό του Χριστού προσφέροντας έτσι θυσία δοξολογίας από τα χείλη μας στον Θεό διότι μόνιμή μας πατρίδα δεν είναι αυτή αλλά η μέλλουσα Ιερουσαλήμ. Αυτό τον ονειδισμό έφεραν οι Άγιοι αλλά και ο σήμερα τιμώμενος Μέγας Αθανάσιος αφού πέντε χιλιάδες στρατιώτες τον κυνήγησαν για να τον σκοτώσουν φεύγοντας στην έρημο έξι χρόνια και περνώντας τα δεκαεφτά από τα σαρανταέξι χρόνια της αρχιερατείας του στην εξορία. 

         πηγή: imconstantias.org.cy